Beudantyt

Beudantyt
Ilustracja
okaz z Tsumeb w Namibii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

PbFe3(AsO4)(SO4)(OH)6

Twardość w skali Mohsa

3,5–4,5

Przełam

muszlowy, nierówny/nieregularny

Łupliwość

doskonała, wyraźna/dobra

Pokrój kryształu

romboedryczny, pseudosześcienny, tabliczkowy, izometryczny, płytkowy, rzadko igiełkowy

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty

Układ krystalograficzny

trygonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

4,0–4,48 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

zielona, żółta, brązowa, czarna, czerwona

Rysa

zielonkawa, żółtawa

Połysk

szklisty, żywiczny, półszklisty, tłusty

Współczynnik załamania

1,943–1,957 (jednoosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,014 pleochroizm: widoczny

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.BL.05

Beudantyt – minerał z klasy arsenianów.

Został nazwany na cześć mineraloga François Beudanta przez Armanda Lévy'ego w roku 1826.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju romboedrycznym, izometrycznym, płytkowym, pseudosześciennym oraz tabliczkowym; rzadko igiełkowym. Występuje w skupieniach ziemistych, skorupowych, zbitych oraz jako naskorupienia i szczotki. Jest minerałem kruchym, od nieprzezroczystego do przezroczystego. Posiada zielonkawą lub żółtawą rysę raz szklisty, żywiczny, półszklisty bądź tłusty połysk. Rozpuszczalny w kwasie solnym.

Występowania

Występuje w strefie utleniania złóż bogatych w kruszce ołowiu i minerały arsenu. Towarzyszą mu zwykle jarosyt, limonit, mimetyt, konichalcyt, skorodyt, kwarc, goethyt, cerusyt, oliwenit, bayldonit, fluoryt oraz karminit.

Miejsce występowania

Występuje przede wszystkim w Niemczech, Austrii, Kanadzie, we Włoszech, RPA, Rosji, Hiszpanii, Francji, Anglii, Grecji (Attyka), Namibii (Tsumeb), Meksyku (Sonora), Australii (Zachodnia) oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Nevada, Utah).

w towarzystwie mimetytu

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 142, ISBN 978-83-7020-313-9.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Beudantite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-14] (ang.).
  3. ↑ Mindat
  4. 1 2 3 4 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 50, ISBN 978-83-7073-816-7.