| Megaerops | |||
| W.C.H. Peters, 1865 | |||
Bezogoniec sundajski (M. ecaudatus) na ilustracji z XVIII lub XIX wieku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
bezogoniec | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Pachysoma ecaudatum Temminck, 1837 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Bezogoniec (Megaerops) – rodzaj ssaków z podrodziny Cynopterinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji.
Długość ciała 45,9–90 mm, długość ucha 8,9–19 mm, długość tylnej stopy 8,9–14 mm, długość przedramienia 46–63 mm; masa ciała 16–28 g.
Rodzaj zdefiniował w 1841 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck w monografii ssaków swojego autorstwa, nadając mu nazwę Megaera. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) bezogoniec sundajski (M. ecaudatus). Jednak nazwa ta okazała się młodszym homonimem rodzajów zauropsydów i muchówek, które zostały opisane w 1830 roku, dlatego w 1865 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters nadał rodzajowi nietoperzy nową nazwę – Megaerops.
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Megaerops ecaudatus | (Temminck, 1837) | bezogoniec sundajski | gatunek monotypowy | Półwysep Malajski, północna i zachodnia Sumatra, Borneo; być może północno-wschodnie Indie (Arunachal Pradesh) | DC: 6,5–8,4 cm DO: bezogonowy DP: 5–5,8 cm MC: 22–28 g |
LC | |
| Megaerops kusnotoi | J. Edwards Hill & Boeadi, 1978 | bezogoniec jawajski | gatunek monotypowy | endemit Indonezji: zachodnia i wschodnia Jawa, Bali i Lombok | DC: 5,8–7,5 cm DO: bezogonowy DP: 4,9–5,4 cm MC: około 19,9 g |
VU | |
| Megaerops niphanae | Yenbutra & Felten, 1983 | bezogoniec indochiński | gatunek monotypowy | północno-wschodnie Indie, Bangladesz (Ćottogram) i południowo-wschodnia Azja (Tajlandia, Laos, Wietnam i Kambodża); prawdopodobnie Mjanma, która może łączyć oddzielone obszary; zakres wysokości: 100–2100 m n.p.m. | DC: 7,7–9 cm DO: bezogonowy DP: 5,2–6,3 cm MC: 22–28 g |
LC | |
| Megaerops albicollis | C.M. Francis, 1989 | gatunek monotypowy | kilka miejscowości na Półwyspie Malajskim, środkowej Sumatrze (Jambi i Riau) oraz Borneo; zakres wysokości: poniżej 110 m n.p.m. | DC: 4,6–5,1 cm DO: 0–0,4 cm DP: 4,6–5,1 cm MC: 16–26 g |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, VU – gatunek narażony; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Kladogram za Almeida et al., 2020, zmodyfikowany