Blue Moon

Blue Moon
Wykonawca utworu
z albumu Self Portrait
Bob Dylan
Wydany

8 czerwca 1970

Nagrywany

3 maja 1969

Gatunek

pop

Długość

2:29

Twórca

Richard Rodgers (muzyka)
Lorenz Hart (tekst)

Producent

Bob Johnston

Wydawnictwo

Columbia Records

Blue Moon – piosenka zaaranżowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego na sesji w maju 1969 i wydana na albumie Self Portrait w czerwcu 1970.

Historia i charakter utworu

Utwór ten został nagrany na trzeciej sesji do albumu, 3 maja 1969. Innymi piosenkami pochodzącymi z tej sesji były: "Take a Message to Mary" oraz odrzuty: "Ring of Fire" i "Folsom Prison Blues". "Blue Moon" wyjątkowo nie znalazła się na sesjach overdubbingowych (od 8 do 14, w marcu i kwietniu 1970).

Piosenka została skomponowana przez Richarda Rodgersa ze słowami Lorenza Harta w 1933. Miała wtedy inne słowa i nosiła tytuł "Make Me a Film Star". Miała być ona śpiewana przez Jean Harlow w filmie Hollywood Party (1934), ale projekt nie doczekał się realizacji. Hart zmienił tekst piosenki oraz tytuł na "The Bad in Every Man"; była ona przygotowana dla Shirley Ross do filmu Manhattan Melodrama (1934). Hart wkrótce zmienił tekst i tytuł po raz trzeci – tym razem na "Blue Moon". Piosenka ta stała się jedynym przebojem pary Rodgers/Hart, niezwiązanym z żadnym filmem czy sceną.

W biograficznym filmie od Rodgersie i Hartcie Words and Music (1948) piosenkę zaśpiewał Mel Tormé. W maju 1952 swoją wersję piosenki nagrała Billie Holiday. W lipcu 1954 cover utworu nagrał Elvis Presley, a jego wersja dotarła do 55. miejsca na liście przebojów Top 100 magazynu Billboard. Krótka instrumentalna wersja utworu pojawiła się w filmie Miłość w Las Vegas z Presleyem i Ann-Margret.

Piosenka pojawiła się także na ścieżce dźwiękowej filmów: W cyrku (At the Circus, 1939), Grease (1978) i An American Werewolf in London (1981).

Określenie "blue moon" oznaczało "bardzo długi czas". W miarę zapominania oryginalnego znaczenia pojawiło się popularne znaczenie terminu jako druga pełnia w miesiącu kalendarzowym. Zwykle jest 12 pełni, po jednej każdego miesiąca. Jednak są lata, kiedy dochodzi do 13 pełni w roku. I ta 13 pełnia zaczęła być nazywana "blue". Jednak w majowym numerze czasopisma Sky and Telescope z 1999 dokonano korekty tego określenia. Okazuje się, że "blue moon" jest trzecią pełnią okresu, w którym pojawiają się cztery pełnie (gdy w ciągu 12 miesięcy występuje 13 pełni).

Dylan z piosenką – i to w wersji Presleya – zetknął się bardzo wcześnie, bo jeszcze w latach 50 XX w. Jest jedną z czterech zachowanych piosenek nagranych na magnetofonie, gdy jeszcze jako nastolatek praktykował muzykę ze swoim przyjacielem Johnem Bucklenem. To wykonanie pojawiło się nawet na muzycznym i socjo-kulturalnym dokumencie filmowym o autostradzie 61 (Highway 61), zrealizowanym przez BBC.

Wersja Dylana na albumie ukazuje go jako imitatora Elvisa Preseya. Dylan nigdy nie wykonał piosenki na koncercie.

Muzycy

Sesja 3

Wykonania piosenki przez innych artystów

Piosenkę wykonywali także

Przypisy

  1. ↑ Heylin 1995 ↓, s. 78.
  2. ↑ Trager 2004 ↓, s. 58.
  3. ↑ Trager 2004 ↓, s. 59.

Bibliografia

Linki zewnętrzne