Masters of War

Masters of War
Wykonawca utworu
z albumu The Freewheelin’ Bob Dylan
Bob Dylan
Wydany

27 maja 1963

Nagrywany

24 kwietnia 1963

Gatunek

folk, protest song

Długość

4:34

Twórca

Bob Dylan

Producent

Tom Wilson

Wydawnictwo

Columbia Records

Masters of War – protest song skomponowany przez Boba Dylana i nagrany przez niego na drugim albumie The Freewheelin’ Bob Dylan w maju 1963 r.

Historia utworu

24 stycznia 1963 roku Dylan nagrał tę kompozycję u swojego wydawcy Witmark Music.

Premiera „Masters of War” odbyła się 8 lutego tego samego roku w „Gerde's Folk City”. Nagrania z tego koncertu zapełniają tzw. The Banjo Tape. Nazwa ta wzięła się z tego powodu, iż na scenie towarzyszył Dylanowi Happy Traum, który grał na bandżo i towarzyszył wokalnie w niektórych utworach.

W lutym Dylan nagrał ten utwór w studiu radia WNBC w Nowego Jorku dla programu „Oscar Brand Show”.

12 kwietnia Dylan wykonał ten „protest song” na swoim pierwszym dużym koncercie w Town Hall w Nowym Jorku. Koncert ten został nagrany (jako jeden z trzech koncertów) przez Columbię z zamiarem wydania na albumie Bob Dylan in Concert. Wydrukowano nawet okładkę, jednak wkrótce zrezygnowano z albumu.

Był to jeden z najpłodniejszych okresów w karierze Dylana, który dalece przekraczał, zarówno ilościowo, jak i jakościowo, osiągnięcia innych muzyków. Na wspomnianym koncercie Dylan wykonał 24 utwory, z tego 15 było jego oryginalnymi kompozycjami i z tych 15 zaledwie 3 zostały nagrane na albumach Columbii.

24 kwietnia podczas dodatkowej sesji do Freewheelin’ Dylan nagrał pięć utworów, z których cztery zostały umieszczone na albumie w miejsce wycofanych czterech utworów. Jednym z nich jest właśnie „Masters of War”.

26 października odbył się wielki koncert Dylana w Carnegie Hall, jeden z tych, które Columbia nagrała w celu wybrania utworów na planowany koncertowy album artysty. Dylan wykonał na nim „Masters of War”. Był to zarazem pierwszy koncert, na który zaprosił swoich rodziców.

Dylan wykonywał i wykonuje w dalszym ciągu ten utwór w czasie swoich tur koncertowych – zarówno w wersji akustycznej jak i elektrycznej.

Tematyka

Kompozycja ta jest pieśnią protestu. Niektórzy sugerowali, iż utwór ten jest „pożegnalnym pocałunkiem” z muzyką protestu, jednak sam Dylan zadał temu kłam w swojej nocie z albumu Biograph, pisząc, iż nigdy nie uważał, że „Masters of War” jest jakimś pożegnaniem z pieśniami protestu.

Utwór ten pokazuje innego Dylana, który sam mówi Natowi Hentoffowi – autorowi noty z okładki Freewheelin’ – że nigdy jeszcze nie napisał czegoś takiego.

Z pewnością miał na myśli niezwykłą agresję, zjadliwość i mściwość, które wynikają z tekstu utworu. Dylan posuwa się do tego, że owym „panom wojny” życzy po prostu śmierci, odrzucając wszelkie wybaczenie. Między innymi z tego powodu piosenka była krytykowana jako jednowymiarowa i przesadzona, gdyż właściwie „krzyczy”. Był to rok 1963 r. i wtedy być może niektórzy odbierali ją jako zbyt gwałtowną i przesadną. Jednak uważa się, że utwór ten znakomicie się zestarzał – jest bardziej aktualny dziś niż był w 1963 r. Dziś nie odbiera się go przez pryzmat młodego i gniewnego Dylana, który przesadził, ale umieszcza się go w rejonie proroków Starego Testamentu. Dylan zresztą świetnie pamiętał, co powiedział prezydent i były generał Dwight D. Eisenhower młodemu prezydentowi Johnowi F. Kennedy’emu w 1961 r.: Strzeż się kompleksu militarno-przemysłowego.

Dylan unaocznił wszystkim aktualność utworu wykonując go m.in. podczas akceptacji nagrody Grammy za całokształt swojej twórczości. Był to rok 1991 r. – szczytowy moment konfliktu w Zatoce Perskiej.

Sesje i koncerty Dylana, na których wykonywał ten utwór

1963

1978

Światowe Tournée 1978. Od 20 lutego 1978 do 16 grudnia 1978. Cała światowa tura koncertowa Dylana liczyła 114 koncertów.
Los Angeles (pocz. 1 czerwca 1978)
Europejskie tournée (pocz. 15 czerwca 1978)
Jesienne tournée po USA (pocz. 15 września 1978)

1981

Letnie amerykańskie tournée 1981 (pocz. 10 czerwca 1981)
Letnie europejskie tournée (pocz. 21 czerwca 1981)
Jesienne amerykańskie i kanadyjskie tournée (pocz. 16 października 1981)

1984

Europejskie tournée 1984 (pocz. 28 maja 1984). Piosenka była wykonywana na każdym koncercie tego tournée.

1986

Tournée Prawdziwe wyznania (pocz. 5 lutego 1986;
1. Antypody: Nowa Zelandia, Australia, Japonia (pocz. 5 lutego 1986)
2. Letnie tournée po USA (pocz. 9 czerwca 1986)

1987

Tournée Świątynie w płomieniach (pocz. 5 września 1987)

1988

Nigdy nie kończące się tournée (pocz. 7 czerwca 1988). Wszystkie koncerty Dylana od tego momentu są częścią „Nigdy niekończącego się tournée”.
; Interstate 88 I
Część pierwsza: Letnie tournée po Kanadzie i USA
; Interstate 88 II
Część druga: Letnie tournée po Północnej Ameryce (pocz. 18 sierpnia 1988)
; Interstate 88 III
Część trzecia: Jesienne tournée po Wschodnim Wybrzeżu (pocz. 13 października 1988)

1989

Część czwarta: Letnie europejskie tournée 1989 (pocz. 27 maja 1989)
Część piąta: Letnie tournée po Ameryce Północnej (pocz. 1 lipca 1989)
Część szósta: Jesienne tournée po USA (pocz. 10 października 1989)

1990

Część 7 „Nigdy nie kończącego się tournée”: Fastbreak Tour (pocz. 12 stycznia 1990
Część 8: Wiosenne tournée po Północnej Ameryce (pocz. 29 maja 1990)
Część 9: Europejskie tournée Letni Festiwal (pocz. 27 czerwca 1990)
Część 10: Późnoletnie tournée po Północnej Ameryce (pocz. 12 sierpnia 1990)
Część 11: Jesienne tournée po USA (pocz. 11 października 1990)

1991

Część 12: Drugie Fastbreak Tour (pocz. 29 stycznia 1991)

1992

Piosenka nie została ani raz wykonana

1993

Piosenka nie została ani raz wykonana

1994

Część 28: Dalekowschodnie tournée (pocz. 5 lutego 1994)
Część 29: Wiosenne tournée po USA (pocz. 5 kwietnia 1994)
Część 30: Letnie europejskie tournée (pocz. 3 lipca 1994)
Część 31: Letnie tournée po USA (pocz. 10 sierpnia 1994)
Część 32: Jesienne tournée po USA (pocz. 1 października 1994)

1995

Część 33: Europejskie wiosenne tournée (pocz. 11 marca 1995)
Część 34: Wiosenne tournée po USA (pocz. 10 maja 1995)
Część 35: Letnie europejskie tournée (pocz. 29 czerwca 1995)
Część 36: Klasyczne jesienne tournée (pocz. 23 września 1995)
Część 37: Tournée Raj utracony (pocz. 7 grudnia 1995)

1996

Część 38: Wiosenne tournée po USA i Kanadzie; (pocz. 13 kwietnia 1996)
Część 39: Letnie europejskie tournée (pocz. 15 czerwca 1996)
Część 40: Amerykańskie jesienne tournée (pocz. 17 października 1996)

1997

Część 41: Japońskie tournée (pocz. 9 lutego 1997)
Część 42: Wiosenne tournée po USA i Kanadzie (pocz. 31 marca 1997)
Część 43: Letnie tournée po USA i Kanadzie (pocz. 3 sierpnia 1997)

1998

Część 47: Zimowe tournée po USA (pocz. 13 stycznia 1998)
Część 48: Południowoamerykańskie tournée z The Rolling Stones (pocz. 30 marca 1998)
Część 49: Tournée po Zachodnim Wybrzeżu USA i Kanady z Joni Mitchell i Vanem Morrisonem (pocz. 13 maja 1998)
Część 50: Letnie europejskie tournée (pocz. 30 maja 1998)
Część 51: Tournée po Australii i Nowej Zelandii (pocz. 19 sierpnia 1998)
Część 52: Tournée po Zachodnim Wybrzeżu USA w Vanem Morrisonem (pocz. 17 września 1998)
Część 53: Jesienne tournée po USA i Kanadzie (pocz. 15 października 1998)

1999

Część 54: Zimowe tournée po USA (pocz. 26 stycznia 1999)
Część 55: Wiosenne tournée po Europie (pocz. 7 kwietnia 1999)
Część 56: Letnie tournée po USA z Paulem Simonem (pocz. 5 czerwca 1999)
Część 57: Jesienne tournèe z Paulem Simonem po USA (pocz. 2 września 1999)
Część 58: Jesienne tournée z Philem Leshem i Przyjaciółmi po USA (pocz. 26 października 1999)

Dyskografia

Inne wersje

Bibliografia

Linki zewnętrzne