| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
dykit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
zasadowy krzemian glinu |
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
doskonała, jednokierunkowa, choć rzadko dostrzegalna |
| Pokrój kryształu |
pseudoheksagonalny, płytkowy, tabliczkowy, blaszkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
2,6 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biały, żółtawy, bezbarwny, zielonawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
1,561–1,570 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,005–0,006 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.ED.05 |
Dickit (dykit) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy minerałów ilastych. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego chemika Allana Brugh Dicka (1833-1926).
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju płytkowym, tabliczkowym lub blaszkowym. Występuje w skupieniach drobnokrystalicznych, łuskowych, zbitych, tworzy naskorupienia i naloty. Jest miękki, giętki, przeświecający. Jest podobny do kaolinitu, pod względem chemicznym – identyczny.
Składnik utworów hydrotermalnych i osadowych (ilastych). Współwystępuje z kaolinitem. Towarzyszy też fluorytowi, barytowi, dolomitowi, azurytowi, malachitowi, syderytowi, kwarcowi, pirytowi, kalcytowi, chalkopirytowi oraz minerałom kruszcowym.
Miejsca występowania: