dundasyt z Belgii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbAl2(CO3)2(OH)4·H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
dokładna, doskonała |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,1–3,55 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, jasnozielona, jasnoniebieska, jasnożółta |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, jedwabisty |
| Współczynnik załamania |
1,603–1,750 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,147 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.DB.10 |
Dundasyt – rzadki minerał klasy węglanów.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym. Występuje również w formie szczotek, włóknistych powłok i nalotów. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź jedwabisty połysk.
Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu. Współwystępuje z krokoitem, cerusytem, azurytem, gibbsytem, malachitem, smithsonitem, kalcytem, aragonitem oraz goethytem.
Jego typową lokalizacją jest Tasmania. Spotykany także w Austrii, Belgii, Niemczech, we Francji, Włoszech, Namibii, Anglii i Walii oraz w Stanach Zjednoczonych w Nowym Meksyku.