Wieś o układzie ulicówki z XIII w., powstała ok. 1245-1253 r. na ziemiach należących do opactwa św. Wincentego na Ołbinie. W 1315 r. wieś otrzymała lokację na prawie niemieckim. Do czasu sekularyzacji dóbr zakonnych w 1810 r. wieś należała do opactwa św. Wincentego na Ołbinie. W 1783 r. we wsi jest wspomniana szkoła ewangelicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela. W 1783 r. mieszkańcy wsi posługiwali się zarówno językiem niemieckim, jak i polskim, przy czym większość mieszkańców posługiwała się językiem polskim. W 1825 r. we wsi istniało 42 gospodarstw polskojęzycznych i 7 niemieckojęzycznych.
W 1810 r. wieś przeszła na własność państwa pruskiego, a w 1819 r. należała do urzędu domenalnego (Domainen-Amt) w Chrząstawie Wielkiej (Clarenkranst). W 1845 r. wieś należała do pruskiego urzędu królewskiego w Oławie (Ohlau). W 1842 r. we wsi znajdowało się 61 domów. W 1945 r. szkoła i kilka domów we wsi zostało zniszczonych przez żołnierzy Armii Czerwonej. W 1945 r. wieś została zasiedlona przez osadników pochodzących m.in. z Podhajców i Wiśniowczyka w przedwojennym województwie tarnopolskim.
Od 1970 r. we wsi działał klub piłki nożnej LKS Tramp Dziuplina, reaktywowany w 1999 r. jako „Tajfun Dziuplina”, a od 2001 r. noszący nazwę „Tramp Dziuplina”. Jego barwy były biało-zielone. Klub ten swoje mecze grał na Stadionie Wiejskim w Dziuplinie z boiskiem o rozmiarach 110 m x 74 m. Klub ten funkcjonował do 2016 r., a w sezonie 2015/16 uczestniczył w meczach klasy C w grupie Oława.
Do 1996 r. we wsi funkcjonowała trzyklasowa (klasy "0" i I-III) szkoła podstawowa, która została utworzona w 1945 r. w budynku dawnej karczmy. Szkoła była filią szkoły podstawowej w Miłoszycach i miała w 1996 r. dwóch nauczycieli, a do niej uczęszczało 19 uczniów.
od 1945 r. pierwotnie Dębiny (nazwa nadana po ustanowieniu administracji polskiej), obecnie Dziuplina.
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zaliczał niemiecką nazwę wsi "Daupe" do grupy nazw wsi wywodzących się od nazw drzew i roślin i do podgrupy nazw wsi wywodzących się "von dąb, spr. domb = Eiche". Adamy wymieniał starosłowiańską nazwę wsi „Duby” oraz znaczenie tej nazwy w języku niemieckim jako "Eichthal".
W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi-gminy jednostkowej (Landgemeinde) wynosiła 443 ha, z czego pola uprawne stanowiły 216 ha, łąki 102 ha, a lasy 69 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 4,11 marek niemieckich za hektar pola, 5,75 marek za hektar łąki i 2,85 marek za hektar lasu. W tym samym roku powierzchnia katastralna obszaru dworskiego leśnictwa (Forstgutsbezirk) należącego do nadleśnictwa w Kotowicach (Oberförsterei Kottwitz) wynosiła 480 ha. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 558,2 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 6,21 reichsmarek za hektar. Najbliższa wsi stacja kolejowa znajdowała się w Miłoszycach (Meleschwitz, później Fünfteichen).
W 1996 r. z rolnictwa we wsi utrzymywało się pięć rodzin. Kilkanaście mieszkańców Dziupliny było zatrudniowych w zakładach w Jelczu. We wsi znajdowały się dwa sklepy i stolarnia.
Teraźniejszość
Krzyż upamiętniający przybycie polskich osadników do Dziupliny w 1945 r.
We wsi znajduje się pomnik upamiętniający mieszkańców Dziupliny, którzy zginęli w czasie I wojny światowej. We wsi znajduje się też krzyż upamiętniający początki osadnictwa polskiego we wsi po II wojnie światowej.
Zabytki
Według wykazu zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu na terenie wsi znajdują się następujące zabytki:
zagroda nr 20, składająca się z domu mieszkalnego i dwóch budynków gospodarczych
domy mieszkalne nr 23, 27 z dwoma budynkami gospodarczymi
dom mieszkalny w zagrodzie nr 49
zespół budynków gospodarczych nr 51, składający się z dwóch budynków gospodarczych
na ul. Leśnej:
dom mieszkalny nr 3 z budynkiem gospodarczym
zagroda nr 4, składająca się z domu mieszkalnego i stodoły
dom mieszkalno-gospodarczy nr 6
dom mieszkalno-gospodarczy nr 7 z budynkiem gospodarczym
na ul. Zielonej:
dom mieszkalno-gospodarczy nr 1 z budynkiem gospodarczym
dom mieszkalny nr 5
zagroda nr 7, składająca się z dwóch domów mieszkalnych i dwóch budynków gospodarczych
Demografia
W 1783 r. w Dziuplinie mieszkało 228 osób. W 1819 r. we wsi mieszkało 379 osób, w 1830 r. 421 osób, w 1845 r. 500 osób, w 1871 r. 621 osób, w 1885 r. 652 osoby, a w 1895 r. 658 osób. W 1905 r. wieś miała 554 mieszkańców, w 1925 r. 548 mieszkańców, w 1935 r. 526 mieszkańców, a w 1939 r. 486 mieszkańców. W 1996 r. we wsi mieszkało 350 osób. W 2011 r. we wsi mieszkało 395 osób.
W 1925 r. na 548 mieszkańców wsi 261 było mężczyznami, a 287 kobietami. We wsi mieszkało 498 ewangelików i 26 katolików. Ewangelicy należeli do zboru w Laskowicach Oławskich (Laskowitz, później Markstädt), a katolicy należeli do parafii w Miłoszycach (Meleschwitz, później Fünfteichen).
↑Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu oławskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)
↑Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)
↑Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
↑Obwieszczenie Pełnomocnika Rządu R.P. na okręg administracyjny Dolnego Śląska z 16.6.1945. Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska