W 1925 r. Stary Otok (Ottag) połączył się z wsią Stary Górnik (Bergel) tworząc miejscowość „Stary Górnik-Stary Otok” (Altbergel-Altottag). Miejscowość ta była obszarem dworskim (Gutsbezirk) do czasu reformy administracyjnej w 1928 r. likwidującej obszary dworskie na terenie Prus, kiedy Stary Górnik-Stary Otok stał się wsią-gminą jednostkową (Landgemeinde), a część obszaru dworskiego wchłonęła wieś Bystrzyca (Peisterwitz). Nazwa wsi "Altbergel-Altottag" funkcjonowała do 1945 r..
Wieś starosłowiańska, będąca osadą rybacką, po raz pierwszy wspomniana w 1245 r. jako własność biskupów wrocławskich. Do ok. 1376 r. pozostawała w rękach biskupów wrocławskich jako dobra stołowe. Od ok. 1376 r. znajdowały się w posiadaniu kanoników z kolegiaty św. Jadwigi w Brzegu ufundowanej przez księcia brzeskiegoLudwika I. Od 1783 r. wieś należała do pruskiego urzędu królewskiego (Stifts-Amt) w Brzegu, a później także do urzędu królewskiego w Oławie. Od 1830 r. we wsi jest wspomniana szkoła ewangelicka z jednym nauczycielem. W 1886 r. we wsi znajdowała się szkoła i sołectwo. W 1907 r. wieś została zalana w wyniku powodzi, a od 1910 r. część mieszkańców zalanej wsi przesiedlono do nowej miejscowości Nowy Otok.
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zalicza niemiecką nazwę wsi "Ottag" do grupy nazw wsi wywodzących się od niskiego położenia miejscowości nad wodą i mokradłami. Adamy podaje pierwotną, starosłowiańską nazwę wsi „Otok” oraz podaje jej znaczenie w języku niemieckim jako "Zusel. Werder".
Gospodarka
W 1783 r. we wsi odnotowano uprawę tytoniu. W 1819 r. we wsi znajdowała się karczma. W połowie XIX w. we wsi oprócz karczmy znajdowały się cztery zakłady rzemieślnicze. W 1845 r. we wsi odnotowano hodowlę 262 sztuk bydła oraz działalność pszczelarską. W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 379 ha, z czego pola uprawne stanowiły 308 ha, a łąki 34 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 21,03 marek niemieckich za hektar pola i 27,81 marek za hektar łąki. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi "Altbergel-Altottag" wynosiła 1022,1 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 22,41 reichsmarek za hektar. Najbliższa wsi stacja kolejowa znajdowała się w Oławie (Ohlau).
Zabytki
Według wykazu zabytków Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu na terenie wsi znajdują się następujące zabytki:
W 1564 r. we wsi mieszkało 10 zagrodników. W 1783 r. we wsi mieszkało 267 osób, w 1819 r. 206 osób, w 1830 r. 339 osób, w 1845 r. 337 osoby, w 1871 r. 514 osób, w 1885 r. 555 osób, w 1895 r. 538 osób, w 1905 r. 481 osób. W 1925 r. we wsi "Altbergel-Altottag" mieszkały 522 osoby, w 1935 r. 508 osób, a w 1939 r. 454 osoby. W 2001 r. w Starym Otoku mieszkało 155 osób, w 2011 r. 148 osób, w 2021 r. 140 osób, a w 2025 r. 134 osoby.
W 1895 r. na 538 mieszkańców wsi 264 było mężczyznami, a 274 kobietami. We wsi mieszkało 467 ewangelików i 71 katolików. Ewangelicy należeli do zboru w Oławie (Ohlau), a katolicy do parafii w Oławie.
Liczba ludności Starego Otoku (nota: dane dla lat 1925-1939 stanowią sumę ludności Starego Otoku i Starego Górnika w ramach miejscowości "Altbergel-Altottag")
↑Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu oławskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)
↑Uchwała Nr XXI/110/68 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 maja 1968 r. w sprawie zniesienia, łączenia i utworzenia niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 sierpnia 1968 r., Nr. 6, Poz. 33)
↑Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)
↑Obwieszczenie Pełnomocnika Rządu R.P. na okręg administracyjny Dolnego Śląska z 16.6.1945. Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska
50°58′30″N 17°19′37″E/50,975000 17,326944
