Wieś o układzie ulicówki rozbudowanej na skrajach wsi, powstała w XIII w. W XIII w. wieś miała powierzchnię 14 1/2 łana, z czego 4 łany posiadał folwark, 1 1/2 wolnego łana posiadał sołtys, a 8 3/4 łana czynszowego posiadali osadnicy. W 1358 r. wieś posiadał Ulrich von Münsterberg, a od 1377 r. właścicielem wsi była kolegiata św. Jadwigi w Brzegu, ufundowana przez księcia brzeskiegoLudwika I. W okresie pruskim wieś należała do pruskiego królewskiego urzędu fundacyjnego (Stifts-Amt) w Brzegu, który jest wspominany jako właściciel wsi w latach 1783, 1819, 1830 i 1845.
Nazewnictwo
W ciągu swojego istnienia Godzinowice nosiły następujące nazwy:
do kwietnia 1947 r. Gocinowice (nazwa wsi wprowadzona po ustanowieniu administracji polskiej, wspomniana w tomie II „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego” z 1881 r.)
maj-czerwiec 1947 r. Gosławice lub Gosławice Śląskie
od lipca 1947 r. Godzinowice
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zaliczał niemiecką nazwę wsi "Giesdorf" do grupy nazw wsi wywodzących się od imion zasadźców, lecz które stały się nierozpoznawalne w języku ludowym na skutek zmian głosek i skróceń. Adamy podawał znaczenie nazwy wsi w języku niemieckim jako "Dorf des Goswin (Godwin)".
Gospodarka
W 1783 r. we wsi odnotowano uprawę tytoniu. W 1819 r. we wsi znajdowała się karczma i kuźnia. W połowie XIX w. we wsi znajdował się oprócz karczmy i kuźni także zakład kołodziejski (stelmach). W 1845 r. odnotowano hodowlę 1000 owiec i uprawę tytoniu. W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 250 ha, z czego pola uprawne stanowiły 237 ha, łąki 3 ha, a lasy 2 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 32,12 marek niemieckich za hektar pola, 23,50 marek za hektar łąki i 14,10 marek za hektar lasu. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 251 ha, a dochód netto z podatku gruntowego wynosił 31,95 reichsmarek za hektar.
W 1783 r. Godzinowice miało 93 mieszkańców. W 1819 r. wieś zamieszkiwało 120 osób, w 1830 r. 124 osoby, w 1845 r. 202 osoby, w 1871 r. 192 osoby, w 1885 r. 201 osób, a w 1895 r. 180 osób. W 1905 r. Godzinowice zamieszkiwało 165 osób, w 1925 r. 178 osób, w 1935 r. 169 osób, a w 1939 r. 154 osoby. Na początku XXI w., w 2001 r. Godzinowice miało 160 mieszkańców.
Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań w 2011 r. liczba ludności we wsi Godzinowice wynosiła 178 osób, z czego 48,3% mieszkańców stanowiły kobiety, a 51,7% ludności mężczyźni. W 2021 r. wieś miała 155 mieszkańców, a w 2025 r. 148 mieszkańców.
W 1925 r. na 178 mieszkańców wsi 85 było mężczyznami, a 93 kobietami. We wsi mieszkało 95 ewangelików i 82 katolików. Ewangelicy należeli do zboru w Oławie (Ohlau), a katolicy do parafii w Oławie.
12Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z1947r. Nr111,poz.719 (ISAP))
↑Uchwała Nr 28/58 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 7 sierpnia 1958 r. w sprawie przeniesienia siedziby Gromadzkiej Rady Narodowej Niwnik ze wsi Niwnik do wsi Godzinowice w powiecie oławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 1959 r., Nr. 1, Poz. 4)
↑Uchwała Nr 7 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 24 marca 1959 r. w sprawie połączenia gromady Gaj Oławski z gromadą Niwnik w powiecie oławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 30), zatwierdzona uchwałą Rady Ministrów Nr 458/59 z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad
↑Uchwała Nr XXI/110/68 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 maja 1968 r. w sprawie zniesienia, łączenia i utworzenia niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 sierpnia 1968 r., Nr. 6, Poz. 33)
↑Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)
↑Obwieszczenie Pełnomocnika Rządu R.P. na okręg administracyjny Dolnego Śląska z 16.6.1945. Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska
Hermann Quester, Erinnerungen an Giesdorf, Kreis Ohlau, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 9/1962, s. 8
Erich Quester, Drei Stammfolgen Sperlich aus dem Kreis Ohlau, "Archiv ostdeutscher Familienforscher", t. III/6 (August 1965), s. 93-95
Erich Quester, Der Kreis Ohlau in Urkunden der Jahre 1331 – 1398, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 11/1965-8/1966 (seria artykułów)
Erich Quester, Giesdorf in alten Briefen, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 12/1966, s. 15
Heinz Quester, Aus der Geschichte von Giesdorf Kreis Ohlau/Schlesien, Alfter 2005, s. 32
Heinz Quester, Ortslexikon des Kreises Ohlau/Schlesien, Alfter 2007, s. 50
Heinz Quester, Aus der Geschichte von Kreis und Stadt Ohlau in Schlesien, Alfter 2010, t. 3 (Beiheft 3 zu Günther/Quester, Kreis und Stadt Ohlau in Schlesien von den Anfängen bis 1945), s. 329-337
50°54′33″N 17°15′43″E/50,909167 17,261944
