Wieś znajduje się 4 kilometry od Oławy. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 346. Wieś jest połączona drogą z Oławą, która została wyremontowana w 2009 r.. Powierzchnia wsi wynosi 393,47 ha.
Na terenie wsi znajduje się sklep spożywczo-przemysłowy „Livio”.
Do 1928 r. Jaczkowice były podzielone na wieś-gminę jednostkową (Landgemeinde) oraz na obszar dworski (Gutsbezirk). W 1928 r. w wyniku reformy likwidującej obszary dworskie na terenie Prus obszar dworski Jaczkowice (Jätzdorf) został połączony z wsią gminną o tej samej nazwie, a część obszaru dworskiego została wchłonięta przez wieś gminną Godzikowice (Rosenhain) i miasto Oławę (Ohlau).
1945-1946 r.: Jasowice (nazwa nadana po ustanowieniu administracji polskiej)
od 1946 r.: Jaczkowice
12 listopada 1946 nadano miejscowości obecnie funkcjonującą polską nazwę „Jaczkowice”.
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zalicza niemiecką nazwę wsi "Jätzdorf" do grupy nazw wsi wywodzących się od imion ich zasadźców. Adamy podawał starosłowiańską nazwę wsi „Jakowice” oraz jej znaczenie w języku niemieckim jako "Dorf des Jacek (Hyacinth)".
Od XV do XVII w. wieś była dobrem kameralnym książąt brzeskich, którzy są wspomniani jako właściciele wsi w 1654 r. W 1783 r. we wsi jest wspomniana szkoła ewangelicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela. W okresie pruskim wieś należała do pruskiego urzędu królewskiego w Oławie do ok. 1819 r., a w 1830 r. należała do oławskiego urzędu skarbowego (Fiskus). W 1845 r. jako właściciel majątku we wsi jest wspomniany Johann Gottlieb Pilz. W posiadaniu rodziny Pilzów majątek w Jaczkowicach pozostał w 1894 r., kiedy jako właściciel dóbr rycerskich we wsi jest wspomniany Eduard Pilz.
Od lat 60. XX w. we wsi funkcjonowało koło gospodyń wiejskich, której działalność była kilka razy reaktywowana (m.in. w 2007 i 2022 r.). W latach 1990-2017 we wsi funkcjonował klub piłki nożnej Syrena Jaczkowice, który w sezonie 2016/17 uczestniczył w meczachklasy B w grupie Wrocław VII, a jego barwy były niebiesko-czerwone. We wsi funkcjonował również klub piłki nożnej Syrena II Jaczkowice, którego barwy były biało-czerwono-zielone i który w sezonie 2014/15 uczestniczył w meczach klasy C w grupie Oława.
Gospodarka
W 1783 r. we wsi znajdował się folwark i młyn, a we wsi odnotowano uprawę tytoniu. W 1819 r. we wsi znajdowała się karczma, młyn i kuźnia. W połowie XIX w. we wsi oprócz folwarku i karczmy znajdowały się również młyn wodny i 4 zakłady rzemieślnicze. W 1845 r. we wsi odnotowano hodowlę 775 owiec merynosów i 109 sztuk bydła, uprawę tytoniu i rzepaku, działalność pszczelarską i rybołówstwo. W 1854 r. w Jaczkowicach powstał nowy, murowany młyn na miejscu starego młynu wodnego. Od 1892 r. należał do firmy "Jätzdorfer Mühle AG" będącej częścią grupy Kampffmeyer. W 1899 r. młyn spłonął w pożarze, a w 1900 r. został ponownie uruchomiony. W 1910 r. młyn został połączony bocznicą z linią kolejową. Od 1938 r. młyn należał do firmy "OGH Schoeller & Co.".
W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi gminnej (Landgemeinde) wynosiła 117 ha, z czego pola uprawne stanowiły 96 ha, a łąki 13 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 30,55 marek niemieckich za hektar pola i 17,62 marek za hektar łąki. Powierzchnia katastralna obszaru dworskiego (Gutsbezirk) w tym samym roku wynosiła 258 ha, z czego pola uprawne stanowiły 192 ha, łąki 48 ha, a lasy 2 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 31,38 marek niemieckich za hektar pola, 22,72 marek za hektar łąki i 13,71 marek za hektar lasu. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 348,8 ha, a dochód netto z podatku gruntowego 29,74 reichsmarek za hektar.
Po II wojnie światowej młyn we wsi był w posiadaniu oławskiej spółdzielni „Społem”, a potem należał do Polskich Zakładów Zbożowych „Brzeg”. W latach 50. XX w. zdemontowane zostały maszyny młynarskie i do końca lat 90. XX w. budynek młynu w Jaczkowicach służył jako elewator zbożowy. W 1998 r. właścicielem młyn stała się firma „PPUH Woseba sp. z o.o.”, która w latach 1999-2000 zamontowała w budynku młynu maszyny młynarskie i 5 stycznia 2001 r. rozpoczęła produkcję mąki.
W 1783 r. Jaczkowice miały 197 mieszkańców. W 1819 r. we wsi mieszkało 229 osób, w 1830 r. 281 osób, a w 1845 r. 273 osoby. W 1871 r. we wsi-gminie jednostkowej (Landgemeinde) mieszkało 316 osób, a w obszarze dworskim (Gutsbezirk) mieszkało 51 osób. W 1885 r. we wsi gminnej i obszarze dworskim mieszkało odpowiednio 300 i 56 osób, w 1895 r. 263 i 72 osoby, a w 1905 r. 272 i 35 osób. W 1925 r. wieś miała 458 mieszkańców, w 1935 r. 486 mieszkańców, a w 1939 r. 509 mieszkańców. W 2001 r. w Jaczkowicach mieszkało 393 osoby, w 2011 r. 525 osób, w 2021 r. 585 osób, a w 2025 r. 590 osób.
W 1925 r. na 458 mieszkańców wsi 213 było mężczyznami, a 245 kobietami. We wsi mieszkało 345 ewangelików i 103 katolików. Ewangelicy należeli do zboru w Oławie (Ohlau), a katolicy do parafii w Oławie.
Liczba ludności Jaczkowic (nota: dane dla lat 1871-1905 stanowią sumę ludności wsi gminnej i obszaru dworskiego)
↑Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu oławskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)
↑Uchwała Nr 7 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 24 marca 1959 r. w sprawie połączenia gromady Gaj Oławski z gromadą Niwnik w powiecie oławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 30), zatwierdzona uchwałą Rady Ministrów Nr 458/59 z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad
↑Uchwała Nr XXI/110/68 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 maja 1968 r. w sprawie zniesienia, łączenia i utworzenia niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 sierpnia 1968 r., Nr. 6, Poz. 33)
↑Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)
↑Obwieszczenie Pełnomocnika Rządu R.P. na okręg administracyjny Dolnego Śląska z 16.6.1945. Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska
↑FilipF.WłodarskiFilipF., Sanktuarium NMP Matki Pocieszenia w Oławie, „Nowe Życie”, nowezycie.archidiecezja.wroc.pl, 18 listopada 2020 [dostęp 2026-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04](pol.).
12Liczba mieszkańców gminy Oława, [w:] Biuletyn Informacji Publicznej, bip.gminaolawa.pl, 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-07-31](pol.).
Bibliografia
Eberhard Schircks, Jätzdorf – Geburtsort eines großen Historikers. Zum 100. Geburtstag von Gustav Schnürer, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 12/1960, s. 11
Erich Quester, Drei Stammfolgen Sperlich aus dem Kreis Ohlau, "Archiv ostdeutscher Familienforscher", nr. III/6 (August 1965), s. 93-95
Erich Quester, Der Kreis Ohlau in Urkunden der Jahre 1331 – 1398, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 11/1965-8/1966 (seria artykułów)
Gerhard Bock, Unser Jätzdorf im Kreise Ohlau soll nicht vergessen sein, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 1/1984, s. 24
Erna Ruckebier, Flucht und Vertreibung 1945-46, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 9/1999, s. 28; nr. 11/1999, s. 25; nr. 2/2000, s. 21; nr. 4/2000, s. 20; nr. 6/2000, s. 21; nr. 10/2000, s. 23 i nr. 11/2000, s. 23
Gerhard Stiller, Jätzdorf, Berufsausbildung (Auszug aus der Autobiographie), "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 7/2001, s. 25
Heinz Quester, Ortslexikon des Kreises Ohlau/Schlesien, Alfter 2007, s. 76