Wieś znajduje się 4 kilometry od Oławy, nad rzeką Oławą. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 346. Wieś jest połączona drogą z Oławą, która została wyremontowana w latach 2006 i 2009. Powierzchnia wsi wynosi 393,47 ha.
Na terenie wsi znajduje się sklep spożywczo-przemysłowy „Livio”.
Do 1928 r. Jaczkowice były podzielone na wieś-gminę jednostkową (Landgemeinde) oraz na obszar dworski (Gutsbezirk). W 1928 r. w wyniku reformy likwidującej obszary dworskie na terenie Prus obszar dworski Jaczkowice (Jätzdorf) został połączony z wsią gminną o tej samej nazwie, a część obszaru dworskiego została wchłonięta przez wieś gminną Godzikowice (Rosenhain) i miasto Oławę (Ohlau).
1945-1946 r.: Jasowice (nazwa nadana po ustanowieniu administracji polskiej)
od 1946 r.: Jaczkowice
12 listopada 1946 nadano miejscowości obecnie funkcjonującą polską nazwę „Jaczkowice”.
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zalicza niemiecką nazwę wsi "Jätzdorf" do grupy nazw wsi wywodzących się od imion ich zasadźców. Adamy podawał starosłowiańską nazwę wsi „Jakowice” oraz jej znaczenie w języku niemieckim jako "Dorf des Jacek (Hyacinth)".
Od XV do XVII w. wieś była dobrem kameralnym książąt brzeskich, którzy są wspomniani jako właściciele wsi w 1654 r. W 1783 r. we wsi jest wspomniana szkoła ewangelicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela. W okresie pruskim wieś należała do pruskiego urzędu królewskiego w Oławie do ok. 1819 r., a w 1830 r. należała do oławskiego urzędu skarbowego (Fiskus). W 1845 r. jako właściciel majątku we wsi jest wspomniany Johann Gottlieb Pilz. W posiadaniu rodziny Pilzów majątek w Jaczkowicach pozostał w 1894 r., kiedy jako właściciel dóbr rycerskich we wsi jest wspomniany Eduard Pilz.
W czasie II wojny światowej od ok. 23 stycznia 1945 r. znajdowały się baterieniemieckiejartylerii, które ostrzeliwały nacierające w kierunku Oławy oddziały Armii Czerwonej. Wieś została najpierw zajęta przez oddział Armii Czerwonej dowodzony przez politrukapor. Mojsiejewa 27-28 stycznia 1945 r., odznaczony następnie Orderem Lenina za zdobycie wsi, a następnie odbita została przez oddziały niemieckiej 269 Dywizji Piechoty 31 stycznia 1945 r. w trakcie kontrataku ze strony Gaju Oławskiego, które utrzymały wieś do ok. 6 lutego 1945 r., kiedy została ponownie zajęta przez oddziały Armii Czerwonej. W trakcie walk o wieś uszkodzeniu uległ pałac we wsi, podpalony przez żołnierzy Armii Czerwonej. Ruiny pałacu istniały do lat 90. XX w., kiedy zostały one rozebrane, a na jego miejscu wybudowany został kościół.
4 września 1945 r. we wsi otwarta została szkoła podstawowa, do obwodu którego należały w latach 90. XX w. oprócz Jaczkowic także wsie Gaj Oławski, Godzinowice, Niwnik i Bolechów. Do 1998 r. szkoła podstawowa w Jaczkowicach posiadała filię w Niwniku. W 2000 r. szkoła podstawowa we wsi została zlikwidowana, a budynek szkoły stał się filią szkoły podstawowej w Osieku, mieszczącą klasy „0” i I-III. Od lat 60. XX w. we wsi funkcjonowało koło gospodyń wiejskich, której działalność była kilka razy reaktywowana (m.in. w 2007 i 2022 r.). W latach 1990-2017 we wsi funkcjonował klub piłki nożnej Syrena Jaczkowice, który w sezonie 2016/17 uczestniczył w meczachklasy B w grupie Wrocław VII, a jego barwy były niebiesko-czerwone. We wsi funkcjonował również klub piłki nożnej Syrena II Jaczkowice, którego barwy były biało-czerwono-zielone i który w sezonie 2014/15 uczestniczył w meczach klasy C w grupie Oława.
W 1783 r. we wsi znajdował się folwark i młyn, a we wsi odnotowano uprawę tytoniu. W XIX w. wieś była znana z uprawy tytoniu. W 1819 r. we wsi znajdowała się karczma, młyn i kuźnia. W połowie XIX w. we wsi oprócz folwarku i karczmy znajdowały się również młyn wodny i 4 zakłady rzemieślnicze. W 1845 r. we wsi odnotowano hodowlę 775 owiec merynosów i 109 sztuk bydła, uprawę tytoniu i rzepaku, działalność pszczelarską i rybołówstwo. W 1854 r. w Jaczkowicach powstał nowy, murowany młyn na miejscu starego młynu wodnego. 1 listopada 1870 r. młyn we wsi spłonął. Od 1892 r. odbudowany młyn należał do firmy "Jätzdorfer Mühle AG" będącej częścią grupy Kampffmeyer. W 1899 r. młyn ponownie spłonął w pożarze, a w 1900 r. został ponownie uruchomiony. W 1910 r. młyn został połączony bocznicą z linią kolejową. Od 1938 r. młyn należał do firmy "OGH Schoeller & Co.".
W latach 1910-1959 wieś miała połączenie z linią kolejowąOława-Boreczek, a we wsi znajdowała się stacja kolejowa z ładownią. Do 1973 r. we wsi funkcjonowała bocznica łącząca młyn z fragmentem linii kolejowej łączącej Oławę z Jaczkowicami, który funkcjonował po zamknięciu odcinka łączącego Jaczkowice z Domaniowem i Boreczkiem w 1966 r. Odcinek linii kolejowej łączący Oławę z Jaczkowicami wraz z bocznicą zlikwidowany został w 1973 r.. W 2017 r. ocalały ruiny mostu kolejowego nad rzeką Oławą we wsi.
W 1885 r. powierzchnia katastralna wsi gminnej (Landgemeinde) wynosiła 117 ha, z czego pola uprawne stanowiły 96 ha, a łąki 13 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 30,55 marek niemieckich za hektar pola i 17,62 marek za hektar łąki. Powierzchnia katastralna obszaru dworskiego (Gutsbezirk) w tym samym roku wynosiła 258 ha, z czego pola uprawne stanowiły 192 ha, łąki 48 ha, a lasy 2 ha. Dochód netto z podatku gruntowego wynosił 31,38 marek niemieckich za hektar pola, 22,72 marek za hektar łąki i 13,71 marek za hektar lasu. W 1931 r. powierzchnia katastralna wsi wynosiła 348,8 ha, a dochód netto z podatku gruntowego 29,74 reichsmarek za hektar.
Po II wojnie światowej młyn we wsi był w posiadaniu oławskiej spółdzielni „Społem”, a potem należał do Polskich Zakładów Zbożowych „Brzeg”. W latach 50. XX w. zdemontowane zostały maszyny młynarskie i do końca lat 90. XX w. budynek młynu w Jaczkowicach służył jako elewator zbożowy. W 1998 r. właścicielem młyn stała się firma „PPUH Woseba sp. z o.o.”, która w latach 1999-2000 zamontowała w budynku młynu maszyny młynarskie i 5 stycznia 2001 r. rozpoczęła produkcję mąki.
W 1783 r. Jaczkowice miały 197 mieszkańców. W 1819 r. we wsi mieszkało 229 osób, w 1830 r. 281 osób, a w 1845 r. 273 osoby. W 1871 r. we wsi-gminie jednostkowej (Landgemeinde) mieszkało 316 osób, a w obszarze dworskim (Gutsbezirk) mieszkało 51 osób. W 1885 r. we wsi gminnej i obszarze dworskim mieszkało odpowiednio 300 i 56 osób, w 1895 r. 263 i 72 osoby, a w 1905 r. 272 i 35 osób. W 1925 r. wieś miała 458 mieszkańców, w 1935 r. 486 mieszkańców, a w 1939 r. 509 mieszkańców. W 2001 r. w Jaczkowicach mieszkało 393 osoby, w 2011 r. 525 osób, w 2021 r. 585 osób, a w 2025 r. 590 osób.
W 1925 r. na 458 mieszkańców wsi 213 było mężczyznami, a 245 kobietami. We wsi mieszkało 345 ewangelików i 103 katolików. Ewangelicy należeli do zboru w Oławie (Ohlau), a katolicy do parafii w Oławie.
Liczba ludności Jaczkowic (nota: dane dla lat 1871-1905 stanowią sumę ludności wsi gminnej i obszaru dworskiego)
↑Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu oławskiego; w ramach Zarządzenia nr 13 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 20 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 2 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 1954 r., Nr. 9, Poz. 71)
↑Uchwała Nr 7 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 24 marca 1959 r. w sprawie połączenia gromady Gaj Oławski z gromadą Niwnik w powiecie oławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 1959 r., Nr. 8, Poz. 30), zatwierdzona uchwałą Rady Ministrów Nr 458/59 z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad
↑Uchwała Nr XXI/110/68 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 30 maja 1968 r. w sprawie zniesienia, łączenia i utworzenia niektórych gromad w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 sierpnia 1968 r., Nr. 6, Poz. 33)
↑Uchwała Nr XIX/109/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 13 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie wrocławskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 1972 r., Nr 8, Poz. 165)
↑Obwieszczenie Pełnomocnika Rządu R.P. na okręg administracyjny Dolnego Śląska z 16.6.1945. Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska
↑FilipF.WłodarskiFilipF., Sanktuarium NMP Matki Pocieszenia w Oławie, „Nowe Życie”, nowezycie.archidiecezja.wroc.pl, 18 listopada 2020 [dostęp 2026-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04](pol.).
123AdamA.SieczkaAdamA., Na pasterkę do Jaczkowic?JerzyJ.Kamiński (red.), „Wiadomości Oławskie”, 49 (240), Cyfrowy Dolny Śląsk, Oława, 4 grudnia 1997, s. 9 [dostęp 2026-11-11](pol.).
↑AntoniA.DiakowskiAntoniA., 50 lat szkolnictwa na Ziemi Oławskiej, JerzyJ.Kamiński (red.), „Wiadomości Oławskie”, 31 (121), Cyfrowy Dolny Śląsk, Oława, 17 sierpnia 1995, s. 12 [dostęp 2026-11-11](pol.).
↑AdamA.SieczkaAdamA., Rzut dzieckiem, JerzyJ.Kamiński (red.), „7 dni - Wiadomości Oławskie: tygodnik lokalny”, 25 (268), Cyfrowy Dolny Śląsk, Oława, 25 czerwca 1998, s. 9 [dostęp 2026-11-11](pol.).
Eberhard Schircks, Jätzdorf – Geburtsort eines großen Historikers. Zum 100. Geburtstag von Gustav Schnürer, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 12/1960, s. 11
Erich Quester, Drei Stammfolgen Sperlich aus dem Kreis Ohlau, "Archiv ostdeutscher Familienforscher", nr. III/6 (August 1965), s. 93-95
Erich Quester, Der Kreis Ohlau in Urkunden der Jahre 1331 – 1398, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 11/1965-8/1966 (seria artykułów)
Gerhard Bock, Unser Jätzdorf im Kreise Ohlau soll nicht vergessen sein, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 1/1984, s. 24
Erna Ruckebier, Flucht und Vertreibung 1945-46, "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 9/1999, s. 28; nr. 11/1999, s. 25; nr. 2/2000, s. 21; nr. 4/2000, s. 20; nr. 6/2000, s. 21; nr. 10/2000, s. 23 i nr. 11/2000, s. 23
Gerhard Stiller, Jätzdorf, Berufsausbildung (Auszug aus der Autobiographie), "Heimatblatt Strehlen/Ohlau", nr. 7/2001, s. 25
Heinz Quester, Ortslexikon des Kreises Ohlau/Schlesien, Alfter 2007, s. 76