Edward Charles Howard

Edward Charles Howard
Ilustracja
Edward Charles Howard (przed 1816)
Data urodzenia

28 maja 1774

Data śmierci

28 września 1816

Specjalność: chemia
Nagrody

Medal Copleya

Multimedia w Wikimedia Commons

Edward Charles Howard (ur. 28 maja 1774, zm. 28 września 1816) – członek Towarzystwa Królewskiego, najmłodszy syn Charlesa Howarda 11-tego księcia Norfolk. Był angielskim chemikiem opisywanym jako pierwszy inżynier chemii.

W 1800 roku, Howard otrzymał Medal Copleya nadawany przez Londyńskie Towarzystwo Królewskie za swoje prace badawcze nad związkami rtęci. Odkrył piorunian rtęci, silną substancję wybuchową. W 1813 odkrył metodę rafinacji cukru polegającą na gotowaniu soku z trzciny cukrowej nie w otwartym czajniku, lecz w zamkniętym pojemniku podgrzewanym przez parę wodną i utrzymywanym w warunkach częściowej próżni. Przy zmniejszonym ciśnieniu woda wrzała w niższej temperaturze; dzięki pracy Howarda można było oszczędzić paliwo oraz zmniejszyć ilość cukru traconego na skutek karmelizacji. Odkryta w ten sposób wyparka, wciąż jest używana przy wielu zastosowaniach.

Howard interesował się także związkami występującymi w meteorytach, w szczególności w meteorytach zbudowanych z żelaza. Odkrył, że wiele stopów niklu i żelaza, które nie występowały na Ziemi, musiały pojawić się właśnie wraz ze spadającymi meteorytami. Jeden rodzaj meteorytu jest nazywany howardytem.

Przypisy

  1. ↑ Walker, William: Memoirs of the distinguished men of science of Great Britain living in the years 1807-1808. London: E. & F. N. Spon, 1864, s. 63–64.
  2. ↑ Transactions of the Institution of Chemical Engineers (1951), Volume 29, page 163.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Award winners: Copley Medal (ang.), Royal Society [dostęp 2021-09-24].
  4. ↑ Feliks Bogatko, Z przeszłości cukrownictwa. Gazeta Cukrownicza tom LXIV, 1929 rok.

Bibliografia