John Huxham (ok. 1756) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 sierpnia 1768 |
| Miejsce spoczynku |
Plymouth |
| Zawód, zajęcie |
chirurg |
| Miejsce zamieszkania | |
| Narodowość | |
| Małżeństwo |
Ellen Corham, Elizabeth Harris |
| Dzieci |
John Coram Huxham |
| Odznaczenia | |
John Huxham, (ur. 1692 w Totnes, zm. 10 sierpnia 1768 w Plymouth) – angielski lekarz i chirurg, znany z badań nad gorączką. W 1750 roku opublikował Esej o gorączce, a w 1755 otrzymał Medal Copleya za wkład w rozwój medycyny.
John Huxham był synem rzeźnika. Pierwszą edukacje pobierał w szkole w Newton Abbot dzięki wsparciu finansowemu swego ojca. Studiował na akademii w Exeter, Uniwersytecie w Lejdzie, kończąc je uzyskaniem tytułu lekarskiego na Uniwersytecie w Reims w 1717 roku (ze względu na wyznanie nie mógł studiować na Uniwersytecie Oksfordzkim ani na Uniwersytecie Cambridge).
Po studiach rozpoczął praktykę lekarską najpierw w rodzinnym Totnes, a niedługo potem w Plymouth. Jego kariera i sława rozwijały się powoli, jednak z biegiem lat stał się najbardziej szanowanym lekarzem w mieście.
W 1717 roku ożenił się z Ellen Coarm (córką Thomasa Corama, fundatora szpitala kościoła św. Andrzeja w Plymouth), a po jej śmieci – z Elizabeth Harris. Miał dwie córki i syna.
Huxham wolny czas spędzał na samodzielnym studiowaniu, czytał w oryginale dzieła Hipokratesa, a także interesował się fizyką i meteorologią. W 1723 roku zgłosił się jako ochotnik do prowadzenia dziennych rejestrów stanów pogody, w odpowiedzi na apel Jamesa Jurina – jednego z sekretarzy Towarzystwa Królewskiego. Ochotnicy mieli ewidencjonować swe pomiary dotyczące ciśnienia atmosferycznego, temperatury, opadów oraz kierunku i siły wiatru, a następnie corocznie przekazywać sekretarzom Towarzystwa, w celu sporządzenia zestawień i analiz. Huxham rozpoczął prowadzenie tych zapisów w 1742 roku, a od 1728 aż do 1748 roku zauważył miesięcznie powszechne występowania chorób epidemicznych. Swoje spostrzeżenia opublikował w dziele pt. Observationes de Aere et Morbis Epidemicis w dwóch tomach w 1723 i 1731 roku. Wydanie to zostało wznowione w 1752 roku, a po jego śmierci okazał się trzeci tom w 1770 roku.
5 kwietnia 1739 roku został członkiem Towarzystwa Królewskiego, a 1755 roku otrzymał Medal Copleya. Również w 1755 został wybrany do College of Physicians w Edynburgu, a także opublikował dzieło Esej o gorączkach i ich różnych rodzajach, które było cennym źródłem informacji opartych głównie na własnych obserwacjach. Huxham był prawdopodobnie pierwszym w Anglii, który sklasyfikował grypę. Był także związany z diagnozowaniem szkorbutu i rekomendowaniem picia cydru w ramach kuracji.
Zmarł w wieku około 76 lat.