Fairfieldyt

Fairfieldyt

okaz z Minas Gerais
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca2Mn(PO4)2·2H2O
Twardość w skali Mohsa	3,5
Przełam	nierówny/nieregularny
Łupliwość	doskonała, dobra, wyraźna, dokładna
Pokrój kryształu	krótkosłupkowy, tabliczkowy, pryzmatyczny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,08–3,11 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	biała, zielonkawobiała, jasnobursztynowa, łososiowo-żółta
Rysa	biała
Połysk	półszklisty, woskowy, perłowy, szklisty
Współczynnik załamania	1,633–1,660 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,019 dyspersja (optyka): stosunkowo słaba
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.CG.05

Fairfieldyt – rzadki minerał z gromady fosforanów.

Nazwa pochodzi od typowego miejsca występowania – hrabstwa Fairfield w Connecticut.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkosłupkowym, pryzmatycznym i tabliczkowym. Występuje w skupieniach kulistych, promienistych. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk. Rozpuszczalny w kwasach.

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor jako produkt przeobrażenia pierwotnych fosforanów. Towarzyszą mu najczęściej apatyt, rockbridgeit, syderyt, nesselit, eosforyt, strunzyt, fluorapatyt, kwarc, wiwianit, albit oraz muskowit.

Miejsce występowania

Spotykany głównie w Brazylii (Minas Gerais), Niemczech (Bawaria), Portugalii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hamsphire, Connecticut, Karolina Północna, Dakota Południowa). W Polsce występuje w okolicach Świdnicy, Dzierżoniowa, Piławie Górnej i w Szklarach.

Galeria

• 
  okaz z Karoliny Północnej
• 
  w towarzystwie apatytu

Przypisy