HMS A1

HMS A1
ilustracja
Historia
Stocznia

Vickers, Barrow-in-Furness

Położenie stępki

19 lutego 1902

Wodowanie

9 lipca 1902

 Royal Navy
Wejście do służby

27 lipca 1902

Wycofanie ze służby

1911

Los okrętu

zatonął w sierpniu 1911

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

190 ton (wynurzony),
207 ton (zanurzony)

Długość

31,5 metra

Szerokość

3,6 metra

Zanurzenie

3,1 metra

Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 87 KM
Prędkość

11,5 węzła na powierzchni
7 węzłów zanurzony

Zasięg

593 km przy 10 węzłach

Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm
Załoga

11

Multimedia w Wikimedia Commons
Prawdopodobna przyczyna zatonięcia w 1904

HMS A1 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w roku 1902 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 9 lipca 1902 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 27 lipca 1902 roku.

Rozwiązanie, jakie zastosowano w „A1”, oparto na projekcie amerykańskiego okrętu podwodnego USS „Holland”. Jako pierwszy z okrętów podwodnych „A1” otrzymał kiosk umożliwiający pływanie w warunkach sztormowych. W czasie ćwiczeń 18 marca 1904 roku okręt zatonął z całą załogą na skutek kolizji ze statkiem pocztowym. Miesiąc później został podniesiony, naprawiony i ponownie wcielony do służby. W 1911 roku zatonął ponownie bez ofiar w ludziach, gdyż był sterowany przez automatycznego pilota. Wrak odkryto w 1989 roku i objęto ochroną.

W latach 1902–1905 zbudowano 13 jednostek tego typu, z czego niektóre służyły do celów szkoleniowych w czasie I wojny światowej. Jeden z okrętów tego typu zatonął wraz z załogą podczas zanurzenia w zatoce Whitesand.

Bibliografia

Linki zewnętrzne