 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
1 września 1903 |
| Wodowanie |
21 stycznia 1905 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
13 kwietnia 1905 |
| Zatonął |
16 stycznia 1914 |
| Los okrętu |
zatonął w Whitsand Bay |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
190 ton (wynurzony), |
| Długość |
32 metra |
| Szerokość |
3,88 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 550 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM | |
| Prędkość |
11 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
602 km przy 10 węzłach na powierzchni |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
13 |
HMS A7 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w latach 1903–1905 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 21 stycznia 1905 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 13 kwietnia 1905 roku.
W 1913 roku okrętem dowodził Lt. Gilbert Welman, a okręt stacjonował w Plymouth i był przydzielony do Trzeciej Flotylli Okrętów Podwodnych (3rd Submarine Flotilla). 16 stycznia 1914 roku w czasie ćwiczeń torpedowych z okrętami HMS Onyx (1892) oraz HMS Pygmy w Whitsand Bay w Kornwalii, A7 ugrzązł w mule. Z powodu złych warunków pogodowych, akcja ratunkowa nie została podjęta natychmiast. Wszyscy członkowie załogi polegli. 12 marca 1914 roku w miejscu zatonięcia okrętu odbyły się uroczystości pogrzebowe, a okręt został uznany za cmentarz wojenny.