 HMS A3 bliźniaczy do HMS A4 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
6 listopada 1902 |
| Wodowanie |
9 marca 1903 |
 Royal Navy
| |
| Wejście do służby |
13 lipca 1904 |
| Wycofanie ze służby |
16 stycznia 1920 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
194 ton (wynurzony), |
| Długość |
31,5 metra |
| Szerokość |
3,6 metra |
| Zanurzenie |
3,1 metra |
| Napęd | |
| jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 87 KM | |
| Prędkość |
11,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
926 km przy 11 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
11 |
HMS A4 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w latach 1902–1904 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 9 czerwca 1903 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 13 lipca 1904 roku.
Zatonął 16 października 1905 roku w czasie ćwiczeń sygnalizacyjnych w okolicach Spithead. W czasie ćwiczeń przez otwór wentylatora do okrętu dostała się woda, okręt rozpoczął zanurzanie pod ostrym kątem, w związku z kontaktem z wodą morską akumulatorami zaczął się wydzielać chlor. Dzięki szybkiej reakcji załogi i decyzjom kapitana okręt natychmiast się wynurzył, a załoga została skierowana na pokład. W czasie holowania uszkodzonego okrętu do doku, nastąpiła eksplozja i okręt zatonął. Po podniesieniu z dna morskiego i remoncie A4 został ponownie przydzielony do służby w RN.
W czasie I wojny światowej okręt A4 służył w porcie w Portsmouth jako jednostka treningowa.
16 stycznia 1920 roku okręt został sprzedany firmie J. H. Lee z Bembridge.