 Harry Hamlin (1987) | |
| Imię i nazwisko |
Harry Robinson Hamlin |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
30 października 1951 |
| Zawód |
aktor, producent filmowy |
| Współmałżonek |
Laura Johnson |
| Lata aktywności |
od 1976 |
.jpg)
Harry Hamlin, właśc. Harry Robinson Hamlin (ur. 30 października 1951 w Pasadenie) – amerykański aktor i producent telewizyjny i filmowy. Był czterokrotnie nominowany do Złotego Globu.
Przyszedł na świat w Pasadenie w Kalifornii w rodzinie pochodzenia angielskiego i szkockiego, jako syn Bernice Hamlin (z domu Robinson) i Chaunceya Jerome’ego Hamlina Jr., inżyniera lotniczego. Uczęszczał do Flintridge Preparatory School i prywatnej szkoły średniej The Hill School w Pottstown, w stanie Pensylwania, gdzie prócz tego, że był świetnym graczem w piłkę nożną i lacrosse, chętnie brał też udział w szkolnych musicalach i przedstawieniach teatralnych. Po ukończeniu University of California w Berkeley w 1970, studiował teatr i psychologię na Uniwersytecie Yale w New Haven, w stanie Connecticut, do 1974.
W latach 1974–1976 uczył się tajników aktorstwa na American Conservatory Theater w San Francisco, gdzie w 1976 wystąpił w sztuce Petera Shaffera Equus w reż. Stanleya Donena. Jako zapalony aktor szekspirowski, w 1982 Hamlin grał tytułowego duńskiego księcia w Hamlecie w McCarter Theatre w Princeton w New Jersey, gdzie w 1985 zagrał Fausta w Faustusie w piekle i spektaklu Pokaz siedmiu grzechów głównych. W 1984 zadebiutował na Broadwayu jako Moe Axelrod w przedstawieniu Awake and Sing! z Frances McDormand.
W 1993 wystąpił z Roundabout Theatre Company jako Bruce Niles w sztuce broadwayowskiej Odruch serca. W 1994 Hamlin otrzymał nominację do nagrody im. Helen Hayes za rolę króla Henryka V w Henryku V w prestiżowej Shakespeare Theatre Company w Waszyngtonie. W 1996 na Broadwayu grał Johna Buchanana Jr. w spektaklu Tennessee Williamsa Lato i dym. W 2007 powrócił na Broadway w roli Billy’ego Flynna w musicalu Chicago. W 2019 grał trzy role – artysty Ralpha, niedoszłego prozaika Harry’ego i wędrowcy Ronniego w off-broadwayowskiej sztuce One November Yankee ze Stefanie Powers w Delaware Theatre Company.
Po raz pierwszy trafił przed kamery telewizyjne jako Mariamo w telewizyjnej wersji komedii szekspirowskiej Poskromienie złośnicy (The Taming of the Shrew, 1976), zrealizowanej przez PBS, z udziałem Earla Boena, Marca Singera i Tomasa Arany. Jego debiutancka kinowa rola boksera Joeya Popchika w hollywoodzkim pastiszu Stanleya Donena Ale kino (Movie, Movie, 1978) doczekała się nominacji do nagrody Złotego Globu w kategorii najlepszy debiut aktorski w filmie. Następnie wcielił się w główną rolę mechanika samochodowego, miłośnika podrasowanych samochodów i adrenaliny w dramacie Król Mulholland Drive (King of the Mountain, 1981) z Dennisem Hopperem. Był wśród kandydatów do roli dzielnego archeologa Indiany Jonesa w filmie Stevena Spielberga Poszukiwacze zaginionej Arki (1981), którą ostatecznie zagrał Harrison Ford. Zanim Hamlin został zaangażowany do roli bohatera mitologii greckiej – Perseusza w pełnym rozmachu widowisku Zmierzch tytanów (Clash of the Titans, 1981) u boku swego idola Laurence’a Oliviera, kandydatami do tej roli byli Malcolm McDowell, Michael York, Richard Chamberlain i Arnold Schwarzenegger. Film był nominowany do Nagrody Saturny w kategorii najlepszy film fantasy i zapewnił Hamlinowi rozgłos.
Chociaż Hamlin miał zadatki na gwiazdę kina akcji i hollywoodzkiego amanta, odrzucił propozycje zagrania głównych ról w dwóch głośnych filmach Warner Bros. – Johna J. Rambo w Rambo – Pierwsza krew (1982) i Tarzana w Greystoke: Legenda Tarzana, władcy małp (1984) na rzecz roli gejowskiego pisarza Barta McGuire’a w kontrowersyjnym dramacie Arthura Hillera Kochać się (Making Love, 1982), pierwszym filmie o homoseksualnej tematyce nakręconym przez wytwórnię 20th Century Fox, u boku Kate Jackson i Michaela Ontkeana. Hamlin był chętny do współpracy z Hillerem i skonsultował się z przyjaciółmi z branży, którzy odradzali przyjmowanie tej roli. Co najmniej piętnastu czołowych hollywoodzkich aktorów odrzuciło tę rolę, w tym Harrison Ford, Michael Douglas, Richard Gere, Tom Berenger, Peter Strauss i William Hurt. Jednak jego agenci powiedzieli mu, że nic mu nie będzie ze względu na jego ówczesny związek z aktorką Ursulą Andress. Montażysta William H. Reynolds z podekscytowaniem zadzwonił do Hamlina po pierwszym ujęciu filmu i powiedział mu, że otrzyma nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za swoją rolę, skończyło się jednak na nominacji do Złotego Globu za najlepszą piosenkę. Jego decyzja przekreśliła dalszą karierę w Hollywood. Później przychodziły kolejne propozycje, ale wyłącznie do projektów telewizyjnych. Pomimo tego Hamlin nie żałował podjętej decyzji.
Odniósł sukces w telewizji i później wznowił karierę filmową. W komedii sportowej Blue Skies Again (1983) z Mimi Rogers i Andym Garcią wystąpił jako Sandy Mendenhall, właściciel drużyny baseballowej Denver Devil. Został obsadzony w dwóch miniserialach CBS – Być najlepszą – Mistrzyni rozgrywki (Masters of the Game, 1984) jako Tony Blackwell, który nie spełnił nadziei swojej matki i Kosmos (Space, 1985) na podstawie powieści Jamesa Michenera w roli Johna Pope, który po nieudanej próbie dostania się do Akademii Marynarki Wojennej w Annapolis, przechodzi z rekruta do oficera United States Navy, lotnika morskiego. Przez osiem sezonów grał rolę adwokata Michaela Kuzaka w serialu NBC Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law, 1986–1991), za którą zdobył trzykrotnie w latach 1988-90 nominację do nagrody Złotego Globu. W dreszczowcu HBO Stało się w lagunie (Laguna Heat, 1987) z Jasonem Robardsem zagrał byłego detektywa, który powraca do swojego rodzinnego Laguna Beach, by rozwiązać sprawę morderstwa. W 1987 magazyn „People” wytypował jego jako najseksowniejszego żywego człowieka.
Na początku 1991 pojawił się w teledysku i zaśpiewał w chórze w utworze „Voices That Care” Lindy Thompson, Davida Fostera i Petera Cetery, który powstał w celu wsparcia żołnierzy amerykańskich stacjonujących na Bliskim Wschodzie i zaangażowanych w tym czasie w operacji Pustynna Burza. Próbował odradzić swoją kinową karierę, lecz grywał zazwyczaj w produkcjach klasy B, które trafiały zazwyczaj na kasety VHS lub DVD. Był obsadzony w rolach prawych bohaterów uwikłanych w romans z femme fatale w dreszczowcach erotycznych, w tym Podstęp (Deceptions, 1990) jako detektyw z Nicollette Sheridan, Zawiłe śledztwo (Under Investigation, 1993) w roli detektywa z Joanną Pacułą, Na pomoc (Rescue Me, 1994) jako makler giełdowy z Zachodniego Wybrzeża z Lysette Anthony i Odpływ (Ebbtide, 1994) w roli prawnika. Na przemian otrzymywał role czarnego charakteru, w tym Śmiertelne intencje... Znowu? (Deadly Intentions... Again?, 1991) jako lekarz z Joanną Kerns, Zakładnicy z Alta View (Deliver Them from Evil: The Taking of Alta View, 1992) w roli ojca ośmiorga dzieci, który postanawia się zemścić na lekarzu, który dokonał zabiegu sterylizacji na jego żonie, Słodka zbrodnia (Poisoned by Love: The Kern County Murders, 1993) w reż. Larry’ego Peerce’a jako seryjny morderca, Chora krew (In the Best of Families: Marriage, Pride & Madness, 1994) jako socjopatyczny syn lekarza, kazirodczo związany z siostrą cioteczną oraz Odznaka zdrady (Badge of Betrayal, 1997) w roli skorumpowanego szeryfa. Z upływem lat coraz częściej grał mężczyzn zmęczonych życiem albo zmagających się z nałogami, m.in. w dramacie Seks, kłamstwa i obsesje (Sex, Lies & Obsession, 2001) jako lekarz z Lisą Rinna.
Spotykał się z aktorką Cynthią Sikes i Claudią Cardinale. W latach 1979–1983 był związany z aktorką Ursulą Andress, odtwórczynią roli Afrodyty w filmie Zmierzch tytanów (1981). Mają syna Dmitrija Alexandre’a (ur. 19 maja 1980 w Los Angeles).
9 marca 1985 poślubił aktorkę Laurę Johnson. Po pięciu latach, w 1989 r. małżeństwo zakończyło się rozwodem. 7 września 1991 ożenił się z aktorką Nicollette Sheridan, lecz w 1993 doszło do rozwodu. Zagrali razem w telewizyjnym thrillerze Showtime Podstęp (Deceptions, 1990) obok Roberta Davi.
29 marca 1997 zawał związek małżeński z Lisą Rinną, mają dwie córki: Delilah Belle (ur. 10 czerwca 1998) i Amelię Gray (ur. 13 czerwca 2001).
