Karakurt-R

Karakurt-R
Dane podstawowe
Państwo

 Rosja

Producent

koncern Kałasznikow

Typ

dron rozpoznawczy

Konstrukcja

kompozytowa

Załoga

0

Historia
Data oblotu

2024

Lata produkcji

od 2025

Dane techniczne
Napęd

silnik elektryczny

Wymiary
Masa
Użyteczna

0,3 kg

Osiągi
Prędkość maks.

25 km/h

Pułap

150 m

Zasięg

2 km

Długotrwałość lotu

20 min

Dane operacyjne
Użytkownicy
 Rosja

Karakurt-R (ros. Каракут-Р) – rosyjski dron rozpoznawczy wykorzystywany podczas wojny rosyjsko-ukraińskiej.

Historia

Dron został opracowany w koncernie Kałasznikow w 2024 r. Jego konstrukcja pozwala na przenoszenie go przez pojedynczego żołnierza. Start następuje z wyrzutni naramiennej będącej jednocześnie kontenerem transportowym. Odpalenia drona można dokonać wewnątrz pomieszczenia. Po starcie dron rozkłada się do pozycji czterowirnikowca napędzanego dwułopatowymi śmigłami. Jego wyposażenie umożliwia przesyłanie w czasie rzeczywistym obrazu z kamery do operatora.

Karakurt jest przeznaczony do prowadzenia rozpoznania na potrzeby żołnierza, drużyny lub obsługi uzbrojenia, zapewniając pododdziałom szczebla taktycznego informacje o sytuacji w bezpośrednim otoczeniu. Może współdziałać z większymi bezzałogowcami rozpoznawczymi, m.in. SKAT 350M, tworząc wraz z nimi wielopoziomowy system rozpoznania. Według producenta doświadczenia z eksploatacji drona przez rosyjskich żołnierzy podczas inwazji na Ukrainę są wykorzystywane do dalszego udoskonalania jego konstrukcji. Karakurt został wprowadzony do produkcji seryjnej. W lutym 2026 r. zaprezentowano go wraz z innymi bezzałogowcami koncernu Kałasznikow na targach World Defense Show 2026 w Rijadzie.

Masa bezzałogowca w konfiguracji gotowej do lotu wynosi 300 g. Może on osiągnąć maksymalną prędkość 25 km/h i pułap 150 m, a jego zasięg wynosi 2000 m. Maksymalny czas lotu wynosi 20 minut. Kompletny zestaw obejmuje cztery mikro-BSP w kontenerach transportowo-startowych – dwa wyposażone w kamery dzienne i dwa w kamery nocne – a także przenośny terminal operatorski, kontener transportowy, dokumentację eksploatacyjną oraz zestaw części zamiennych.

W trakcie eksploatacji opracowano zmodyfikowaną wersję drona ze stabilizowaną głowicą optyczną. Ta wersja nosi oznaczenie Karakurt 2.0.

Przypisy

  1. Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2025. Tom 1. ISBN 978-83-7339-425-4. OCLC 1593358002.
    1. ↑ s. 95
  2. ↑ Российский микродрон «Каракурт-Р» для городской разведки показан на оборонной выставке. AmalNews. [dostęp 2026-08-17]. (ros.).
  3. ↑ «Калашников»: к коптерам «Голиаф» и «Каракурт» повышенный интерес в Эр-Рияде. Калашников. [dostęp 2026-08-17]. (ros.).
  4. ↑ Каракурт-Р. Калашников. [dostęp 2026-08-17]. (ros.).
  5. Marek Dąbrowski: Drony powietrzne w wojnie na Ukrainie. Ilustrowany leksykon. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2026. Tom 3. ISBN 978-83-7339-444-5. OCLC 1609591825.
    1. ↑ s. 92