Historia
Dron został opracowany i wprowadzony do produkcji przez inżynierów projektu „Rosyjski bezzałogowiec” (ros. «Русский беспилотник») na początku 2023 r., aby dostarczyć rosyjskim jednostkom wojskowym biorącym udział w inwazji Rosji na Ukrainę niedrogie i skuteczne drony kamikaze. Był rozwijany przy aktywnym wsparciu projektu Sudopłatow „Dzień Sądu” (ros. «Судоплатов «Судный день»), zajmującego się produkcją dronów i szkoleniem operatorów. Pierwsza publiczna prezentacja drona (jeszcze pod nazwą Боец 40) miała miejsce podczas targów HeliRussia-2023.
W zależności od wyposażenia i przeznaczenia średnia cena drona w 2023 r. wynosiła 40 000 rubli. Kluczową rolę w rozwoju projektu odegrał korespondent wojskowy Maksim Fomin, znany jako Władlen Tatarski, który promował rozwój projektu w swoich mediach społecznościowych. Po jego śmierci dron został oficjalnie nazwany od jego inicjałów. Badania w locie zakończono w czerwcu 2023 r., a w lipcu rozpoczęto dostawy do jednostek frontowych. Wielkoseryjna produkcja drona rozpoczęła się w 2024 r.; w jego wytwarzanie zaangażowano wielu podwykonawców. Rok później wprowadzono modyfikację wyposażenia umożliwiającą automatyczne namierzanie celu, wykorzystującą algorytmy sztucznej inteligencji do analizy obrazu wideo. Równolegle wdrożono sterowanie z wykorzystaniem kanału światłowodowego, zapewniające pełną ochronę przed środkami walki elektronicznej. W kolejnych miesiącach wprowadzono rozwiązania sieciowe pozwalające jednemu operatorowi kontrolować wiele urządzeń. Na podstawie doświadczeń bojowych obniżono prędkość maksymalną drona, co umożliwiło mniej doświadczonym operatorom sprawniejsze manewrowanie i skuteczniejsze atakowanie celów.
Przenoszone uzbrojenie pozwala na zwalczanie pojazdów opancerzonych (bojowych wozów piechoty i czołgów), systemów artyleryjskich oraz siły żywej. Najczęściej stosowanym uzbrojeniem jest przeciwpancerny pocisk kumulacyjny PG-7WL o masie od 2 do 4,5 kg lub pociski odłamkowo-burzące OFSP-08-A133. Dron jest używany pojedynczo lub w grupach, w zależności od wymogów taktycznych oraz stosowanych przez przeciwnika środków przeciwdziałania elektronicznego.
Konstrukcja
Dron WT-40 jest wielowirnikowym bezzałogowym statkiem powietrznym (BSP) w konfiguracji quadrocoptera, wyposażonym w system sterowania z perspektywy pierwszej osoby (FPV).
Podstawą konstrukcji BSP jest aluminiowa lub kompozytowa rama, na której montowane są akumulator, kamera oraz przenoszony ładunek. Dron ma zasięg 7–9 km i może przenosić ładunek użyteczny o ciężarze do 3 kg przy masie startowej 4,2 kg. Cztery silniki elektryczne umożliwiają osiągnięcie prędkości maksymalnej 100 km/h oraz prędkości przelotowej 60 km/h i długotrwałość lotu 12 min. W przedniej części drona zamontowana jest kamera wideo przesyłająca sygnał analogowy o częstotliwości 5,8 GHz, z możliwością przełączenia na kanał cyfrowy w warunkach nocnych. Standardowo akumulator montowany jest na górnej części ramy, natomiast pod nią instalowane jest przenoszone uzbrojenie. Wersja morska charakteryzuje się dodatkowym uszczelnieniem chroniącym wyposażenie przed korozją.
Rosja.svg)
