Klinoklaz

Klinoklaz

okaz klinoklazu z Kornwalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu3(AsO4)(OH)3
Twardość w skali Mohsa	2,5–3
Przełam	drobnoschodkowy, nierówny/nieregularny
Łupliwość	dokładna, doskonała
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy, igiełkowy
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	4,2–4,4 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	zielona, ciemnoniebieska
Rysa	niebieskawozielona
Połysk	szklisty, perłowy
Współczynnik załamania	1,730–1,910 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,180 dyspersja (optyka): stosunkowo silna pleochroizm: widoczny
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BE.20

Klinoklaz – minerał klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym oraz tabliczkowym. Występuje w skupieniach promienistych, nerkowatych, rozetowych, skorupowych i jako naloty. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Posiada szklisty połysk oraz niebieskawozieloną rysę.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania minerałów miedzi. Jest także rzadkim minerałem wtórnym występującym w utlenionych strefach bogatych w arsen złóż hydrotermalnych metali nieszlachetnych. Towarzyszą mu oliwenit, kornwalit, kwarc, chryzokola, konichalcyt, baryt, azuryt i malachit.

Galeria

• 
  w towarzystwie oliwenitu i kwarcu z Anglii
• 
  zielony klinoklaz z Utah
• 
  intensywnie niebieski okaz z Nevady

Miejsce występowania

Najlepszej jakości okazy pochodzą z Kornwalii w Anglii oraz z Nevady i Utah. Na terenie USA spotykany także w Arizonie i Kalifornii. Występuje ponadto w Australii, Austrii, Chile, we Francji, Włoszech, Niemczech (Schwarzland), Słowacji, RPA oraz Hiszpanii.

Przypisy