Klinoklaz

Klinoklaz
Ilustracja
okaz klinoklazu z Kornwalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Cu3(AsO4)(OH)3

Twardość w skali Mohsa

2,5–3

Przełam

drobnoschodkowy, nierówny/nieregularny

Łupliwość

dokładna, doskonała

Pokrój kryształu

słupkowy, tabliczkowy, igiełkowy

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

4,2–4,4 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

zielona, ciemnoniebieska

Rysa

niebieskawozielona

Połysk

szklisty, perłowy

Współczynnik załamania

1,730–1,910 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,180 dyspersja (optyka): stosunkowo silna pleochroizm: widoczny

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.BE.20

Klinoklaz – minerał klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym oraz tabliczkowym. Występuje w skupieniach promienistych, nerkowatych, rozetowych, skorupowych i jako naloty. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Posiada szklisty połysk oraz niebieskawozieloną rysę.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania minerałów miedzi. Jest także rzadkim minerałem wtórnym występującym w utlenionych strefach bogatych w arsen złóż hydrotermalnych metali nieszlachetnych. Towarzyszą mu oliwenit, kornwalit, kwarc, chryzokola, konichalcyt, baryt, azuryt i malachit.

Galeria

Miejsce występowania

Najlepszej jakości okazy pochodzą z Kornwalii w Anglii oraz z Nevady i Utah. Na terenie USA spotykany także w Arizonie i Kalifornii. Występuje ponadto w Australii, Austrii, Chile, we Francji, Włoszech, Niemczech (Schwarzland), Słowacji, RPA oraz Hiszpanii.