Milaryt

Milaryt
Ilustracja
Milaryt z kopalni Rössing, region Erongo, Namibia
(12 × 10 × 8 mm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

KCa2(AlBe2)[Si12O30] × H2O

Twardość w skali Mohsa

5,5–6

Przełam

muszlowy, nierówny/nieregularny

Łupliwość

niewyraźna

Pokrój kryształu

igiełkowy, słupkowy, pryzmatyczny

Układ krystalograficzny

heksagonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,46–2,61 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biała, żółtawa, zielonawa, bywa bezbarwny

Rysa

biała

Połysk

szklisty

Współczynnik załamania

1,532–1,548 (jednoosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,003

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.CM.05

Milaryt – minerał z gromady krzemianów pierścieniowych. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od miejsca znalezienia, doliny Milar w Szwajcarii.

Charakterystyka

Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju igiełkowym, słupkowym (heksagonalnym, sześciobocznym) często zakończonych piramidą, rzadko grubotabliczkowe; najczęściej narosłe. Występuje w skupieniach ziarnistych. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego, nie rozpuszcza się w kwasach. Łatwo się topi. W podwyższonej temperaturze oddaje wodę, mętnieje i traci połysk.

Występowanie

Występuje w pegmatytach, w szczelinach granitów, w sjenitach, w żyłach hydrotermalnych.
Minerały towarzyszące: anataz, brukit, chloryt, kwarc zadymiony, albit, adular, apatyt, tytanit.
Minerały podobne: apatyt, akwamaryn, fenakit.

Miejsca występowania: Niemcy – Bawaria, Turyngia, Szwajcaria – Val Giuv, w szwajcarskim kantonie Gryzonii (kanton Graubünden), Austria, Rosja, Namibia, Meksyk, Brazylia.

Zastosowanie

  • interesuje kolekcjonerów (mineralogiczny rarytas),
  • czasami kryształy wykorzystywane są w jubilerstwie.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Milarite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-30] (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne