Operacje elementarne

Operacje elementarne – blisko powiązane ze sobą przekształcenia układów równań liniowych i macierzy.

Układy równań liniowych

Następujące operacje elementarne przekształcają dany układ w układ do niego równoważny, czyli układ o tym samym zbiorze rozwiązań co wyjściowy:

Jeśli układ (V) powstaje z układu (U) w wyniku jednej z powyższych operacji, to za ich pomocą można otrzymać także układ (U) z układu (V): efekt zamiany dwóch równań miejscami można znieść zamieniając je jeszcze raz, z kolei odwrócenie trzeciej operacji wymaga mnożenia przez odwrotność danej liczby; jeśli (V) otrzymano z (U) w wyniku dodania do i-tego równania j-tego równania pomnożonego przez ustaloną liczbę, to (U) otrzymuje się z (V) poprzez dodanie do i-tego równania j-tego równania pomnożonego przez liczbę przeciwną do ustalonej. Dlatego do wykazania równoważności układów wystarczy wykazanie, że ciąg si będący rozwiązaniem układu (U) jest również rozwiązaniem (V). Ponieważ dowolne równanie (V) jest postaci aUi+bUj (jest kombinacją Ui oraz Uj), gdzie Ui,Uj są równaniami układu U, zaś a,b są dowolnymi liczbami, to każde rozwiązanie si spełniające równania Ui,Uj spełnia również aUi+bUj.

Macierze

[1⋱c⋱⋱1]
Postać macierzy 𝐄ij(c).
[1⋱10…1⋮1⋱1⋮1…01⋱1]
Postać macierzy 𝐓ij.
[1⋱1c1⋱1]
Postać macierzy 𝐈i(c).

Powyższym trzem operacjom elementarnym na układzie równań liniowych odpowiadają w zapisie macierzowym operacje elementarne na wierszach macierzy:

Analogicznie definiuje się operacje elementarne na kolumnach.

Operacjom elementarnym na ustalonej macierzy 𝐀 stopnia n odpowiadają macierze konkretnej postaci, nazywane macierzami elementarnymi – każdą z tych macierzy można uzyskać poprzez wykonanie operacji elementarnej na macierzy jednostkowej. Mnożenie macierzy 𝐀 z lewej strony przez macierz elementarną odpowiada wykonaniu operacji elementarnej na wierszach 𝐀, z kolei mnożenie prawostronne daje w wyniku macierz powstałą po wykonaniu operacji elementarnej na jej kolumnach. W ten sposób poszczególnym operacjom odpowiadają

Przykładowe macierze elementarne dla operacji elementarnych na macierzach czwartego stopnia przy mnożeniu lewostronnym (działania na wierszach) – pomnożenie trzeciego wiersza przez −2 i dodanie do drugiego (macierz 𝐄23(−2)), zamiana miejscami pierwszego i drugiego wiersza (macierz 𝐓12), pomnożenie trzeciego wiersza przez 4 (macierz 𝐈3(4)):

𝐄23(−2)=[100001−2000100001];𝐓12=[0100100000100001];𝐈3(4)=[1000010000400001].

Dla każdej z tych macierzy istnieje macierz odwrotna odwracająca działanie danej operacji elementarnej, są to odpowiednio:

macierz 𝐄ij(−c) dla macierzy 𝐄ij(c),
macierz 𝐓ij dla macierzy 𝐓ij,
macierz 𝐈i(1/c) dla macierzy 𝐈i(c).

Istnieją trzy rodzaje kwadratowych macierzy elementarnych: macierz permutacji, macierz diagonalna, macierz unipotentna. Niekiedy zamiast oznaczeń 𝐄ij(c),𝐓ij,𝐈i(c) stosuje się bardziej zunifikowane symbole, odpowiednio 𝐄ij(c),𝐄ij,𝐄i(c).

Własności

Operacje elementarne na wierszach nie zmieniają jądra macierzy (co oznacza, że nie zmieniają zbioru rozwiązań opisywanego przez nią układu), zatem zachowują jej rząd wierszowy, ale zmieniają jej obraz. Dualnie operacje elementarne na kolumnach zachowują obraz, czyli zachowują rząd kolumnowy, ale zmieniają jądro macierzy. Istota tych operacji tkwi w tym, że generują one pełną grupę liniową macierzy odwracalnych.

Każdą macierz 𝐀 można przekształcić do postaci schodkowej mnożąc ją przez iloczyn macierzy elementarnych 𝐄ij(c),𝐓ij (tzn. za pomocą pierwszych dwóch operacji elementarnych) oraz do postaci schodkowej zredukowanej mnożąc ją przez iloczyn macierzy elementarnych 𝐄ij(c),𝐓ij,𝐈i(c) (tzn. za pomocą wszystkich operacji elementarnych) – mnożenie macierzy odpowiada przyłożeniu i składaniu operacji. Spostrzeżenia te wykorzystuje się w metodzie eliminacji Gaussa i jej rozwinięciu – metodzie eliminacji Gaussa-Jordana.

Ponieważ rzędy wierszowy i kolumnowy są sobie równe, to w ogólności operacje elementarne zachowują rząd macierzy – jego wyznaczenie polega częstokroć na sprowadzeniu macierzy do dogodnej postaci (zwykle schodkowej bądź schodkowej zredukowanej), z której odczytanie rzędu nie nastręcza trudności.

W przypadku macierzy kwadratowych operacje elementarne na macierzy można wykorzystać do przyspieszenia obliczania wyznaczników (poprzez wygenerowanie dużej liczby zer w rozwinięciu Laplace’a). Ponieważ

det⁡𝐄ij(c)=1,det⁡𝐓ij=−1,det⁡𝐈i(c)=c,

to na podstawie twierdzenia Cauchy’ego dla dowolnej zgodnej macierzy 𝐀: