Stosuje się w leczeniu kłykcin kończystych okolic płciowych (łac.condylomata acuminata) oraz brodawek okołoodbytowych. Słabo wchłania po zastosowaniu zewnętrznym. Nie stwierdzono interakcji z innymi lekami.
Istnieją doniesienia o skuteczności podofilotoksyny w leczeniu rzeżączki, kiły, gruźlicy, zaburzeń miesiączkowania, łuszczycy, opuchlizny i kaszlu, jednak jej wykorzystanie medyczne jest bardzo ograniczone ze względu na toksyczność i niepożądane efekty uboczne. Ponadto problemem jest jej bardzo słaba rozpuszczalność w wodzie i wąskie okno terapeutyczne.
Etopozyd (VP-16) i tenipozyd(inne języki) (VM-26), dwie pochodne podofilotoksyny zarejestrowane jako leki przeciwnowotworowe
Dwie półsyntetyczne glikozydowe pochodne podofilotoksyny, etopozyd (VP-16) i tenipozyd(inne języki) (VM-26), są aktywnymi środkami przeciwnowotworowymi, które zostały zatwierdzone przez FDA do chemioterapii w leczeniu drobnokomórkowego raka płuca, ostrej białaczki limfoblastycznej i raka jądra. Wykazują one jednak różne skutki uboczne, takie jak supresja szpiku kostnego(inne języki), utrata włosów i neurotoksyczność. W celu ich uniknięcia oraz zwiększenia rozpuszczalności zaproponowano różne strategie modyfikacji struktury chemicznej podofilotoksyny i sposobów jej podawania. Na przykład micelle złożone z podofilotoksyny i kwasu poliakrylowego(inne języki) wykazały poprawioną skuteczność przeciwnowotworową w przypadku wielolekoopornegoraka piersi. Inną ścieżką jest rozwój syntetycznych pochodnych, takich jak GL-331 (4'-demetylo-4β-(4"-nitroanilino)-4-dezoksypodofilotoksyna; 2,5–17 razy aktywniejsza od VP-16), TOP 53 (4β-aminoalkilo-4'-O-demetylo-4-dezoksypodofilotoksyna; 3–5 razy aktywniejsza od VP-16) i NK 611 (w pierścieniu glukozy w pozycji 2 zawiera grupę dimetyloaminową zamiast hydroksylowej; jest 120 razy lepiej rozpuszczalny w wodzie niż VP-16, dzięki czemu wykazuje większą aktywność przeciwrakową).
12Popat S.P.S.KumbharPopat S.P.S., Asmita M.A.M.SakateAsmita M.A.M., Onkar B.O.B.PatilOnkar B.O.B., Arehalli S.A.S.ManjappaArehalli S.A.S., John I.J.I.DisouzaJohn I.J.I., Podophyllotoxin-polyacrylic acid conjugate micelles: improved anticancer efficacy against multidrug-resistant breast cancer, „Journal of the Egyptian National Cancer Institute”, 32 (1), 2020, DOI:10.1186/s43046-020-00053-1 [dostęp 2024-07-01](ang.).
12WeiW.ZhaoWeiW. i inni, Challenges and potential for improving the druggability of podophyllotoxin-derived drugs in cancer chemotherapy, „Natural Product Reports”, 38 (3), 2021, s. 470–488, DOI:10.1039/D0NP00041H, PMID:32895676 [dostęp 2024-07-01](ang.).
↑YoungjaeY.YouYoungjaeY., Podophyllotoxin Derivatives: Current Synthetic Approaches for New Anticancer Agents, „Current Pharmaceutical Design”, 11 (13), s. 1695–1717, DOI:10.2174/1381612053764724, PMID:15892669 [dostęp 2024-07-01](ang.).
↑Tze‐SingT.‐S.HuangTze‐SingT.‐S. i inni, A Novel Podophyllotoxin-Derived Compound GL331 Is More Potent than Its Congener VP-16 in Killing Refractory Cancer Cells, „Pharmaceutical Research”, 16 (7), 1999, s. 997–1002, DOI:10.1023/A:1018971313256, PMID:10450922 [dostęp 2024-07-01](ang.).
↑A.-R.A.R.HanauskeA.-R.A.R. i inni, Activity of NK 611, a new epipodophyllotoxin derivative, against colony forming units from freshly explanted human tumours in vitro, „European Journal of Cancer”, 31 (10), 1995, s. 1677–1681, DOI:10.1016/0959-8049(95)00245-E, PMID:7488424 [dostęp 2024-07-01](ang.).