SM Tb 67F

SM Tb 67F (ex Phönix)
Ilustracja
Jednostka bliźniacza Tb 67, Tb 66
Klasa

torpedowiec

Typ

Kaiman

Historia
Stocznia

Danubius-Werft, Fiume

Położenie stępki

7 stycznia 1908

Wodowanie

10 stycznia 1909

 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa

Phönix → Tb 67F → Tb 67

Wejście do służby

3 sierpnia 1909

Wycofanie ze służby

1 listopada 1918

Los okrętu

złomowany po 1920

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

projektowa 210 t
pełna: 203,3 t

Długość

pełna: 56,9 m

Szerokość

5,4 m

Zanurzenie

1,4 m

Napęd
2 kotły parowe
1 maszyna parowa o mocy indykowanej 3000 KM
Prędkość

26,2 węzła

Uzbrojenie
4 x armata okrętowa 47 mm L/33
1 x karabin maszynowy 8 mm (od 1915 roku)
3 x wyrzutnia torpedowa kal. 450 mm
Załoga

38

SM Tb 67F – austro-węgierski torpedowiec z początku XX wieku i okresu I wojny światowej, osiemnasta jednostka typu Kaiman. Do 1913 roku nosił nazwę Phönix, od roku 1917 sam numer 67 – skrót przed numerem SM Tb oznaczał Seiner Majestät Torpedoboot (torpedowiec Jego Cesarskiej Mości).

Historia

Stępkę pod budowę okrętu położono w stoczni Danubius-Werft w Fiume (ob. Rijeka) 7 stycznia 1908 roku, kadłub wodowano 10 stycznia 1909 roku, a okręt oddano do służby 3 sierpnia 1909 roku. Początkowo nosił nazwę „Phönix” (feniks), lecz od 1 stycznia 1914 roku zastąpiono ją przez alfanumeryczne oznaczenie 67 F („F” oznaczało, że okręt zbudowano w Fiume). Rozkazem z 21 maja 1917 roku z oznaczenia torpedowca usunięto ostatnią literę i do końca wojny nosił on tylko numer 67.

Okręt brał udział w I wojnie światowej. Po wojnie okręt w ramach podziału floty Austro-Węgier przekazano Wielkiej Brytanii, która sprzedała go w 1920 roku włoskiej stoczni złomowej.

Opis

 Osobny artykuł: Torpedowce typu Kaiman.

Okręt posiadał dwa kotły parowe typu Yarrow i jedną pionową czterocylindrową maszynę parową potrójnego rozprężania. Okręt uzbrojony był w cztery armaty kalibru 47 mm L/33 (po dwie na każdej z burt) oraz trzy wyrzutnie torped kalibru 450 mm. W 1915 roku uzbrojenie wzmocniono pojedynczym karabinem maszynowym Schwarzlose 8 mm.

Przypisy

  1. 1 2 3 R. Greger: Austro-Hungarian..., s. 55.
  2. ↑ Robert Rochowicz: Losy okrętów floty Austro-Węgier po 30 października 1918 roku. „Morza, Statki i Okręty”, nr 4-5/2003, s. 42-43.
  3. 1 2 3 Conway’s..., s. 339.

Bibliografia