Stefan IX

Stefan IX
Stephanus Nonus
Fryderyk z Lotaryngii
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

początek XI wieku
Lotaryngia

Data i miejsce śmierci

29 marca 1058
Florencja

Papież
Okres sprawowania

2 sierpnia 1057 – 29 marca 1058

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

3 sierpnia 1957

Kreacja kardynalska

1049

Kościół tytularny

Kościół Santa Maria in Domnica Bazylika św. Chryzogona w Rzymie

Pontyfikat

2 sierpnia 1057

Święty
Stefan IX
Ilustracja
Wspomnienie

29 marca

Stefan IX lub Stefan X (łac. Stefanus IX, właśc. Fryderyk z Lotaryngii OSB; ur. prawdopodobnie w 1020 r. Według innych źródeł na początku XI wieku w Lotaryngii, zm. 29 marca 1058 we Florencji) – 154. papież, sprawował urząd w okresie od 2 sierpnia 1057 do 29 marca 1058 roku.

Życiorys

Stefan IX z pochodzenia był Niemcem. Był synem Gozela I i bratem książąt Godfryda Brodatego i Gozelo II. Przed wyborem na Stolicę Piotrową był archidiakonem sprzyjającym reformom i zaufanym przyjacielem Leona IX. W 1049 r. został kreowany kardynałem diakonem z kościołem tytularnym Santa Maria in Domnica. Pełnił funkcje kanclerza Kościoła rzymskiego i legata papieskiego na synodzie w Konstantynopolu (1054), a 14 czerwca 1057 r. opata Monte Cassino i kardynała prezbitera od św. Chryzogona.

Gdy zmarł Wiktor II, reformatorzy rzymscy porozumieli się z Fryderykiem, co do uzgodnienia następcy i zaproponowali pięciu kandydatów (wśród nich byli m.in. Hildebrand i Humbert z Silva Candida). Ostatecznie jednak wybrano właśnie Fryderyka, który przyjął imię Stefan. Przed wyborem nie została skierowana prośba do regentki Agnieszki o wyrażenie zgody na tę kandydaturę, lecz Stefan sam wystosował taką prośbę zaraz po wyborze (którą uzyskał).

Zdecydowanie sprzeciwiał się symonii i zawierania małżeństw przez księży – usiłował wprowadzić celibat. Starając się wdrożyć reformy, mianował kardynałów Hildebranda i Humberta swoimi doradcami, a reformatora Piotra Damianiego kardynałem-biskupem Ostii; ponadto żywo zainteresował się ruchem patarenów. Na wiosnę 1058 roku planował rozpocząć wyprawę przeciw Normanom i w tym celu chciał nawet zawiązać sojusz z Kościołem wschodnim. Zlecił opracowanie nowych zasad, które uniemożliwiłyby wpływ cesarza i arystokracji rzymskiej na wybór papieża. W marcu 1058, by spotkać się ze swym bratem, wyruszył do Florencji, gdzie zmarł i został pochowany (w Katedrze św. Reparaty).

W niektórych źródłach jest wymieniany jako święty, którego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 29 marca.

Zobacz też