Tadeusz Klimonda

Tadeusz Klimonda
Data urodzenia

1946

Instrumenty

instrumenty klawiszowe, akordeon, wokal wspierający

Gatunki

muzyka ilustracyjna, muzyka filmowa, funk, disco, soul, jazz, swing, muzyka ludowa, pop, ballada

Zawód

muzyk, dyrygent

Wydawnictwo

Canto, Fonografika, GAD Records

Powiązania

Kalina Jędrusik, Marianna Wróblewska, Stan Borys, Andrzej Zaucha, Grażyna Łobaszewska, Maciej Zembaty, Jacek Mikuła, Tomasz Szukalski, Zbigniew Jaremko, Józef Skrzek, Apostolis Anthimos, Novi Singers, Arp Life (m.in. Winicjusz Chróst, Bogdan Kulik, Józef Sikorski, Paweł Perliński), Wojciech Karolak, Marek Stefankiewicz, Arkadiusz Żak, Adam Lewandowski i in.

Zespoły
Zespół Instrumentalny / Orkiestra pod. dyr. T. Klimondy
Zmęczeni
Grupa Doktora Q.
STGS2

Tadeusz Klimonda (ur. 1946) – polski muzyk, kompozytor, aranżer, multiinstrumentalista, dyrygent.

Kariera muzyczna

Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W pierwszej połowie lat 70. związał się z Polskim Radiem w Warszawie z którym współpracował przez ponad dekadę. W tym okresie zapraszał na sesje nagraniowe realizowane pod szyldem własnego zespołu bądź orkiestry – m.in.: Jacka Mikułę, Tomasza Szukalskiego, Zbigniewa Jaremkę, Józefa Skrzeka, Apostolisa Anthimosa, Novi Singers czy muzyków zespołu Arp Life (byli to m.in. Winicjusz Chróst, Bogdan Kulik, Józef Sikorski, Paweł Perliński). Udział Szukalskiego, Jaremki, czy Novi Singers nie należał do wyjątków, ponieważ muzyk pracował również z ówczesną czołówką polskiego jazzu. Ponadto na przestrzeni lat współpracował, między innymi z takimi wykonawcami jak: Kalina Jędrusik, Marianna Wróblewska, Stan Borys, Andrzej Zaucha, Grażyna Łobaszewska i Maciej Zembaty w projekcie „STGS2”.

W latach 70. ilustracyjną twórczością kompozytora zainteresowała się, działająca przy ZAiKS-ie Agencja Autorska - z ramienia której Bianka Skórzewska z pomocą targów Midem sprzedawała jego kompozycje na Zachód – głównie brytyjskiemu wydawnictwu „Standard Music Library”. W latach 80. muzyk realizował swoje kolejne pomysły w Polskim Radiu z pomocą studyjnego projektu o nazwie „Zmęczeni” w składzie: Winicjusz Chróst (gitara), Marek Stefankiewicz (instrumenty klawiszowe), Arkadiusz Żak (gitara basowa) i Adam Lewandowski (perkusja). Z tymi samymi instrumentalistami pod szyldem „Grupa Doktora Q.” i ponownie z gościnnym udziałem J. Skrzeka, a także Wojciecha Karolaka nagrał znakomity album A. Zauchy pt. Wszystkie stworzenia duże i małe. Komponował także muzykę do filmów – m.in. do telewizyjnej produkcji pt. Orinoko.

We wrześniu 2020 roku, nakładem GAD Records ukazała się dwupłytowa antologia pt. Tajemnice przestrzeni. Antologia 1974-79, zbierająca jego nagrania radiowe z lat 70. W kompozycjach zawartych na tych dwóch krążkach, mieszają się wpływy różnych stylistyk – od muzyki funk i disco, poprzez soul i muzykę filmową, po jazz i swing a także pierwotne źródło inspiracji kompozytora, którym jest muzyka ludowa i której elementy wykorzystywał w swoich utworach.

Współpracuje z firmami Never Mind1 i Never Mind2.

Wybrane kompozycje

Dyskografia

Albumy autorskie

Kompilacje

  • 1978: Dramatic (LP, Standard Music Library – ESL 142)
  • 1978: Pop Pulsations II (LP, Standard Music Library – ESL 143)
  • 2006: Diggin' In The Crate: Special Sampling Vol. 2 (CD, Hi & Fly Records – H&F 0013)

Inne nagrania

Przypisy

  1. ↑ Tadeusz Klimonda. rateyourmusic.com. [dostęp 2022-03-27]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Tadeusz Klimonda – Tajemnice przestrzeni. Antologia 1974-79 (2 CD) (GAD CD 131, 2020) info: okładka płyty
  3. 1 2 Festiwal Piosenki „Integracja Malowana Dźwiękiem”. Jurorzy w latach 2007 – 2021. festiwal.bochnia.pl. [dostęp 2022-04-28]. (pol.).
  4. 1 2 Jacek Żyliński: Andrzej Zaucha – Wszystkie stworzenia duże i małe. kppg.waw.pl. [dostęp 2022-03-29]. (pol.).
  5. 1 2 3 Michał Wilczyński: Tadeusz Klimonda. kultowenagrania.pl. [dostęp 2022-03-27]. (pol.).
  6. ↑ Jacek Żyliński: Tadeusz Klimonda – muzyka. kppg.waw.pl. [dostęp 2022-03-29]. (pol.).
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Tadeusz Klimonda. discogs.com. [dostęp 2022-03-27]. (pol.).
  8. ↑ Jacek Żyliński: Marianna Wróblewska – Wieczór samotnych pań (LP). kppg.waw.pl. [dostęp 2022-03-29]. (pol.).
  9. ↑ Marianna Wróblewska – Wieczór samotnych pań (MC). discogs.com. [dostęp 2022-03-29]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne