Whitlockit

Whitlockit

okaz z Jukon w Kanadzie
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca9Mg(PO4)6(PO3OH)
Twardość w skali Mohsa	5
Przełam	nierówny/nieregularny, muszlowy
Łupliwość	brak
Pokrój kryształu	romboedralny, tabliczkowy, płaski, ziarnisty, ziemisty, anhedralny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	trygonalny
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,12 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	szarobiała, jasnoróżowa, jasnożółta; bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty, żywiczny, półżywiczny
Współczynnik załamania	1,626–1,629 (jednoosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,003
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.AC.45

Whitlockit – minerał z rodziny fosforanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju romboedralnym, tabliczkowym, płaskim, ziarnistym, ziemistym i anhedralnym. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym do przezroczystego. Posiada białą rysę i szklisty, półżywiczny bądź żywiczny połysk. Jest minerałem piezoelektrycznym oraz piroelektrycznym.

Występowanie

Występuje w skałach fosforowych, pegmatytach granitowych i chondrytach. Towarzyszą mu głównie montgomeryit, robertsyt, hydroksyapatyt, kulanit, gormanit, kwarc, albit, laueit, fairfieldyt, mitridatyt, apatyt, ludlamit, syderyt, tryfylin, brianit, stanfieldyt oraz ksantoksenit. Spotykany na Antarktydzie, Argentynie, Australii, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Niemczech, Namibii (Erongo, Tsumeb), Polsce, Rosji, RPA i Stanach Zjednoczonych (Dakota Południowa).

Przypisy