Mitridatyt

Mitridatyt

w towarzystwie purpurytu z Kalifornii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca2Fe3+3(PO4)3O2·3H2O
Twardość w skali Mohsa	2,5
Przełam	nierówny/nieregularny
Łupliwość	bardzo dobra
Pokrój kryształu	tabliczkowy, płytkowy, pseudoheksagonalny
Przezroczystość	przeświecający, nieprzezroczysty
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,25 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	brązowa, zielona, żółta w odcieniach
Rysa	jasnozielona
Połysk	woskowy, tłusty, matowy, ziemisty
Współczynnik załamania	1,785–1,85 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,065 dyspersja (optyka): bardzo silna; X = zielonożółta Y, Z = ciemnozielonobrązowa
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DH.30

Mitridatyt – minerał z klasy fosforanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, tabliczkowym lub pseudoheksagonalnym. Występuje w skupieniach masywnych, ziemistych i pudrowych. Spotykany także w formie grudek, skorup i żyłek. Jest minerałem przeświecającym do nieprzezroczystego oraz kruchym. Posiada jasnozieloną rysę i woskowy, tłusty, matowy bądź ziemisty połysk.

Występowanie

Występuje w oolitowych osadowych rudach żelaza. Spotykany także w pegmatytach granitowych. Towarzyszą mu zwykle anapait, wiwianit, rockbridgeit, syderyt, tryfylin, heterosyt, hureaulit, purpuryt, fairfieldyt, cyrilovit, apatyt, collinsyt, messelit, strengit, montgomeryit, kwarc, hydroksyapatyt, stewartyt, jahnsyt oraz whitmoreit.

Miejsce występowania

Występuje w Argentynie, Australii (Australia Południowa), Brazylii, Czechach, Niemczech (Bawaria), Japonii, Maroku (Dara-Tafilalt), Namibii (Erongo), Portugalii, Rosji, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hampshire, Dakota Południowa, Kalifornia). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Piławy Górnej, Świdnicy i Szklar.

Przypisy