Cumhuriyet Halk Partisi

Cumhuriyet Halk Partisi
KısaltmaCHP
Genel başkanKemal Kılıçdaroğlu
Genel sekreterRıfat Turuntay Nalbantoğlu
Parti sözcüsüMüslim Sarı
Grup başkanıFaik Öztrak
KurucuMustafa Kemal Atatürk
Kuruluş tarihi9 Eylül 1923 (103 yıl önce) (1923-09-09) (ilk kuruluş)
9 Eylül 1992 (34 yıl önce) (1992-09-09) (yeniden kuruluş)
Kapanış tarihi16 Ekim 1981
Birleşme
Bölünme
Liste
Önceli
Ardılı
MerkezÇankaya, Ankara, Türkiye
Gençlik koluCHP Gençlik Kolları
Kadın koluCHP Kadın Kolları
Üyelik (2026)azalış 1.879.973
İdeolojiSosyal demokrasi
Kemalizm
Sosyal liberalizm
İlericilik
Pro-Avrupacılık
Parti içi düşünceler:
Ulusalcılık
Demokratik sosyalizm
Siyasi pozisyonMerkez sol
Ulusal üyelikGüç Birliği Cephesi (1957-1958)
Millet İttifakı (2018-2023)
Avrupa üyeliğiAvrupa Sosyalistler Partisi (ilişkili)
Uluslararası üyelikSosyalist Enternasyonal (donduruldu)
İlerici İttifak
Tarihsel:
Radikal Enternasyonal (ilişkili)
Resmî renkler    Kırmızı ve beyaz
Slogan(lar)Şimdi Arınma Zamanı
TBMM
44 / 600
Tüm Liste
Büyükşehir Belediye Başkanlığı
5 / 30
Tüm Liste
İl Belediye Başkanlığı
1 / 51
Tüm Liste
İlçe Belediye Başkanlığı
69 / 922
Tüm Liste
Belde Belediye Başkanlığı
14 / 390
Tüm Liste
İl Genel Meclisleri
0 / 1.282
Belediye Meclisleri
0 / 20.953
Seçim sembolü
Parti bayrağı
İnternet sitesi
chp.org.tr

Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye'de faaliyet gösteren sosyal demokrat bir siyasi partidir. Parti tüzüğüne göre resmî kısaltması "CHP" şeklindedir. Partinin genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, genel sekreteri Rıfat Turuntay Nalbantoğlu'dur. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu ve ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk tarafından kurulan parti, Türkiye'nin en eski siyasi partisidir. Logosu, Kemalizm'in temel ilkelerini temsil eden Altı Ok'tan oluşmaktadır: cumhuriyetçilik, devrimcilik, laiklik, halkçılık, milliyetçilik ve devletçilik. Şu anda 44 milletvekili ile Türkiye Büyük Millet Meclisindeki en büyük beşinci partidir. Parti, İlerici İttifak ve Sosyalist Enternasyonalin tam üyesidir ve Avrupa Sosyalistler Partisinin ilişkili üyesidir.

Cumhuriyet Halk Partisinin kökeni, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında kurulan çeşitli direniş gruplarına kadar dayanır; bu grupların çoğu daha önce İttihat ve Terakki Cemiyeti ile bağlantılı kişilerden oluşuyordu. Mustafa Kemal Atatürk'ün liderliğinde bu gruplar, Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti adıyla 1919'daki Sivas Kongresi'nde birleşti. 1923 yılında Halk Fırkası adıyla siyasi bir örgüt olarak kurulan parti, kısa bir süre sonra Cumhuriyet Halk Fırkası adını aldı ve Atatürk'ün ilk cumhurbaşkanı olduğu Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunu ilan etti. Türkiye'nin tek parti dönemine geçmesiyle birlikte, CHP ülkede kapsamlı siyasi, kültürel, sosyal ve ekonomik reformların uygulanmasında temel araç hâline geldi.

II. Dünya Savaşı'nın ardından, Atatürk'ün halefi İsmet İnönü çok partili seçimlere izin verdi ve CHP, 1950 genel seçimlerini kaybettikten sonra iktidarı barışçıl bir şekilde devrederek tek parti dönemini sona erdirip Türkiye'nin çok partili dönemini başlattı. 1960 Askerî Darbesi'ni izleyen yıllarda parti kademeli olarak merkez sol çizgiye yöneldi; bu yönelim, 1972 yılında Bülent Ecevit'in genel başkan olmasıyla birlikte kesinlik kazandı. CHP, dönemin diğer tüm partileriyle birlikte 1980 Askerî Darbesi sonrasında kapatıldı. Parti, 9 Eylül 1992'de Deniz Baykal tarafından, 1980 öncesi üyelerinin çoğunluğunun katılımıyla, yeniden ve orijinal adıyla kuruldu. Yeniden kuruluşundan itibaren en uzun süre görev yapan genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu'dur. Parti, 2002 yılından Temmuz 2026'da Yeni Partinin ana muhalefet statüsünü kazanmasına dek, iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisine karşı ana muhalefet görevini sürdürmüştür.

Tarihçe

Kuruluşu: 1919-1923

4-11 Eylül 1919 tarihleri arasında toplanan Sivas Kongresi'nde, Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde kurulan müdâfaa-i hukuk cemiyetleri, Anadolu ve Rumeli Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti (ARMHC) adı altında birleştirilmiştir. 23 Nisan 1920 tarihinde toplanan Türkiye Büyük Millet Meclisi ARMHC delegelerinden oluşmuş, ancak 1922'de Meclis, Birinci Grup ve İkinci Grup adıyla iki gruba ayrılmıştır. Mustafa Kemal Atatürk'ün takipçileri daha sonra "birinci grup" olarak adlandırılmıştır.

İkinci grup, azınlık olsa da parlamentoda güçlü bir muhalefet oluşturdu. Lozan Antlaşması'nın kabulü nedeniyle Meclis'te baş gösteren yoğun tartışmalar üzerine Mustafa Kemal Atatürk, 9 Eylül 1923 tarihinde Dokuz Umde adı verilen siyasi programı ilan etti ve iki gün sonra İçişleri Bakanlığı'na verilen bir dilekçeyle kendine bağlı milletvekillerinden oluşan Halk Fırkası'nı kurdu. Mayıs 1923'te meclis, Mustafa Kemal ve arkadaşlarının Lozan Antlaşması'nın daha güçlü bir meclis tarafından onaylanmasını sağlamak amacıyla yeni seçimler için bir tasarı hazırladı. Halk Fırkası, 1923 seçimlerinden sonra resmi olarak kuruldu. İkinci dönem için görev yapan mecliste Lozan Antlaşması kabul edildi, cumhuriyet ilan edildi ve halifelik kaldırıldı.

Partinin resmî kuruluş tarihi 11 Eylül 1923 olmasına rağmen, partinin kuruluş tarihi daha sonradan partileşme kararının alındığı 9 Eylül 1923 olarak kabul edilmiştir.

Tek parti dönemi: 1923-1946

Atatürk dönemi: 1923-1938

Mustafa Kemal Atatürk ve Başbakan İsmet İnönü, 1936

Türkiye'nin siyasi tarihinde, pratikte Cumhuriyet Halk Partisi Jön Türkler ve İttihat ve Terakkinin devamı olarak değerlendirilmiştir. Partinin kuruluşunun ardından 1924'te, radikal devrimlere karşı çıkan muhalifler, Kâzım Karabekir liderliğinde Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasını kurdu. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Şeyh Said İsyanı'na karışmak ve Atatürk'e suikast planlamakla suçlandı. Başbakan İnönü, hükûmete olağanüstü yetkiler veren bir yasa sundu ve sıkıyönetim ilan edildi, CHP dışındaki tüm siyasi partiler yasaklandı, devlet onayı olmayan gazetelerin yayımlanması yasaklandı (bu yasak 1930'a kadar sürdü). Türkiye, Serbest Cumhuriyet Fırkasının kurulduğu dönem dışında 1946 yılına kadar tek partili rejimde yönetildi. 1923'ten 1946'ya kadar, CHP Türkiye'yi dönüştüren kapsamlı sosyal, kültürel, ekonomik ve hukuki reformlar başlattı. Bu reformlar arasında İsviçre Medeni Kanunu ve İtalyan Ceza Kanunu'nun benimsenmesi, sanayileşmenin hızlandırılması, toprak reformu ve kırsal kalkınma programları, iskân kanunu, laiklik, kadınların seçme ve seçilme hakkı ve Latin harflerine geçilmesini sağlayan Harf Devrimi gibi birçok adım bulunuyordu. Bu dönemde ulus inşasına öncelik verildi. Bu süreçte milliyetçilik ilkesinin benimsenmesi, Dil Devrimi ve sözdebilimsel teorilerin (Güneş-Dil Teorisi ve Türk Tarih Tezi) ortaya konulmasıyla Türk milliyetçiliği ideolojisi yayıldı. Partinin 1927'deki ikinci olağan kongresinde, Atatürk Türk tarihindeki son on yılın belirleyiciliğine bir konuşma yaparak gençlere Cumhuriyet'i koruma çağrısında bulundu. Atatürk kişi kültünün tarihsel yazımının temelini bu anlatı oluşturduğu öne sürülmüştür. 1930-1939 yılları arasında, CHP ideolojisini netleştirdi ve "Altı Ok" duyuruldu. Bu dönemde parti tarihsel görüşlerden ayrılarak cumhuriyetçilik, milliyetçilik, laiklik, devrimcilik, halkçılık ve devletçilik ilkelerini benimsedi.

CHP (O zamanki kısaltmasıyla "CHF") 1930'lar boyunca Halk Kürsüsü gibi birçok ulus inşası projesini gerçekleştirmiştir.
Partinin 4. Olağan Kurultayı sırasında Büyük Millet Meclisi bahçesindeki Altı Ok heykeli, 1935

29 Mayıs 1935 tarihinde toplanan 4. Olağan Kurultayı'da partinin adı, Dil Devrimi doğrultusunda Cumhuriyet Halk Partisi olarak değiştirildi. 18 Haziran 1936 tarihinde yayımlanan bir genelgeyle bütün illerde parti il başkanlığı valilikle birleştirildi. İçişleri bakanı, parti genel sekreterliği sıfatını üstlendi. 5 Şubat 1937 tarihinde yapılan anayasa değişikliğiyle, CHP'nin "Altı Ok"u Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na resmen dâhil edildi.

Büyük Buhran'ın başlamasıyla birlikte, parti, Başbakan İnönü ve Maliye Bakanı Celal Bayar tarafından savunulan devletçi ve liberal fraksiyonlara ayrıldı. Atatürk genellikle İsmet İnönü'nün politikalarını destekledi. Türkiye'nin erken dönemde ekonomik gelişimi büyük ölçüde devlet girişimleriyle sağlandı.

İnönü dönemi: 1938-1946

Atatürk'ün ölümünden bir gün sonra, İsmet İnönü ikinci cumhurbaşkanı seçildi ve Cumhuriyet Halk Partisi'nin liderliğini üstlendi. İnönü döneminde, ekonomiye devlet müdahalesi politikası benimsendi ve Köy Enstitüleri gibi kırsal kalkınma girişimleri yapıldı. Hatay Devleti referandum sonucu anavatana katıldı. İnönü, Türkiye'yi II. Dünya Savaşı'na çekmeye çalışan Müttefik ve Mihver güçlerine rağmen tarafsızlık politikası benimsedi; bu süreçte, silahlı bir güç olarak tarafsızlığı sağlamak için zorunlu askerlik ve kısıtlama önlemleri uygulandı. Savaşın ilerleyen sürecinde, Irkçılık-Turancılık Davası'yla beraber Pan-Türkistler partiden uzaklaştırıldı.

II. Dünya Savaşı'nın ardından İnönü, Türkiye'nin demokratikleşmesini sağlamaya çalıştı. Savaşın sona ermesiyle birlikte, liberal ve devletçi fraksiyonlar arasındaki tartışmalar yeniden ortaya çıktı. Dörtlü Takrir, özellikle Celal Bayar olmak üzere bazı CHP üyelerinin istifasına neden oldu; Bayar daha sonra Demokrat Parti (DP)'yi kurdu. İnönü, 1946'da çok partili genel seçim düzenleme kararı aldı. CHP 465 sandalyenin 397'sini kazandı. Demokrat Parti'nin muhalefeti ve Amerika Birleşik Devletleri'nin çabalarıyla, parti komünizme karşı bir tavır aldı ve bazı kırsal kalkınma programlarını durdurdu. 1946-1950 yılları arasındaki dönem, İnönü'nün Türkiye'yi Batı ile yakınlaştırdığı bir dönemdir. 1950 yılında gizli oy açık tasnif ilkesiyle seçimler düzenlendi. İnönü, iktidarın barışçıl bir şekilde değiştirilmesine liderlik etti. 1950 seçimlerinden bu yana, parti parlamentodaki salt çoğunluğu kazanamamıştır.

Politika değişiklikleri: 1950-1980

1950'lerde uygulanan çoğunluk sisteminden dolayı, DP nispeten yakın oy oranları almasına rağmen açık ara farkla meclisi kazandı. Bu durum CHP'nin 10 yıl boyunca muhalefette kalmasına neden oldu. Bu süre zarfında, parti politikaları dönüşüm geçirerek sosyal demokrasiye doğru yöneldi. İsmet İnönü, iktidarı kaybetmeden önce işçi haklarını yasalaştırdı. 1951'deki dokuzuncu kurultayda gençlik ve kadın kolları kuruldu. 1953'te sendikaların ve meslek odalarının kurulması önerildi ve partinin programına iki meclisli bir parlamento, anayasa mahkemesinin kurulması, seçim güvenliği, yargı bağımsızlığı ve işçilerin grev hakkı gibi konuların desteklenmesi eklendi.

DP ve CHP rakip olsalar da DP iktidarı çoğunlukla Kemalist politikaları sürdürdü. Ancak Demokrat Parti yönetimi iktidarının sonlarına doğru giderek otoriterleşti. İnönü, DP taraftarları tarafından defalarca linç girişimine maruz kaldı. DP hükûmeti CHP'ye ait mal varlıklarına el koydu. CHP'nin 1957 seçimlerinde muhalefet partileriyle seçim ittifakı kurmasını engellendi. Süreci takiben 27 Mayıs 1960 tarihinde Türkiye tarihinde ilk askerî darbe yapıldı. Askerî yönetim döneminde DP kapatıldı ve Başbakan Adnan Menderes idam edildi. DP'nin politikalarını izleyen siyasi oluşumlar o dönemden beri CHP'yi Menderes'in idamına ilişkin algılanan rolü nedeniyle eleştirmektedir.

CHP 1961 seçimlerinden birinci parti olarak çıktı ve DP'nin halefi Adalet Partisi ile koalisyon kurdu. Türkiye'de kurulan ilk koalisyon hükûmeti yedi ay görev yaptı. İnönü 1965 seçimlerine kadar diğer iki kere daha hükûmet kurdu. Dönemin çalışma bakanı Bülent Ecevit, işçilere grev hakkı ve toplu sözleşme hakkı tanımada etkili oldu, partideki Demokratik Sol hareketin lideri olarak, CHP'nin Ortanın solu programını benimsemesine katkıda bulundu.

Bülent Ecevit ve Nikolay Çavuşesku,1978

İnönü'nün Ecevit'in politikalarını desteklemesinin ardından Turhan Feyzioğlu CHP'den ayrılarak Güven Partisi'ni kurdu. Ecevit'i neden desteklediği sorulduğunda İnönü "Aslında laikiz dediğimiz günden beri ortanın solundayız" şeklinde yanıt verdi. Feyzioğlu'nun ayrılmasıyla CHP 1969 seçimlerine merkez sol bir programla katıldı, ancak partiye olan algı nedeniyle benzer bir sonuç elde etti; Bu algıya göre parti öncelikle eğitimli kentsel elitlere hitap ediyordu. İnönü muhalefet lideri ve CHP'nin lideri olarak 8 Mayıs 1972'ye kadar görev yaptı, ancak 1971 Muhtırası'na yaklaşımı nedeniyle yerine kurultayda Ecevit seçildi.

Ecevit belirgin olarak sol siyasi politikaları benimsedi. 1973 seçimlerine Ecevit'in liderliğinde katılan CHP seçimlerden zaferle ayrıldı. CHP-MSP koalisyonu kuruldu. Bu dönemde Kıbrıs'a müdahale kararı alındı. 1970'lerde parti, yoğun kutuplaşma döneminde ve siyasi şiddet atmosferinde sendikalar ve solcu gruplarla ilişkilerini sağlamlaştırdı. 1977'de CHP Ecevit döneminde çok partili siyasi tarihinin en yüksek oy oranını alarak %41'i yakaladı, ancak hükûmeti kurmak için yeterli çoğunluğu sağlayamadı. Ecevit ve rakibi Süleyman Demirel siyasi istikrarsızlık döneminde sürekli ardı ardına hükûmetler kurdu. 1980 Askerî Darbesi bu durumu sona erdirdi. Bu dönemde tüm siyasi partiler kapatıldı ve önceki dönem siyasetçilerin siyaset yapması yasaklandı.

Kapatılması ve yeniden kuruluşu: 1980-2002

1981 yılında Cumhuriyet Halk Partisi diğer tüm siyasi partilerle beraber kapatıldı. 1981 yılında kapatılan siyasi partilerin adı ve kısaltması ile yeni siyasi parti kurulamadı. 1985'e gelindiğinde CHP'nin halefi olan Halkçı Parti (HP) ve Sosyal Demokrasi Partisi (SODEP) birleşerek Sosyaldemokrat Halkçı Parti'yi (SHP) oluşturdu, Bülent Ecevit'in eşi Rahşan Ecevit ise Demokratik Sol Parti'yi (DSP) kurdu. İsmet İnönü'nün oğlu Erdal İnönü ise daha sonradan Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) genel başkanı oldu.

"Dünyada Yeni Sol, Türkiye'de Yeni CHP" afişi, 1995

1980 öncesi siyasetçilerin siyasi yasaklarının kaldırılmasının ardından Deniz Baykal ve parti kapatılmadan önce parti yönetimini oluşturan isimler isim hakları konusundaki yasağın kaldırılmasıyla beraber Cumhuriyet Halk Partisi'ni 1992'de yeniden faaliyete geçirdi. Ayrıca parti Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla birlikte 1981 yılında Hazine'ye devredilen varlıklarını geri aldı. SHP 1995'te CHP'yle birleşti.

1991'den 1996'ya kadar SHP ve ardından CHP, DYP ile koalisyon hükûmetlerinde yer aldı. 28 Şubat Süreci'nde Necmettin Erbakan'ın başbakanlıktan istifa etmesinin ardından Baykal, Mesut Yılmaz'ın koalisyon hükûmetini destekledi. Kasım 1998'de Türkbank skandalı sırasında Mesut Yılmaz tartışmaya açılınca CHP hükûmete gensoru verdi ve koalisyonu düşürdü. 1999 genel seçimlerinde CHP %8.71 oy alarak tarihinde ilk kez baraj altında kaldı. Baykal seçim yenilgisinden kendinin sorumlu olduğunu belirterek 22 Nisan 1999'da genel başkanlıktan istifa etti.

Ana muhalefet partisi: 2002-2026

Baykal dönemi: 2002-2010

3 Kasım 2002 genel seçimlerinde Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde Adalet ve Kalkınma Partisi tek başına iktidara geldi. AK Parti seçimlerde %34.4 oy oranıyla 363 milletvekilliği kazanırken CHP %19.39'la 178 milletvekilliğinde kaldı. Kalan milletvekilliklerini bağımsızlar kazandı. Diğer partilerin hiçbiri %10 barajını aşamadı. Cumhuriyet Halk Partisi, 2002 seçimleriyle beraber ana muhalefet partisi oldu ve Temmuz 2026'ya kadar bu konumunu korudu.

Tandoğan Mitingi'nden bir görüntü, 2007, Anıtkabir

2007 cumhurbaşkanlığı seçimleri, CHP'li ve AK Partili politikacılar arasındaki gerilimlerin doruğa çıkmasıyla bir siyasi krize dönüştü. Baykal döneminde CHP, ordu ve yargının "demokratik olmayan" girişimlerine destek verdi. Cumhurbaşkanı adayı Abdullah Gül'e karşı ortaya çıkan protestolar; Gül'ün İslamcı siyaset geçmişi ve eşinin başörtüsü takması gibi popüler nedenlerle düzenlendi. CHP'nin seçimi boykot etmesiyle beraber 367 Krizi çıktı. E-muhtıra yayınlandı. Olayların ardından erken seçim kararı alındı ve Anayasa'da bazı değişiklikler yapıldı. Cumhurbaşkanının meclis tarafından değil, halk tarafından iki turlu oylamayla seçilmesi kararlaştırıldı; yedi yıl olan görev süresi beş yıla düşürülerek, iki kez seçilebilmesinin önü açıldı. Anayasa değişiklikleri, 21 Ekim 2007 tarihinde yapılan halk oylamasında, %68,95'lik kabul oyuyla yürürlüğe girdi. 28 Ağustos 2007 tarihinde Abdullah Gül Türkiye'nin 11. cumhurbaşkanı seçildi. Yemin töreni CHP ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt tarafından boykot edildi.

2002 ve 2010 yılları arasında Türkiye'de iki genel seçim ve iki yerel seçim yapılmış ve bu seçimlerin tamamında CHP %18 ila %23 arasında oy almıştır.

Birinci Kılıçdaroğlu dönemi: 2010-2023

Baykal bir kasetin internete sızdırılmasının ardından parti genel başkanlığından istifa ettiğini açıkladı. 22 Mayıs 2010 tarihinde Kemal Kılıçdaroğlu yeni parti lideri olarak seçildi. Kılıçdaroğlu CHP'yi geleneksel sosyal demokrat imajına geri döndürdü ve partinin laik-muhafazakar karakterini bir kenara bıraktı. Kılıçdaroğlu, dindar seçmenler ve Kürtler arasında bir köprü kurmak üzerine politika yürüttü. Kılıçdaroğlu liderliğindeki CHP, beş seçim boyunca milletvekili seçimlerinde %22 ila %26 arasında oy aldı. Parti 2010 anayasa referandumunda "hayır" kampanyasını destekledi. Kılıçdaroğlu liderliğinde girilen 2011'deki ilk seçimde partinin desteği %25'e çıktı, ancak bu oy oranı partinin seçimleri kazanması için yeterli olmadı. Kılıçdaroğlu döneminde CHP, 2013 Gezi Parkı protestolarına büyük bir destek verdi.

Adalet Yürüyüşü'nde Kemal Kılıçdaroğlu, 2017

İlk doğrudan cumhurbaşkanlığı seçimi olan 2014 cumhurbaşkanlığı seçimi, 2013 Türkiye yolsuzluk skandalının ardından gerçekleştirildi. Recep Tayyip Erdoğan ile yarışan CHP ve MHP'nin ortak adayı Ekmeleddin İhsanoğlu %38 oy alarak seçimleri birinci turda kaybetti. Haziran 2015 genel seçimlerinde, Halkların Demokratik Partisi (HDP) barajı aşarak AK Parti'nin meclis çoğunluğunu kaybetmesine neden oldu. Seçimlerin ardından koalisyon görüşmeleri başarısız oldu. MHP, CHP liderliğindeki bir hükûmette HDP ile birlikte yer almayı reddetti. CHP ise haftalar süren müzakerelerin ardından AK Parti ile hükûmet kurmayı reddetti. Kasım ayında yapılan erken seçimde AK Parti meclis çoğunluğunu yeniden kazandı.

Kılıçdaroğlu döneminde parti, 2017 anayasa referandumunda "hayır" kampanyasına öncülük etmiştir.

2017'ye gelindiğinde, MHP'den ayrılan muhalifler İYİ Parti'yi kurdu. Kılıçdaroğlu İYİ Parti'nin seçimlere katılması için 15 milletvekili transfer ederek yeni partinin yükselişini kolaylaştırdı. 2018 genel seçiminde CHP, İYİ Parti, Saadet Partisi ve Demokrat Parti, AK Parti ve MHP'den oluşan Cumhur İttifakı'na karşı Millet İttifakı'nı kurdu. CHP'nin oy oranının %22 olmasına rağmen, Millet İttifakı toplamda %33 oy aldı. CHP'nin cumhurbaşkanı adayı Muharrem İnce %30 oy alarak seçimleri ilk turda kaybetti. Millet İttifakı, CHP'nin büyük kazançlar elde ettiği 2019 yerel seçimleri için yeniden kuruldu, bu seçimde CHP'nin neredeyse %30 oy aldığı görüldü. Diğer siyasi partilerle yapılan ittifak, CHP'nin İstanbul ve Ankara'yı 25 yılın ardından kazanmasını sağladı.

Kılıçdaroğlu, 2023 cumhurbaşkanlığı seçimi için CHP ve Millet İttifakı'nın adayı olarak gösterildi. İstanbul ve Ankara büyükşehir belediye başkanları Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş, Millet İttifakı'ndaki diğer parti liderleriyle birlikte cumhurbaşkanı yardımcısı adaylığıyla kampanyaya dâhil oldu. Ekonomik krize, COVID-19 pandemisinin yönetim şeklinde ve Kahramanmaraş depremlerine rağmen, Kılıçdaroğlu, ikinci turda oyların %48'ini alarak Erdoğan'a karşı seçimleri kaybetti. Millet İttifakı, iktidardaki Cumhur İttifakı'na karşı parlamentoda azınlık kaldı. Seçimden sonra düzenlenen 38. Olağan Kurultay'da, Özgür Özel, 2010'dan beri bu görevi sürdüren Kılıçdaroğlu'nu yenerek CHP'nin genel başkanı seçildi.

Özel dönemi, mutlak butlan krizi ve bölünme: 2023-2026

38. Olağan Kurultay'da Özgür Özel, 2023

2023 seçimlerindeki yenilginin ardından parti içinde İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu ve Grup Başkanı Özgür Özel önderliğinde "değişimciler" olarak adlandırılan bir muhalefet hareketi doğdu. 4-5 Kasım 2023'te düzenlenen 38. Olağan Kurultay'da Özgür Özel, Kemal Kılıçdaroğlu'nu mağlup ederek genel başkan seçildi. Bu liderlik değişimi, 31 Mart 2024 yerel seçimlerinde CHP'nin %37,81 oy oranıyla 47 yıl sonra Türkiye genelinde birinci parti konumuna yükselmesiyle sonuçlandı.

2024 yılında Özgür Özel liderliğinde parti, 46 yıl aradan sonra birinci parti oldu ve ülke genelinde 22 yıl sonra ilk kez AK Partiyi geçti. 2024 yerel seçimlerinde parti, Hatay hariç mevcut büyükşehirlerinin hepsini korudu ve Bursa, Balıkesir, Denizli ve Manisa Büyükşehir Belediyelerini kazandı.

Gözaltına alınmadan bir hafta önce ön seçim kampanyasında Ekrem İmamoğlu, 2025

Seçim zaferinin ardından erken seçim tartışmaları hızlanırken, partinin muhtemel cumhurbaşkanı adayı olarak öne çıkan Ekrem İmamoğlu, çeşitli iddialarla yargı kıskacına alındı. Mart 2025'te 14 milyon 850 binden fazla seçmenin katılımıyla yapılan önseçimde mutlak bir zaferle CHP'nin cumhurbaşkanı adayı ilan edilen İmamoğlu, tam da bu süreçte siyasal casusluk ve çıkar amaçlı suç örgütü kurma iddialarıyla tutuklandı. Bu gelişme parti içerisinde ve ülke genelinde büyük protestolara yol açtı.

Mutlak butlan kararı sonrası Özgür Özel'in İzmir'deki ilk mitingi

Özel liderliğindeki parti yönetiminin iktidarın "Ankara merkezli siyaset" çağrılarını reddetmesinin ardından CHP, tarihinin en büyük hukuki ve siyasi krizlerinden biriyle karşı karşıya kaldı. 21 Mayıs 2026'da Ankara Bölge Adliye Mahkemesi, kurultayda usulsüzlük yapıldığı iddiasıyla Özel'in genel başkanlığını "mutlak butlan" kararıyla düşürdü. 24 Mayıs 2026'da CHP Genel Merkezi polis eşliğinde eski genel başkan Kemal Kılıçdaroğlu'na devredilirken; Özel ve destekçileri kararı tanımayarak TBMM'ye yürüdü ve meclis grubunu partinin fiili genel merkezi ilan etti. Yönetimi devralan Kılıçdaroğlu ekibi, Özel'i destekleyen milletvekillerini ve il başkanlarını partiden ihraç etmeye başladı ve 833 delegenin topladığı olağanüstü kurultay talebini reddetti.

Kılıçdaroğlu'nun Özel ve İmamoğlu'nu "FETÖ destekçisi" olmakla suçlaması ve uzlaşı yollarının tamamen kapanmasının ardından, aralarında İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Cemil Tugay'ın da bulunduğu çok sayıda belediye başkanı ve milletvekili CHP'den istifa etti. Krizin nihayetinde Özgür Özel, 21 Temmuz 2026 tarihinde TBMM grup kürsüsünde yaptığı veda konuşmasında iktidarın "kontrollü muhalefet" dayatmasını reddettiklerini belirterek; Ekrem İmamoğlu, Mansur Yavaş ve meclisteki CHP çoğunluğu ile birlikte sosyal demokrat çizgide yeni bir siyasi parti kuracaklarını ilan etti. 24 Temmuz 2026 tarihinde CHP'den istifa eden 91 milletvekili ile beraber Yeni Parti'nin resmî kuruluşu, Türkiye Büyük Millet Meclisi aritmetiğinde büyük bir değişime neden oldu. Cumhuriyet Halk Partisi'nden kitlesel olarak ayrılan 91 milletvekilinin katılımıyla Yeni Parti, Adalet ve Kalkınma Partisi'nin ardından TBMM'deki en büyük ikinci siyasi oluşum ve resmî olarak Türkiye ana muhalefet partisi konumuna yükseldi. Bu geçişle birlikte Cumhuriyet Halk Partisi, milletvekili sayısı bakımından beşinci sıraya geriledi. Kurucular Kurulu tarafından oy birliğiyle genel başkanlığa seçilen Özgür Özel, sonbaharda büyük kongreyi toplamayı hedeflediklerini ve cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Ekrem İmamoğlu'nu destekleme çizgisini koruyacaklarını açıkladı.

İkinci Kılıçdaroğlu dönemi: 2026-günümüz

24 Temmuz'daki kitlesel istifalar ve Yeni Partinin kuruluşunun ardından Kemal Kılıçdaroğlu liderliğindeki CHP yönetimi, partinin yapısını yeniden şekillendirmeye başladı. Ağustos 2026'nın sonlarında, "mutlak butlan" kararının Yargıtay 3. Hukuk Dairesindeki temyiz aşamasında CHP tarafı itirazlarından feragat ederek Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği iptal kararının kesinleşmesinin önünü açmaya çalıştı.

Merkez yönetiminin yerel örgütlere yaptığı atamalar ise tabanda çeşitli reaksiyonlarla karşılaştı. Atanan yeni il başkanlarının, tabandaki boykotlar nedeniyle bazı ilçelerde görev devir teslimi yapacak ilçe yönetimi bulmakta zorlandığı ve parti içi hiyerarşide kopukluklar yaşandığı kamuoyuna yansıdı.

İdeoloji ve politikalar

Atatürk'ün altı temel ilkesi Altı Ok ile sembolize edilmiştir.

CHP sosyal demokrasi ve Kemalizm'i benimseyen merkez sol bir siyasi partidir. Cumhuriyet Halk Partisi, programının temel ideolojik dayanaklarının üç ana veçhesi olduğunu bunların ise: Atatürk'ün modernleşme devrimi ve altı ok ilkeleri, sosyal demokrasinin evrensel ilkeleri ve Anadolu ve Trakya'nın tarihsel birikimi olduğunu belirtmiştir. Bu kapsamda CHP kendisini "Cumhuriyet'in kurucu ilke ve değerlerine bağlı, çağdaş bir sosyal demokrat parti" olarak tanımlamaktadır.

Altı Ok ilkeleri

Altı Ok ilkelerinin muhtevası zaman içinde değişime uğramakla birlikte en son 2015 Parti Programı'nda tanımlanmıştır. Parti programında bu ilkeler şöyle tanımlanmıştır: Cumhuriyetçilik ilkesi, egemenliğin ulusta olduğunu ve millî iradenin temel alındığı bir devlet düzenini savunur. Milliyetçilik ilkesi, Türkiye'nin din, dil, ırk ve etnik köken değil, siyasal bir birlik etrafında kurulduğunu vurgular. Halkçılık ilkesi, siyasal meşruiyetin halkın iradesine dayandığını ve halkın korunması için çözümlerin halkla birlikte bulunması gerektiğini savunur. Devletçilik ilkesi, devletin halka hizmet için yapılandığını, katılımcı yönetimi ve demokratik hukuk devletini öngörür. Laiklik ilkesi, din ve devlet işlerinin ayrı tutulması gerektiğini vurgular ve insan haklarının temel taşı olduğunu belirtir. Devrimcilik ilkesi, çağdaş medeniyet hedefini sürdürmeyi ve demokratik hukuk devleti kurallarına bağlı kalarak köklü değişim sürecini devam ettirmeyi amaçlar.

Dış politika

Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliğini, Türkiye'nin NATO üyeliğini ve ittifakın genişlemesini desteklemektedir.

Parti milletvekilleri hem Finlandiya'nın hem de İsveç'in NATO'ya katılımı lehine ezici bir çoğunlukla oy kullandılar. Parti, Sosyalist Enternasyonal ve İlerici İttifak içinde önemli bir konuma sahiptir ve Avrupa Sosyalistler Partisi'nin ilişkili üyesidir. Ayrıca parti, 2014 yılında Sosyalist Enternasyonal'i Kuzey Kıbrıs'ta bulunan Cumhuriyetçi Türk Partisi'ni tam üye olarak kabul etmeye çağırmıştır.

Yapılanma

CHP'nin kırmızı zemin üzerinde Altı Ok'lu amblemi

Partinin amblemi

Altı Ok, Cumhuriyet Halk Partisi'nin temel ilkelerini temsil eden simgedir. Aynı zamanda kırmızı zemin üzerine beyaz Altı Ok simgesi partinin bayrağı olarak kullanılmaktadır. Cumhuriyet Halk Partisi'nin amblemi, yıllar boyunca değişikliklere uğramıştır. Ancak orijinal Altı Ok amblemi hiç değişmemiştir.

Partinin ekonomisi

Mustafa Kemal Atatürk'ün vasiyetle Türkiye İş Bankası'nın kendine ait olan %28.1 oranındaki hissesini partiye bırakmıştır. Fakat bankanın elde ettiği gelirin CHP'ye düşen kısmı partiye değil Türk Dil Kurumu'na ve Türk Tarih Kurumu'na aktarılmaktadır. Parti sadece yönetimde söz sahibidir.

Genel başkanlar

# Portre İsim Görev başlangıcı Görev bitişi Görev süresi
1 Mustafa Kemal Atatürk
(1881-1938)		 9 Eylül 1923 10 Kasım 1938 15 yıl, 62 gün
— Celâl Bayar (vekil)
(1883-1986)		 10 Kasım 1938 26 Aralık 1938 46 gün
2 İsmet İnönü
(1884-1973)		 26 Aralık 1938 8 Mayıs 1972 33 yıl, 134 gün
— Kâmil Kırıkoğlu (vekil)
(1914-1979)		 8 Mayıs 1972 14 Mayıs 1972 6 gün
3 Bülent Ecevit
(1925-2006)		 14 Mayıs 1972 30 Ekim 1980 8 yıl, 169 gün
— Mustafa Üstündağ (vekil)
(1933-1983)		 30 Ekim 1980 16 Ekim 1981 351 gün
4 Deniz Baykal
(1938-2023)		 9 Eylül 1992 18 Şubat 1995 2 yıl, 162 gün
5 Hikmet Çetin
1937 (88-89 yaşında)		 18 Şubat 1995 11 Eylül 1995 205 gün
4 Deniz Baykal
(1938-2023)		 11 Eylül 1995 22 Nisan 1999 3 yıl, 223 gün
— Cevdet Selvi (vekil)
(1943-2026)		 22 Nisan 1999 23 Mayıs 1999 31 gün
6 Altan Öymen
(1932-2025)		 23 Mayıs 1999 30 Eylül 2000 1 yıl, 130 gün
4 Deniz Baykal
(1938-2023)		 30 Eylül 2000 10 Mayıs 2010 9 yıl, 222 gün
— Cevdet Selvi (vekil)
(1943-2026)		 10 Mayıs 2010 22 Mayıs 2010 12 gün
7 Kemal Kılıçdaroğlu
17 Aralık 1948 (77 yaşında)		 22 Mayıs 2010 8 Kasım 2023 13 yıl, 170 gün
8 Özgür Özel
21 Eylül 1974 (52 yaşında)		 8 Kasım 2023 21 Mayıs 2026 2 yıl, 194 gün
7 Kemal Kılıçdaroğlu (tedbiren)
17 Aralık 1948 (77 yaşında)		 21 Mayıs 2026 Görevde 161 gün

Genel sekreterler

Merkez Yönetim Kurulu üyeleri

Partinin mevcut Merkez Yönetim Kurulu üyeleri; 21 Mayıs 2026'daki mutlak butlan kararı ve 38. Olağan Kurultay'ın iptali sonrasında, 2 Haziran 2026'da Ankara 3. İcra Dairesi Müdürlüğünce göreve iade edilen eski parti organları arasından Kemal Kılıçdaroğlu tarafından belirlenmiştir.

# İsim Görev
1 Kemal Kılıçdaroğlu Genel başkan
2 Rıfat Turuntay Nalbantoğlu Genel sekreter
3 Adnan Demirci MYK üyesi
4 Ahmet Hakan Uyanık
5 Alirıza Erbay
6 Bülent Kuşoğlu
7 Cemal Canpolat
8 Deniz Demir
9 Devrim Barış Çelik
10 Gamze Akkuş İlgezdi
11 Hasan Efe Uyar
12 Müslim Sarı
13 Necdet Saraç
14 Nevaf Bilek
15 Orhan Sarıbal
16 Semra Dinçer
17 Tahsin Tarhan
18 Yıldırım Kaya

Yüksek Disiplin Kurulu üyeleri

21 Mayıs 2026'da mahkemenin verdiği mutlak butlan kararının ardından, 27 Mayıs 2026'da 38. Olağan Kurultay geçersiz sayılarak Ankara 3. İcra Dairesi Müdürlüğü tarafından 37. Olağan Kurultay'da seçilen Yüksek Disiplin Kurulu üyeleri göreve getirildi.

# İsim Görev
1 Mahir Polat YDK Başkanı
2 Ahmet Ersen Özsoy YDK Başkan yardımcısı
3 Sezgin Kaya YDK sekreteri
4 Bülent Maraklı YDK üyesi
5 Cem Artantaş
6 Deniz Atar
7 Doğuşcan Aydın Aygün
8 Ebru Okay
9 Garip Erdoğan
10 Gonca Yelda Orhan
11 Gülsüm Filorinalı
12 Gülşah Deniz Atalar
13 Mustafa Serdar Soyhan
14 Saniye Barut
15 Yiğit Acar
16 Erdoğan Kılıç
17 Mustafa Kemal Yılmaz
18 Subutay Özgür

Parti Meclisi üyeleri

21 Mayıs 2026'da mahkemenin verdiği mutlak butlan kararının ardından, 27 Mayıs 2026'da 38. Olağan Kurultay geçersiz sayılarak Ankara 3. İcra Dairesi Müdürlüğü tarafından 37. Olağan Kurultay'da seçilen Parti Meclisi üyeleri göreve getirildi. Bunun ardından, karara karşı çıkan Parti Meclisi üyeleri, tüzük gereği 45 gün içinde olağanüstü kurultaya gidilmesini sağlamak amacıyla toplu istifa kararı aldı. Parti tüzüğüne dayanarak sunulan 28 istifa ile PM üye sayısı 29'a düşerek kritik eşik olan 40 üyenin altına geriledi. Ancak parti yönetimi, mahkeme sürecindeki tedbir kararını gerekçe göstererek Tüzük koşullarının uygulanamayacağını belirterek kurultaya gitme talebini reddetti.

# İsim
1 Kemal Kılıçdaroğlu
2 Erbil Aydınlık
3 Turan Aydoğan
4 Aysu Bankoğlu
5 Nevaf Bilek
6 Cemal Canpolat
7 Devrim Barış Çelik
8 Ayşe Eser Danışoğlu
9 Deniz Demir
10 Adnan Demirci
11 Semra Dinçer
12 Alirıza Erbay
13 Gürsel Erol
14 Gökçe Gökçen
15 Akif Hamzaçebi
16 Neslihan Hancıoğlu
17 Yıldırım Kaya
18 Bülent Kuşoğlu
19 Rıfat Turuntay Nalbantoğlu
20 Yaşar Seyman
21 Burhan Şenatalar
22 Berhan Şimşek
23 Tahsin Tarhan
24 Erdoğan Toprak
25 Mehmet Tüm
26 Ahmet Hakan Uyanık
27 Hasan Efe Uyar
28 Pınar Uzun Okakın
29 Emre Yılmaz

Gençlik Kolları

17 Şubat 1954 tarihli CHP Genel İdare Kurulu toplantısında Suphi Baykam'ın başkanlığında Gençlik Kolları Merkez Yönetim Kurulunun atanmasıyla resmen kurulan ve Türkiye'nin ilk gençlik örgütlenmesi olan CHP Gençlik Kolları, ilk kurultayını 1-2 Ağustos 1961 tarihinde gerçekleştirmiştir. İlk kurulan gençlik kolları yönetiminde, daha sonra CHP Genel Başkanı ve Başbakan olacak olan Bülent Ecevit de yer almaktadır. 12 Eylül 1980 Darbesi'ne kadar 10 tane kurultay yapılmış ve darbe sonrası partinin kapatılmasıyla gençlik kolları da kapatılmıştır.

CHP'nin 2. kuruluşundan sonra da faaliyetlerine devam eden CHP Gençlik Kolları, Cumhuriyet Halk Partisine bağlı gençlik yapılanması olup genel başkanlığa bağlı il ve ilçe örgütlenmesi şeklinde çalışmaktadır. Gençler arasında CHP örgütlenmesini sağlar. 17. kurultayını 1 Aralık 2024 tarihinde gerçekleştirmiştir.

Mutlak butlan kararının ardından CHP'de genel merkez yönetiminin fiilen değişmesi sonucunda Gençlik Kolları Genel Başkanı Cem Aydın, yeni yönetimin talimatlarına uymayacağını ve kararı tanımadıklarını belirterek, "Bizim genel başkanımız kurultayda seçilen Özgür Özel'dir" çıkışında bulunmuştur. Partinin kurulacağının duyurulmasının ardından CHP Gençlik Kolları Genel Başkanı Cem Aydın, CHP'nin fiilen kapatıldığını belirterek yeni partiye geçiş yapma çağrısı yapmıştır.

Halkçı Liseliler

Halkçı Liseliler komisyonu, 19 Mayıs 2014 tarihinde dönemin genel başkan özel danışmanı Recep Cengiz tarafından partiye resmi olarak bağlı olmadan kurulmuştur. Kurucu genel başkanı Doğukan Kurnaz'dır. 2015'ten itibaren örgütlü bir şekilde faaliyet göstermeye başlamıştır. Halkçı Liseliler, zaman içinde farklı dönemlere yayılan çeşitli örgütlenme ve etkinliklerle kendini göstermiştir. 2 Şubat 2023 tarihinde gerçekleştirilmiş kurultayda Bertuğ Diler oyların çoğunluğunu alarak başkan olarak seçilmiştir. 6 Şubat 2025 tarihinde gençlik kolları başkanı Cem Aydın'ın imzasıyla Sude Ulusan göreve getirilmiştir.

23 Kasım 2023 tarihinde Gençlik Kolları Genel Merkezi, 2014 yılından beridir faaliyette bulunan CHP Lise Komisyonlarının feshedilmesine ve örgütlenmenin Halkçı Liseliler (Kısaltma: Halk-Lis) adıyla kurulacak yapılanma üzerinden devam etmesine Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı Özgür Özel, gençlik kolları genel başkanı Gençosman Killik ve Halkçı Liseliler genel başkanı Bertuğ Diler ile yapılan görüşmeler sonucu resmî olarak karar vermiştir.[kaynak belirtilmeli] Halkçı Liseliler, Yeni Partiye geçmiştir.

Kurultaylar

Kurultay Tarih Genel başkan Seçim Nedeni
Sivas Kongresi 4-11 Eylül 1919 Mustafa Kemal Atatürk ARMHC'nin kuruluşu
2. Olağan Kurultay 15-23 Ekim 1927 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
3. Olağan Kurultay 10-18 Mayıs 1931
4. Olağan Kurultay 9-16 Mayıs 1935
1. Olağanüstü Kurultay 26 Aralık 1938 İsmet İnönü Mustafa Kemal Atatürk'ün ölümü
5. Olağan Kurultay 29 Mayıs-3 Haziran 1939 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
6. Olağan Kurultay 8 Haziran 1943
2. Olağanüstü Kurultay 10 Mayıs 1946 Genel başkanın çağrısı
7. Olağan Kurultay 19 Kasım 1947 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
8. Olağan Kurultay 29 Haziran 1950
9. Olağan Kurultay 26 Kasım 1951
10. Olağan Kurultay 22-26 Haziran 1953
3. Olağanüstü Kurultay 7 Mart 1954 Genel başkanın çağrısı
11. Olağan Kurultay 26-30 Temmuz 1954 Başkanlık (Tüzük ve Cemiyetler Kanunu Gereği)
12. Olağan Kurultay 21 Mayıs 1956
13. Olağan Kurultay 9 Eylül 1957
14. Olağan Kurultay 12 Ocak 1959
15. Olağan Kurultay 24 Ağustos 1961
16. Olağan Kurultay 14 Aralık 1962
17. Olağan Kurultay 16 Ekim 1964
18. Olağan Kurultay 18-22 Ekim 1966 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
4. Olağanüstü Kurultay 28 Nisan 1967 Genel başkanın çağrısı
19. Olağan Kurultay 18 Ekim 1968 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
20. Olağan Kurultay 3 Temmuz 1970
5. Olağanüstü Kurultay 6-7 Mayıs 1972 Kâmil Kırıkoğlu (vekil) Genel başkanın çağrısı
6. Olağanüstü Kurultay 14 Mayıs 1972 Bülent Ecevit İsmet İnönü'nün istifası
21. Olağan Kurultay 30 Haziran-2 Temmuz 1972 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
22. Olağan Kurultay 14-16 Aralık 1974
23. Olağan Kurultay 27-30 Kasım 1976
7. Olağanüstü Kurultay 14 Kasım 1978 Genel başkanın çağrısı
24. Olağan Kurultay 24 Mayıs 1979 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
8. Olağanüstü Kurultay 4 Kasım 1979 Genel başkanın çağrısı
25. Olağan Kurultay 9 Eylül 1992 Deniz Baykal Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
26. Olağan Kurultay 18 Şubat 1995 Hikmet Çetin
27. Olağan Kurultay 9-10 Eylül 1995 Deniz Baykal
28. Olağan Kurultay 23-24 Mayıs 1998
9. Olağanüstü Kurultay 22-23 Mayıs 1999 Altan Öymen Deniz Baykal'ın istifası
10. Olağanüstü Kurultay 26-27 Haziran 1999 Genel başkanın çağrısı
11. Olağanüstü Kurultay 30 Eylül-1 Ekim 2000 Deniz Baykal
29. Olağan Kurultay 30 Haziran-1 Temmuz 2001 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
30. Olağan Kurultay 23-24 Ekim 2003
12. Olağanüstü Kurultay 3 Temmuz 2004 Genel başkanın çağrısı
13. Olağanüstü Kurultay 29-30 Ocak 2005
31. Olağan Kurultay 19-20 Kasım 2005 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
32. Olağan Kurultay 26-27 Nisan 2008
14. Olağanüstü Kurultay 21 Aralık 2008 Genel başkanın çağrısı
33. Olağan Kurultay 22-23 Mayıs 2010 Kemal Kılıçdaroğlu Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
15. Olağanüstü Kurultay 18-19 Aralık 2010 Genel başkanın çağrısı
16. Olağanüstü Kurultay 26 Şubat 2012
17. Olağanüstü Kurultay 27 Şubat 2012
34. Olağan Kurultay 17-18 Temmuz 2012 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
18. Olağanüstü Kurultay 5-6 Eylül 2014 Genel başkanın çağrısı
35. Olağan Kurultay 16-17 Ocak 2016 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu Gereği)
36. Olağan Kurultay 3-4 Şubat 2018
19. Olağanüstü Kurultay 9-10 Mart 2018 Genel başkanın çağrısı
37. Olağan Kurultay 25-26 Temmuz 2020 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu gereği)
38. Olağan Kurultay 4-5 Kasım 2023 Özgür Özel
20. Olağanüstü Kurultay 6-9 Eylül 2024 Genel başkanın çağrısı
21. Olağanüstü Kurultay 6 Nisan 2025
22. Olağanüstü Kurultay 21 Eylül 2025 Delegelerin çağrısı
39. Olağan Kurultay 28-30 Kasım 2025 Başkanlık (Tüzük ve Siyasi Partiler Kanunu gereği)

Belediye başkanları

# Adı İl İlçe Belde
1 Güngör Geçer Adana Büyükşehir
2 Kemal Özdemir Aladağ
3 Ali Bedrettin Karataş Karataş
4 Hasibe Akkan Seyhan
5 Ahmet Aktürk Tufanbeyli
6 Erdinç Altıok Yumurtalık
7 Abdurrahman Tutdere Adıyaman Merkez Merkez
8 Hasarı Talaş Kömür
9 Abuzer Aydın Yaylakonak
10 Zehra Özyol Amasya Gümüşhacıköy
11 Seda Dilber Ankara Etimesgut
12 Büşra Özdemir Antalya Büyükşehir
13 Fahri Duran Demre
14 Mustafa Geyikçi Finike
15 Mehmet Ali Yılmaz Gazipaşa
17 Mesut Kocagöz Kepez
18 Saniye Caran Korkuteli
19 Mehmet Çiçek Manavgat
20 Ümit Uysal Muratpaşa
21 Ahmet Akın Balıkesir Büyükşehir
22 Hakan Şehirli Altıeylül
23 Mesut Akbıyık Karesi
24 Ali Koyuncu Savaştepe
25 Ali Okan Yücel Burdur Çavdır
26 Mustafa Cebeci Çorum Oğuzlar
27 Yüksel Kepenek Denizli Honaz
28 Habil Dökmeci Eskişehir Sivrihisar
29 Arif Hikmet Kılıç Erzurum Çat
30 Ali Doğan Gaziantep Nizip
31 Necmi Sıbıç Giresun Bulancak
32 Osman Kesmen Isparta Gönen
33 Yüksel Can İstanbul Avcılar
34 Nuri Aslan Büyükşehir
36 Ömer Rasim Şişman Beşiktaş
37 Önder Serkan Çebi Beylikdüzü
38 Sefer Karaahmetoğlu Beyoğlu
41 Cafer Parlak Eyüpsultan
42 Gökhan Yüksel Kartal
45 Yalçın Ekici Silivri
46 Hüseyin Benzer İzmir Buca
47 Onur Yiğit Balçova
48 Yıldız Ünsal Karşıyaka
49 Erman Uzun Narlıdere
50 Harun Vicdan Kahramanmaraş Ekinözü
51 Erkan Gürbüz Elbistan
52 İlhami Bozan Nurhak
53 Mustafa Bozcu Karaman Ermenek
54 Deniz Yağan Kayseri Pınarbaşı
55 Ömer Faruk Eroğlu Sarız
56 Ali Koyuncu Kilis Polateli
57 Fırat Kızılkaya Konya Cihanbeyli
58 Ümit Akpınar Ereğli
60 Nurettin Akbuğa Tuzlukçu
61 Gülşah Yıldırım Genç Mersin Büyükşehir
62 Özkan Kılıçarpa Aydıncık
63 Mustafa Turgut Silifke
64 Abdurrahman Yıldız Toroslar
65 Abdullah Özyiğit Yenişehir
66 Tamer Mandalinci Muğla Bodrum
67 Alim Karaca Fethiye
68 Ali Erdoğan Köyceğiz
69 Acar Ünlü Marmaris
70 Fevzi Topuz Milas
71 Remzi Çetin Muş Malazgirt Konakkuran
72 Birol Demirdelen Nevşehir Derinkuyu Yazıhüyük
73 Sefer Neslihanoğlu Kozaklı
74 Muammer Afşar Niğde Merkez Bağlama
75 Arif Çakıl Çiftlik
76 Mehmet Akpınar Azatlı
77 Muammer Çelikbaş Bozköy
78 Ramazan Oya Bor Kemerhisar
79 Nihat Arda

Şahin

 Sakarya Sapanca
80 Hayrettin Kaya Sinop Ayancık
81 Hayatı Akbulut Sivas Altınyayla Deliilyas
83 Mustafa Onur Bozkurter Tekirdağ Marmaraereğlisi
84 Varol Türel Muratlı
85 Abdül Taşyasan Saray
86 Ali Güneş Tokat Almus Akarçay
87 Ömer Bayrak Ataköy
89 Hayatı Turan Gölgeli
89 Hacı Yusuf Geçene Kınık
90 Tuncer Uzunoğlu Niksar Yazıcık
91 Mehmet Erdem Ural Turhal
92 Şükrü Sargın Zile
93 Ümit Tayhava Tunceli Mazgirt
94 Ali Emrah Tekin Nazımiye
95 Müslüm Tosun Pülümür
96 Halil Posbıyık Zonguldak Ereğli
97 Bülent Kantarcı Çaycuma
Kaynak:

TBMM Grubu

Mutlak butlan kararının ardından genel merkez binasından tahliye edilen Özel yönetimi, TBMM bünyesindeki CHP meclis grubunu fiili bir yönetim hâline getirmiştir. Bu süreçte, genel başkanlık görevinden uzaklaştırılan Özel, hukuken elinde bulundurduğu "CHP TBMM Grup Başkanı" sıfatıyla meclis grubundaki liderliğini sürdürmüştür.

Buna karşılık Kılıçdaroğlu yönetimi, Özel'i bu görevden de uzaklaştırmak için 27 Mayıs 2026 tarihinde TBMM Başkanlığına dilekçe sunarak Özgür Özel'in grup başkanı seçildiği oylamanın parti tüzüğüne ve yönetmeliğine aykırı olarak usulsüz gerçekleştirildiğini savundu ve seçimin geçersiz sayılmasını talep etmiştir. Meclis Başkanlığına yapılan görevden alma başvurusuna rağmen görevinden ayrılmayan Özgür Özel, 2 Haziran 2026'da partisinin meclis grup toplantısında yaptığı konuşmada kurultayı hazmedemeyenlerin "iktidar ortaklığı" ve yargı eliyle partiyi ele geçirmeye çalıştığını savunarak meclis grubunu teslim etmeyeceklerini ilan etti. CHP TBMM Grubu'ndaki yönetim krizi, CHP'li 91 milletvekilinin partilerinden ayrılarak Yeni Parti'yi kurmasıyla sona erdi.

26 Temmuz 2026'da Faik Öztrak partinin TBMM Grup Başkanı olarak seçilmiştir.

# Adı Görevi Görev başlangıcı
1 Faik Öztrak Grup Başkanı 26 Temmuz 2026
2 Rahmi Aşkın Türeli Grup Başkanvekili
3 Sevda Erdan Kılıç
4 Serkan Sarı Yedek Grup

Başkanvekili

Milletvekilleri

# Adı Seçim Bölgesi Görevi
1 Müzeyyen Şevkin Adana Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
2 Deniz Demir Ankara Milli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
3 Semra Dinçer Muğla Genel Başkan Yardımcısı
4 Sururi Çorabatır Antalya Bayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
5 Hüseyin Yıldız Aydın Kit Komisyonu üyesi
6 Serkan Sarı Balıkesir Sağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
7 Aysu Bankoğlu Bartın Genel Başkan Yardımcısı
8 Türker Ateş Bolu Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
9 Orhan Sarıbal Bursa Tarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
10 Gülizar Biçer Karaca Denizli TBMM Başkanvekili
11 Ahmet Baran Yazgan Edirne Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
12 Gürsel Erol Elazığ Çevre Komisyonu üyesi
13 Jale Nur Süllü Eskişehir Avrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
14 Hasan Öztürkmen Gaziantep Güvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi
15 Mehmet Güzelmansur Hatay Dışişleri Komisyonu üyesi
16 Nermin Yıldırım Kara Çevre Komisyonu üyesi
17 Engin Altay İstanbul Karadeniz Ekonomik İşbirliği Parlamenter Asamblesi üyesi
18 Erdoğan Toprak İçişleri Komisyonu Üyesi
19 Gamze Akkuş İlgezdi Sağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
20 İlhan Kesici NATO Parlamenter Asamblesi üyesi
21 Oğuz Kaan Salıcı Dışişleri Komisyonu üyesi
22 Kadri Enis Berberoğlu Avrupa Birliği Uyum Komisyonu üyesi
23 Yüksel Mansur Kılınç Güvenlik Ve İstihbarat Komisyonu üyesi / Dijital Mecralar Komisyonu üyesi
24 Rahmi Aşkın Türeli İzmir Plan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
25 Rıfat Turuntay Nalbantoğlu İçişleri Komisyonu üyesi
26 Sevda Erdan Kılıç Anayasa Komisyonu üyesi
27 Ali Öztunç Kahramanmaraş İçişleri Komisyonu üyesi
28 İnan Akgün Alp Kars Adalet Komisyonu üyesi
29 Cevdet Akay Karabük Plan Ve Bütçe Komisyonu üyesi
30 Vecdi Gündoğdu Kırklareli Çevre Komisyonu üyesi
31 Barış Bektaş Konya Anayasa Komisyonu üyesi
32 Selma Aliye Kavaf Manisa Anayasa Komisyonu üyesi
33 Gülcan Kış Mersin Bayındırlık, İmar, Ulaştırma Ve Turizm Komisyonu üyesi
34 Ömer Fethi Gürer Niğde Tarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
35 Mustafa Adıgüzel Ordu Milli Eğitim, Kültür, Gençlik Ve Spor Komisyonu üyesi
36 Cem Avşar İstanbul Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabii Kaynaklar, Bilgi Ve Teknoloji Komisyonu üyesi
37 Faik Öztrak Tekirdağ Ekonomi Politikaları Genel Başkan Yardımcısı
38 İlhami Özcan Aygun Tarım, Orman Ve Köyişleri Komisyonu üyesi
39 Nurten Yontar Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu üyesi
40 Kadim Durmaz Tokat Kamu İktisadi Teşebbüsleri Komisyonu üyesi
41 Ali Karaoba Uşak Sağlık, Aile, Çalışma Ve Sosyal İşler Komisyonu üyesi
42 Tahsin Becan Yalova Milli Savunma Komisyonu üyesi
43 Mahir Polat İzmir Çevre Komisyonu üyesi
44 Ediz Ün Edirne

Cumhuriyet Halk Partisi ve seçimler

Milletvekilliği seçimleri

Seçim Lider Seçim sonuçları Sandalye Hükûmet
Oy sayısı % ± # ±
1927 Mustafa Kemal Atatürk Bilinmiyor 100,0 (#1) Yeni
335 / 335
 Yeni IV. İnönü (1927-1930)
V. İnönü (1930-1931)
1931 Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
287 / 317
 azalış 48 VI. İnönü
1935 Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
401 / 428
 artış 114 VII. İnönü (1935-1937)
I. Bayar (1937-1938)
II. Bayar (1938-1939)
I. Saydam (1939)
1939 İsmet İnönü Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
466 / 470
 artış 65 II. Saydam (1939-1942)
I. Saracoğlu (1942-1943)
1943 Bilinmiyor 100,0 (#1) Sabit
488 / 492
 artış 22 II. Saracoğlu
1946 4.150.000~ 85,4 (#1) azalış 14,6
397 / 465
 azalış 91 Peker (1946-1947)
I. Saka (1947-1948)
II. Saka (1948-1949)
Günaltay (1949-1950)
1950 3.176.561 39,45 (#2) azalış 45,9
69 / 487
 azalış 328 Ana muhalefet
1954 3.161.696 35,36 (#2) azalış 4,09
31 / 541
 azalış 38 Ana muhalefet
1957 3.753.136 41,09 (#2) artış 4,73
178 / 610
 artış 147 Ana muhalefet
1961 3.724.752 36,74 (#1) azalış 4,35
173 / 450
 azalış 5 VIII. İnönü (1961-1962)
IX. İnönü (1962-1963)
X. İnönü (1963-1965)
1965 2.675.785 28,75 (#2) azalış 7,99
134 / 450
 azalış 39 Ana muhalefet
1969 2.487.163 27,37 (#2) azalış 1,38
143 / 450
 artış 9 Ana muhalefet (1970-1971)
I. Erim (1971)
II. Erim (1971-1972)
Melen (1972-1973)
1973 Bülent Ecevit 3.570.583 33,30 (#1) artış 5,93
185 / 450
 artış 42 Ana muhalefet
(1973-1974, 1974-1977)
I. Ecevit (1974)
1977 6.136.171 41,38 (#1) artış 8,08
213 / 450
 artış 28 Ana muhalefet
(1977-1978, 1979-1980)
II. Ecevit (1977)
III. Ecevit (1978-1979)
1995 Deniz Baykal 3.011.076 10,71 (#5) azalış 30,67
49 / 550
 azalış 164 Muhalefet
1999 2.716.096 8,71 (#6) azalış 2,00
0 / 550
 azalış 49 Seçim barajının altında kaldı
2002 6.114.843 19,39 (#2) artış 10,68
178 / 550
 artış 178 Ana muhalefet
2007 7.300.234 20,88 (#2) artış 1,49
112 / 550
 azalış 65 Ana muhalefet
2011 Kemal Kılıçdaroğlu 11.155.972 25,98 (#2) artış 5,11
135 / 550
 artış 23 Ana muhalefet
2015 (Haziran) 11.518.139 24,95 (#2) azalış 1,03
132 / 550
 azalış 3 Ana muhalefet
2015 (Kasım) 12.111.812 25,32 (#2) artış 0,37
134 / 550
 artış 2 Ana muhalefet
2018 11.271.240 22,64 (#2) azalış 2,68
146 / 600
 artış 12 Ana muhalefet
2023 13.802.183 25,35 (#2) artış 2,70
169 / 600
 artış 23 Ana muhalefet

Cumhurbaşkanlığı seçimleri

İki dereceli

Seçim Aday Oy sayısı Oy oranı Son tur Sonuç
1923 Mustafa Kemal Atatürk
158 / 286
 %55,24 1. Seçildi
1927 Mustafa Kemal Atatürk
288 / 316
 %91,10 1. Seçildi
1931 Mustafa Kemal Atatürk
289 / 317
 %91,10 1. Seçildi
1935 Mustafa Kemal Atatürk
386 / 399
 %96,70 1. Seçildi
1938 İsmet İnönü
348 / 399
 %87,20 1. Seçildi
1939 İsmet İnönü
249 / 413
 %60,20 1. Seçildi
1943 İsmet İnönü
435 / 455
 %65,60 1. Seçildi
1946 İsmet İnönü
388 / 465
 %83,40 1. Seçildi
1950 İsmet İnönü
66 / 487
 %13,50 1. Seçilemedi
1954 İsmet İnönü
27 / 541
 %5,00 1. Seçilemedi
1957 Seçimi boykot etti
1961 Cemal Gürsel Dışarıdan desteklendi Seçildi
1966 Cevdet Sunay Dışarıdan desteklendi Seçildi
1973 Fahri Korutürk Dışarıdan desteklendi Seçildi
1980 Muhsin Batur
291 / 634
 %45,90 98. Seçim tamamlanamadı
1989 Parti 12 Eylül Darbesi sonrası kapatıldığı için 1981-1992 yılları arasında faaliyet dışıydı
1993 İsmail Cem
27 / 450
 %6,00 3. Seçilemedi
2000 TBMM'de temsil edilmediği için katılamadı
2007 Seçimi boykot etti

Tek dereceli

Seçim Aday İttifak Birinci tur İkinci tur Sonuç
Oy sayısı Oy oranı ± Oy sayısı Oy oranı ±
2014 Ekmeleddin İhsanoğlu MHP-CHP 15.587.720 %38,44 Yeni — — — Seçilemedi
2018 Muharrem İnce — 15.340.321 %30,64 azalış 7,80 — — — Seçilemedi
2023 Kemal Kılıçdaroğlu Millet İttifakı 24.595.178 %44,88 artış 14,24 25.504.724 %47,82 Yeni Seçilemedi

Yerel seçimler

Seçim Lider Belediye Meclisleri Belediye Başkanlığı
Oy sayısı % ± Oy sayısı % # ±
1930 İsmet İnönü Bilinmiyor (#1) Bilinmiyor Bilinmiyor (#1)
478 / 502
 Yeni
1950 570.606 37,50 (#2) Bilinmiyor Bilinmiyor Bilinmiyor
248 / 626
 azalış 223
1963 3.458.97236,22 (#2) azalış 0,831.062.432 35,7 (#2)
337 / 1.045
 artış 91
1968 2.542.64427,90 (#2) azalış 8,32994.938 30,7 (#2)
289 / 1.252
 azalış 48
1973 Bülent Ecevit 3.708.687 37,09 (#1) artış 9,191.716.302 39,6 (#1)
551 / 1.640
 azalış 48
1977 5.161.426 41,73 (#1) artış 4,64 2.682.282 45,7 (#1)
714 / 1.730
 artış 262
1994 Deniz Baykal 1.297.371 4,61 (#7) azalış 37,12869.921 4,4 (#7)
65 / 2.695
 azalış 649
1999 3.487.483 11,08 (#6) artış 6,47 3.227.096 13,8 (#5)
376 / 3.200
 artış 311
2004 5.883.696 18,23 (#2) artış 7,15 4.988.427 20,7 (#2)
467 / 3.193
 artış 91
2009 9.229.936 23,08 (#2) artış 4,85 7.960.562 24,7 (#2)
523 / 2.903
 artış 56
2014 Kemal Kılıçdaroğlu 11.493.758 25,62 (#2) artış 2,54 11.008.961 26,45 (#2)
232 / 1.381
 azalış 291
2019 13.218.754 28,57 (#2) artış 2,95 12.868.053 29,81 (#2)
252 / 1.389
 artış 20
2024 Özgür Özel 15.200.699 35,48 (#1) artış 6,91 15.406.586 35,80 (#1)
433 / 1.389
 artış 181

Ara genel seçimler

Seçim Lider Bölge(ler) Oy sayısı % Sandalye
1951 İsmet İnönü Aydın, Balıkesir, Bilecik, Bitlis, Bursa,
Çanakkale, Denizli, Eskişehir,
Gümüşhane, İstanbul, İzmir,
Kastamonu, Kırşehir, Muğla,
Sinop, Sivas, Zonguldak		 687.668 38,68 (#2)
2 / 20
1966 Hatay 36.096 33,88 (#2)
0 / 1
1968 Adana, Urfa, Çorum, Diyarbakır, İstanbul 295.069 28,13 (#2)
0 / 5
1975 Bülent Ecevit Amasya, Bursa, Eskişehir, Niğde, Urfa,
Zonguldak		 409.387 37,98 (#2)
1 / 6
1979 Konya, Manisa, Edirne, Muğla, Aydın 367.317 29,33 (#2)
0 / 5
2003 Deniz Baykal Siirt 8.972 13,08 (#2)
0 / 3

Ara yerel seçimler

Seçim Aday Seçim sonuçları Not
Oy sayısı % ±
2019 İstanbul Ekrem İmamoğlu 4.742.082 54,22 (#1) artış 5,45 Ekrem İmamoğlu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına seçildi.
1989 yılında belediyeyi kazanan SHP'nin ardından CHP ilk kez İstanbul'u kazandı.

Senatörlük seçimleri

Seçim Lider Seçim sonuçları Sandalye
Oy sayısı % ± # ±
1961 İsmet İnönü 3.734.285 37,0 (#1) Yeni
36 / 150
 Yeni
1964 1.125.783 40,8 (#1) artış 3,8
19 / 51
 azalış 17
1966 877.066 29,6 (#2) azalış 11,2
13 / 52
 azalış 6
1968 899.444 27,1 (#2) azalış 2,5
13 / 53
 Sabit
1973 Bülent Ecevit 1.412.051 33,6 (#1) artış 6,5
25 / 52
 artış 12
1975 2.281.470 43,4 (#1) artış 9,8
25 / 54
 Sabit
1977 2.037.875 42,3 (#1) azalış 1,1
28 / 50
 artış 3
1979 1.378.224 29,2 (#2) azalış 13,1
12 / 50
 azalış 16

Seçim şarkıları

Bu liste, CHP'nin yeniden kurulduğu 1993'ten sonra çıkan şarkıları içerir.

1994 yerel seçimleri

1995 genel seçimleri

2002 genel seçimleri

  • Haydi Anadolu

2004 yerel seçimleri

  • Oylarımız CHP'ye

2007 genel seçimleri

  • Şimdi CHP Zamanı

2009 yerel seçimleri

  • CHP'nin Açamadığı Kapı
  • Yolumuz Deniz
  • Gel Gel

2011 genel seçimleri

  • CHP'yle El Ele
  • AKP Güle Güle
  • Ak Dediler Kara Çıktı
  • CHP, CHP Umudum Sensin
  • CHP, Güzel Günler Göreceğiz

2014 cumhurbaşkanlığı seçimleri ve yerel seçimleri

  • Bir Islıkta Sen Çal
  • Zamanı Geldi
  • Ekmeli ekmeli
  • Güldür Yüzümüzü
  • Varlık İçinde Birlik İçinde Özgür Biçimde
  • Kılıçdaroğlu

Haziran 2015 ve Kasım 2015 genel seçimleri

  • Yaşanacak Bir Türkiye
  • Önce Türkiye
  • CHP'nin Vakti Geldi
  • Gel Kemal Kılıçdaroğlu

2017 anayasa değişikliği referandumu

  • Hayır Olur

2018 cumhurbaşkanlığı seçimleri ve genel seçimleri

  • Türkiye Tamam Diyor
  • Memleket Deyince
  • Artık Tamam
  • Muharrem İnce

2019 yerel seçimleri

  • Martın Sonu Bahar
  • Mavi Güzel Günlere
  • Her Şey Çok Güzel Olacak
  • Mansur Yavaş Geliyor
  • Adana Gibi Başkan
  • Aşkla İzmir
  • Özlem İle Yeniden
  • Biz Birlikte Yaparız
  • Mersin için Vahap Seçer

2023 cumhurbaşkanlığı seçimi

  • Sana söz yine baharlar gelecek
  • Haydi Türkiye haydi kazanalım

2024 yerel seçimleri

  • İşimiz Gücümüz Türkiye (Anlıyorsun Değil Mi)

Logolar

Ayrıca bakınız

Notlar

  1. ↑ Parti içerisinde daha solda kalan fraksiyonlar da bulunmaktadır.[kaynak belirtilmeli] Ayrıca bkz. ortanın solu
  2. ↑ 12 Eylül Darbesi'nin ardından Gelibolu'daki askerî tesislerde gözetim altına alınan genel başkan Ecevit, 11 Ekim 1980'de serbest bırakılmıştır. Milli Güvenlik Konseyi'nin genel başkanların konuşmasını ve siyaset yapmasını yasaklaması üzerine 30 Ekim 1980'de istifa etmiştir.
  3. ↑ 2533 Sayılı Siyasi Partilerin Feshine Dair Kanun uyarınca Milli Güvenlik Konseyi tarafından görevden alınmıştır.
  4. ↑ 21 Mayıs 2026 tarihinde verilen "mutlak butlan" kararıyla Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi tarafından görevden alınmıştır ancak kararı tanımamıştır. 24 Temmuz 2026 tarihinde CHP'den istifa ederek Yeni Parti'yi kurmuştur.

Kaynakça

Genel
Özel
  1. ↑ "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Resmî Sitesi CHP Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu". yargitaycb.gov.tr. 26 Mayıs 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2026.
  2. ↑ "CHP Resmî Web Sitesi - CHP başkanı Kemal Kılıçdaroğlu". chp.org.tr. 26 Mayıs 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mayıs 2026.
  3. ↑ Gök, Fazlı (26 Temmuz 2026). "CHP'nin yeni grup başkanı Faik Öztrak - Diken". 26 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2026.
  4. ↑ "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı". 16 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  5. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi - Parti İçi Eğitim Birimi" (PDF). 2 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022.
  6. ↑ "The Republican People's Party (CHP) is Complicit in the Erosion of Democracy in Turkey". Georgetown Journal of International Affairs (İngilizce). 6 Ağustos 2020. 1 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2022.
  7. ↑ Liza Mügge (2013). "Brussels Calling: The European organisation of migrants from Turkey". Dirk Halm; Zeynep Sezgin (Ed.). Migration and Organized Civil Society: Rethinking National Policy. Routledge. s. 167. ISBN 978-1-136-24650-0.
  8. ↑ "Chp Parti Tüzüğü" (PDF). 16 Mart 2019. 16 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Nisan 2023. Başlık 10: "Cumhuriyet Halk Partisi, programındaki anlamlarıyla Atatürkçülüğün “Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Devletçilik, Laiklik, Devrimcilik” ilkelerine bağlıdır."
  9. ↑ Tafolar, Meriç (9 Temmuz 2012). "İşte CHP'nin 4 eğilimi". Ankara: Milliyet. 26 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2016.
  10. ↑ "Parties & Organisations". 24 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2022.
  11. ↑ Alfred Stepan; Ahmet T. Kuru, (Ed.) (2012). "The European Union and the Justice and Development Party". Democracy, Islam, and Secularism in Turkey. Columbia University Press. s. 184, paragraph 2. ISBN 9780231159333.
  12. ↑ "Kılıçdaroğlu rüzgarı, Akşener bariyeri". gazeteduvar.com.tr. 8 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2023. Kaynaktan alıntı: "Kılıçdaroğlu’nun liderlik ettiği partisindeki ulusalcı, öncülük ettiği Millet İttifakı’ndaki milliyetçi-ülkücü kanadın direncine rağmen..."
  13. ↑ "CHP'nin 'ulusalcı' kanadında Kaftancıoğlu rahatsızlığı". t24.com.tr. 3 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Haziran 2023.
  14. ↑ "'Demokratik sosyalist' CHP'li gençler harekete geçiyor". 20 Ocak 2023. 26 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2023.
  15. 1 2
  16. ↑ https://halktv.com.tr/siyaset/son-dakika-sosyalist-enternasyonalden-butlan-chpsine-kotu-yeni-partiye-iyi-haber-1058797h. Eksik ya da boş |başlık= (yardım)
  17. ↑ "International Entente of Radical and Similar Democratic Parties". LONSEA – League of Nations Search Engine. 25 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Şubat 2023.
  18. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi'nin diğer ülke partileriyle ilişkisi (1923-1950) / Relationship of Republican People's Party with parties from other countries (1923-1950)". tez.yok.gov.tr. 26 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Kasım 2023.
  19. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi - Kurumsal Kimlik". Kurumsal Kimlik. 20 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022.
  20. ↑ Gök, Fazlı (29 Mayıs 2026). "CHP genel merkezine Kılıçdaroğlu posteri asıldı: 'Şimdi arınma zamanı' - Diken". 1 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2026.
  21. ↑ "CHP'nin ideolojisi: Nasıl bir geçmişten geliyor? Nasıl bir geleceğe gidiyor?". BBC News Türkçe. 31 Temmuz 2023. 1 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2025.
  22. ↑ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 12 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Ekim 2021.
  23. ↑ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 18 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 18 Ağustos 2021.
  24. ↑ CHP Tarihçesi 12 Eylül Öncesi 26 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CHP Resmî İnternet Sitesi
  25. ↑ "History of the CHP". CHP. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Eylül 2021.
  26. ↑ CHP'nin kuruluşu 26 Aralık 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CHP Resmî İnternet Sitesi
  27. ↑ Murat Sofuoğlu (26 Ocak 2018). "Turks still debate whether Treaty of Lausanne was fair to Turkey". TRT World. 17 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
  28. ↑ Encyclopædia Britannica Fifteenth Edition
  29. ↑ Koçak, Cemil (2016). Tek Parti, Cumhuriyet ve Şefler, 1. Baskı. Timaş Yayınları. ss. 170, 171.
  30. ↑ Malik Mufti (2009). Daring and Caution in Turkish Strategic Culture: Republic at Sea. Palgrave Macmillan UK. s. 233. ISBN 9780230236387.
  31. ↑ Atatürk'ün CHP Program ve Tüzükleri 11 Ocak 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Doğu Perinçek, Kaynak Yayınları, 2. Basım, sf. 171, ISBN 978-975-343-526-0
  32. ↑ CHP ve Kurultaylar tarihi... (1919-1950) Belgenet.net
  33. ↑ Macfie, A.L. (2014). Atatürk. Routledge. s. 182. ISBN 978-1-138-83-647-1.
  34. ↑ Demirci, Fatih Kadro Hareketi ve Kadrocular, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2006, sayı 15.
  35. ↑ Ergüder, J. 1927 Komünist Tevkifatı, "İstanbul Ağır Ceza Mahkemesindeki Duruşma", Birikim Yayınları, İstanbul, 1978
  36. ↑ Adem, Mahmut. "İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı Döneminde Yükseköğretimdeki Gelişmeler (1938-1950)". İnönü Vakfı. 19 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  37. ↑ Akşin, Sina. "I. DEVRİM YOLU ve KARŞI-DEVRİM GİRİŞİMLERİ". İnönü Vakfı. 7 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  38. ↑ Manuel Álvarez-Rivera. "Election Resources on the Internet: Elections to the Turkish Grand National Assembly". 15 Mayıs 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
  39. 1 2 "İnönü'nün MBK'ye gönderdiği Menderes mektubu". Ensonhaber. 24 Eylül 2012. 26 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  40. ↑ Gülsüm Tütüncü Esmer. "Propaganda, Söylem ve Sloganlarla Ortanın Solu" (PDF). Dokuz Eylül University. 10 Aralık 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
  41. ↑ "İsmet İnönü foundation page by Şerafettin Turan". 16 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2023.
  42. ↑ Ustel, Aziz (14 Temmuz 2008). "Savcı, Ergenekon'u Kenan Evren'e sormalı asıl!". Star Gazete. 14 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2019.
  43. 1 2 Ciddi, Sinan (13 Ocak 2009). Kemalism in Turkish Politics: The Republican People's Party, Secularism and Nationalism (İngilizce). Routledge. s. 79. ISBN 9781134025596.
  44. ↑ "Türkiye İş Bankası'ndaki CHP hisselerinin Hazine'ye devrine miras hukuku engel". Independent Türkçe. 14 Şubat 2020. 2 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024.
  45. ↑ 2002 Yılı Genel Seçim Sonuçları Belgenet.net
  46. ↑ "2002 Yılı Genel Seçim Sonuçları". arsiv.ntv.com.tr. 29 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Temmuz 2022.
  47. 1 2 Çarkoğlu, Ali (20 Ekim 2009). "A New Electoral Victory for the 'Pro-Islamists' or the 'New Centre-Right'? The Justice and Development Party Phenomenon in the July 2007 Parliamentary Elections in Turkey". South European Society and Politics. 12 (4). ss. 501-519. doi:10.1080/13608740701731457 Özgürce erişilebilir.
  48. ↑ "Anayasa değişiklik paketi bugün yayımlandı, referandum süreci başladı". memurlar.net. 16 Haziran 2007. 26 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2014.
  49. ↑ "Referandumdan "Evet" çıktı". Sabah. 21 Ekim 2007. 3 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2014.
  50. ↑ Koylu, Hilal. "Köşk'e ilk davet eşsiz". Radikal. 16 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Şubat 2015.
  51. ↑ "Turkish opposition leader quits over 'sex tape'". BBC News. 10 Mayıs 2010. 25 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024.
  52. 1 2 Bozarslan, Mahmut. "In Turkey, Erdogan challenger attracts solid Kurdish support, a decisive vote". Al-Monitor. 15 Mayıs 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024.
  53. ↑ Toksabay, Ece (25 Ağustos 2016). "Turkish opposition leader targeted by Kurdish militants - minister". Reuters. 27 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2024.
  54. ↑ "The "Nation Alliance" officially forms". amp.dw.com. 5 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021.
  55. ↑ "'Millet ittifakı' resmen kuruldu: Protokolün detayları ortaya çıktı". cumhuriyet.com.tr. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Eylül 2021.
  56. ↑ Gumrukcu, Tuvan; Altayli, Birsen. "Turkey's main opposition elects Ozel as new leader in local elections run-up". Reuters. 5 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2023.
  57. ↑ "Yerel seçim sonuçları: CHP'nin 47 yıl sonra elde ettiği seçim zaferi ne anlama geliyor?". BBC News Türkçe. 1 Nisan 2024. 26 Mayıs 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  58. ↑ "15 milyona yakın kişinin katıldığı belirtilen ön seçim sonrası İmamoğlu resmen CHP adayı ilan edildi". 28 Şubat 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2025.
  59. ↑ "Türkiye: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Tutuklandı". Human Rights Watch. 25 Mart 2025. 13 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Haziran 2026.
  60. ↑ ""Casusluk" soruşturmasında İmamoğlu ve 3 sanık hakkındaki iddianame kabul edildi". Anadolu Ajansı. 18 Şubat 2026. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  61. ↑ "Kurultay davasında Kılıçdaroğlu yönetiminin CHP yönetimini devralmasına karar verildi". Anadolu Ajansı. 21 Mayıs 2026. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2026.
  62. ↑ "Polis eşliğinde tahliye: CHP Genel Merkezi'nde neler yaşandı?". BBC News Türkçe. 24 Mayıs 2026. 9 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  63. ↑ "Özgür Özel'in tarihi Meclis yürüyüşü". Deutsche Welle. 24 Mayıs 2026. 20 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  64. ↑ Murat Yetkin (10 Haziran 2026). "Kılıçdaroğlu, 9 muhalifini CHP'den ihraç etti: bölünmeye bir adım daha". Yetkin Report. 24 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  65. ↑ "CHP'de olağanüstü kurultay hareketliliği". BBC News Türkçe. 17 Haziran 2026. 17 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2026.
  66. ↑ "Kılıçdaroğlu: 'FETÖ', Özgür Özel'e destek veriyor". T24. 13 Temmuz 2026. 5 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2026.
  67. ↑ "Dr. Cemil Tugay (@drcemiltugay) on X". X (formerly Twitter) (İngilizce). Erişim tarihi: 18 Haziran 2026.
  68. ↑ "Özgür Özel yeni partiyi ilan etti!". Sözcü. 21 Temmuz 2026. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2026.
  69. ↑ "CHP Genel Merkezi'ne operasyon - Alişer Delek: "Anlaşılan yeni parti geliyor"". Medyascope. 25 Mayıs 2026. 24 Temmuz 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  70. ↑ "CHP yönetimi 'mutlak butlan' davasında temyiz başvurusunu geri çekti". Sözcü. 25 Ağustos 2026. 31 Ağustos 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2026.
  71. ↑ "Özgür Özel: Butlan yönetimi CHP'den uzaklaştırılmalı". Independent Türkçe. 2 Eylül 2026. Erişim tarihi: 4 Eylül 2026.
  72. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi – Parti İçi Eğitim Birimi". 13 Nisan 2022 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2017.
  73. ↑ Liza Mügge (2013). "Brussels Calling: The European organisation of migrants from Turkey". Dirk Halm; Zeynep Sezgin (Ed.). Migration and Organized Civil Society: Rethinking National Policy. Routledge. s. 167. ISBN 978-1-136-24650-0.
  74. ↑ Uras, Umut (29 Mart 2019). "New test for Erdogan: What's at stake in Turkish local elections?". İstanbul: Al Jazeera. 15 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2019.
  75. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi Programı" (PDF). content.chp.org.tr. 25 Nisan 2024 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2024.
  76. ↑ Seçim Bildirgesi (Election Manifesto), Cumhuriyet Halk Partisi, page 4. (Türkçe) 27 Nisan 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  77. ↑ Nordsieck, Wolfram (2018). "Turkey". Parties and Elections in Europe. 15 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2018.
  78. 1 2 3 4 5 6 7 "CHP Parti Programı" (PDF). 9 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021.
  79. ↑ Alfred Stepan; Ahmet T. Kuru, (Ed.) (2012). "The European Union and the Justice and Development Party". Democracy, Islam, and Secularism in Turkey. Columbia University Press. s. 184, paragraph 2. ISBN 9780231159333.
  80. ↑ "Turkey's Top Election Challenger Pledges Closer Ties to NATO and EU". Wall Street Journal. 24 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2023.
  81. ↑ "İsveç için gözler artık 2024'ün başında TBMM'de". VOA Türkçe. 26 Aralık 2023. 26 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  82. ↑ Socialist International – List of member parties 7 Ağustos 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  83. ↑ "Parties & Organisations". Progressive Alliance. 15 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Nisan 2019.
  84. ↑ "Parti Tüzüğü". cumhuriyetciturkpartisi.org. 22 Mayıs 2016. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2019.
  85. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi - Kurumsal Kimlik". Kurumsal Kimlik. 20 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  86. ↑ A.Ş, Türkiye İş Bankası. "Bankamız Açıklaması | Türkiye İş Bankası A.Ş." www.isbank.com.tr. 23 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Temmuz 2022.
  87. ↑ Genel Başkan Vekili olarak
  88. 1 2 Genel Sekreter olarak
  89. 1 2 Genel Başkan Yardımcısı olarak
  90. 1 2 3 Merkezi, Haber (27 Mayıs 2026). "İlk kez bir Parti Meclisi'ni icra atadı". Sözcü. 6 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  91. ↑ "Özel cephesinden kurultay hamlesi: CHP Parti Meclisi'nin 57 üyesinden 28'i istifa etti". Gazete Oksijen. 6 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  92. ↑ "CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu: Tedbir kararı kalktıktan sonra kurultay yapılır". Anadolu Ajansı. 27 Mayıs 2026. 30 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  93. ↑ "CHP Gençlik Kolları Başkanı Cem Aydın'dan net mesaj: 'Genel başkanımız Özel'dir'". Cumhuriyet. 24 Mayıs 2026. Erişim tarihi: 15 Haziran 2026.
  94. ↑ "Cem Aydın (@cm_aydin) on X". X (formerly Twitter) (İngilizce). 21 Temmuz 2026. Erişim tarihi: 22 Temmuz 2026.
  95. ↑ "Sivas Kongresi". Atatürk Ansiklopedisi. 28 Şubat 2021. 15 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2024.
  96. ↑ Tuncay Dursun, Tek Parti Dönemindeki Cumhuriyet Halk Partisi Büyük Kurultayları, Kültür Bakanlığı yay., Ankara 2002, s.11-33
  97. ↑ CHF Üçüncü Büyük Kongre Zabıtları (10-18 Mayıs 1931) (PDF). İstanbul Devlet Matbaası. 1931. 29 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 4 Eylül 2024.
  98. ↑ Aysal, Necdet (2017). “Tek Parti Döneminde Cumhuriyet Halk Partisi Dördüncü Büyük Kurultayı (9-16 Mayıs 1935)”. History Studies, 9 (1), 21-45.
  99. ↑ Partisi, Cumhuriyet Halk (1969). "Cumhuriyet Halk Partisi Beşinci Büyük Kurultay zabıtları 29 Mayıs 1939-3 Haziran 1939". 3 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi16 Kasım 2024.
  100. ↑ Bakoğlu, A. (2000), Türk basınında 1950-1954 dönemi Cumhuriyet Halk Partisi'nin demokrasi konusundaki muhalefeti, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
  101. ↑ Babaoğlu, R. (2019). Seçim Yenilgisi, Parti İçi Muhalefet Ve Hizipleşme Tartışmalarının Gölgesinde Cumhuriyet Halk Partisi XI. Kurultayı (26-30 Temmuz 1954). OPUS International Journal of Society Researches, 13(19), 2679-2708. https://doi.org/10.26466/opus.591533
  102. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (18 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 8 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2024.
  103. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (19 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 7 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2024.
  104. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (20 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 8 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2024.
  105. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (21 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 8 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2024.
  106. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (22 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 7 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2024.
  107. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (23 Ekim 1966, Manşet sayfası)". egazete.cumhuriyet.com.tr. 22 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2024.
  108. ↑ Cumhuriyet Halk Partisi Tüzüğü (30 Haziran-2 Temmuz 1972'de düzenlenen kurultayda kabul edilmiştir). Cumhuriyet Halk Partisi. 1972. s. 2. Erişim tarihi: 13 Kasım 2024.
  109. ↑ "14 Aralık 1974 Tarihli Milliyet Gazetesi Sayfa 1". www.gastearsivi.com. Erişim tarihi: 7 Eylül 2025.
  110. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (16 Aralık 1974)". egazete.cumhuriyet.com.tr. Erişim tarihi: 7 Eylül 2025.
  111. ↑ Gül, Zeycan (2005). "Sosyalist enternasyonal ve CHP" (PDF).
  112. ↑ "Cumhuriyet Gazetesi E-Arşivi (27 Kasım 1976)". egazete.cumhuriyet.com.tr. Erişim tarihi: 7 Eylül 2025.
  113. ↑ "27 Kasım 1976 Tarihli Milliyet Gazetesi Sayfa 1". www.gastearsivi.com. Erişim tarihi: 7 Eylül 2025.
  114. ↑ "1 Aralık 1976 Tarihli Milliyet Gazetesi Sayfa 1". www.gastearsivi.com. Erişim tarihi: 7 Eylül 2025.
  115. ↑ "CHP'nin 19. Olağanüstü Kurultayı başladı". Anadolu Ajansı.com.tr. 9 Mart 2018. 8 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2024.
  116. 1 2 "CHP 19. Olağanüstü Kurultayı tamamlandı". Anadolu Ajansı.com.tr. 6 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2024.
  117. ↑ "CHP olağanüstü kurultaya gidiyor". Anadolu Ajansı.com.tr. Anadolu Ajansı. Şubat 2018. 16 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2024.
  118. ↑ "Özel: Kaçtı dedirtmemek için kurultay kararını ben aldım". Halk TV. 6 Ağustos 2024. 6 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2024.
  119. ↑ Merkezi, Haber (21 Mart 2025). "Özgür Özel duyurdu: CHP olağanüstü kurultaya gidiyor". Medyascope. 21 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mart 2025.
  120. ↑ Merkezi, Haber (6 Eylül 2025). "Son Dakika… 900'ün üzerinde delege imzasıyla CHP Olağanüstü Kurultay kararı aldı…". Cumhuriyet. 5 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2025.
  121. ↑ "CHP Olağanüstü Kurultaya Gidiyor". halktv.com.tr. 6 Eylül 2025. Erişim tarihi: 6 Eylül 2025.
  122. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 11 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022.
  123. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022.
  124. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022.
  125. ↑ "Cumhuriyet Halk Partisi". chp.org.tr. 8 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2022.
  126. ↑ "Kılıçdaroğlu, Özel'in Meclis Grup Başkanı olduğu seçimin iptalini istedi". Bianet. 27 Mayıs 2026. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  127. ↑ "Özel: Karşımızda mutlak sultanla mutlak butlanın ittifakı var". Bianet. 2 Haziran 2026. 6 Eylül 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  128. ↑ Özgenç, Özgecan (26 Temmuz 2026). "Faik Öztrak CHP Grup Başkanı seçildi, "üçüncü yol" diyenler müdahale olduğunu iddia etti". Medyascope. Erişim tarihi: 6 Eylül 2026.
  129. ↑ "Arşivlenmiş kopya". ww25.cengizgulebay.com. 25 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Aralık 2023.
  130. ↑ https://youtube.com/Q1aKvTzxQC8?t=74[ölü/kırık bağlantı]
  131. ↑ https://youtube.com/p0SKiivc5Qs[ölü/kırık bağlantı]
  132. ↑ "Haydi Anadolu Artık CHP'li". Hürriyet. 18 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ağustos 2021.
  133. ↑ https://youtube.com/Fvi7OCNno6w[ölü/kırık bağlantı]
  134. ↑ https://youtube.com/XsdCWfd4p5M[ölü/kırık bağlantı]
  135. ↑ https://youtube.com/Ore-AT3YGe0[ölü/kırık bağlantı]
  136. ↑ https://youtube.com/DH2pyEdWjvE[ölü/kırık bağlantı]
  137. ↑ https://youtube.com/--Zoa4Yzu-w[ölü/kırık bağlantı]
  138. ↑ https://youtube.com/6EFV8Hom8FA[ölü/kırık bağlantı]
  139. ↑ https://youtube.com/aPJOCTBBUL4[ölü/kırık bağlantı]
  140. ↑ https://youtube.com/rj8uiUOEgxY[ölü/kırık bağlantı]
  141. 1 2 https://youtube.com/B2yl6R4jo6Y[ölü/kırık bağlantı]
  142. ↑ https://youtube.com/Pr_LT_JjqGY[ölü/kırık bağlantı]
  143. ↑ https://youtube.com/JyfdjvYXgvw[ölü/kırık bağlantı]
  144. ↑ https://youtube.com/JtAe2-cW7ug[ölü/kırık bağlantı]
  145. ↑ https://youtube.com/CxsMq4tAaOs[ölü/kırık bağlantı]
  146. ↑ https://youtube.com/ZVOWrl61Jpo[ölü/kırık bağlantı]
  147. ↑ https://youtube.com/tesfuX3dk4I[ölü/kırık bağlantı]
  148. ↑ https://youtube.com/nJLAV_O2b68[ölü/kırık bağlantı]
  149. ↑ https://youtube.com/9My8P1aN9gU[ölü/kırık bağlantı]
  150. ↑ https://youtube.com/ESA1n0EJpaQ[ölü/kırık bağlantı]
  151. ↑ https://youtube.com/rfifm_ptIYU[ölü/kırık bağlantı]
  152. ↑ "Arşivlenmiş kopya". 5 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2022.
  153. ↑ https://youtube.com/zruwf2bnAzA[ölü/kırık bağlantı]
  154. ↑ https://youtube.com/WROwnxqfwPk[ölü/kırık bağlantı]
  155. ↑ https://youtube.com/nfcG55o9aJo[ölü/kırık bağlantı]
  156. ↑ https://youtube.com/50Ypd-EdudI?si=h4NCUT8tcY2d57Vh[ölü/kırık bağlantı]
  157. ↑ https://youtube.com/1XDKYuTSBeI[ölü/kırık bağlantı]
  158. ↑ https://youtube.com/5yDKCCgwL1w[ölü/kırık bağlantı]
  159. ↑ https://youtube.com/baoV3gqP2cE[ölü/kırık bağlantı]
  160. ↑ https://youtube.com/m3eNu_rBN58[ölü/kırık bağlantı]
  161. ↑ https://youtube.com/uFOmTBkmRbM[ölü/kırık bağlantı]
  162. ↑ https://youtube.com/s0MYk8jwmp0[ölü/kırık bağlantı]
  163. ↑ https://youtube.com/yfsXaL8z_QU[ölü/kırık bağlantı]
  164. ↑ https://youtube.com/hhcqJCV97ls[ölü/kırık bağlantı]
  165. ↑ https://youtube.com/mzLET_IKje8?si=IrHHArFjbTE18yQf[ölü/kırık bağlantı]
  166. ↑ https://youtube.com/6oUxwffVw8k[ölü/kırık bağlantı]
  167. ↑ "Arşivlenmiş kopya". 31 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Mayıs 2023.
  168. ↑ https://youtube.com/4yyBXt8pv3g[ölü/kırık bağlantı]

Dış bağlantılar