Kirtlandtempel

Vestiging van de heiligen der laatste dagen in Kirtland

In 1831 verplaatste Joseph Smith het belangrijkste centrum van zijn religieuze beweging van de staat New York naar Kirtland in Ohio.

In de omgeving van Kirtland had zich kort daarvoor een aanzienlijke groep bekeerlingen bij de jonge kerk aangesloten. Onder hen bevonden zich voormalige aanhangers van Sidney Rigdon, een predikant die een belangrijke medewerker van Smith werd.

Kirtland ontwikkelde zich in de daaropvolgende jaren tot een belangrijk centrum van kerkelijke activiteiten. Hier werden nieuwe priesterschapsambten en bestuursorganen ingesteld, waaronder het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen.

De groeiende gemeenschap had behoefte aan een gebouw voor grootschalige bijeenkomsten, onderwijs en godsdienstige activiteiten.

Volgens de kerkelijke overlevering ontving Smith in december 1832 een openbaring waarin de leden werden opgedragen een huis van God te bouwen. Deze opdracht werd later opgenomen in Leer en Verbonden 88:119.

In juni 1833 volgde volgens Smith een aanvullende openbaring over de afmetingen en inrichting van het gebouw, die tegenwoordig is opgenomen in Leer en Verbonden 95.

Bouw van de tempel

De bouw van de Kirtlandtempel begon in juni 1833. Op 23 juli van dat jaar werden de hoekstenen gelegd.

Het project vormde een grote financiële en organisatorische uitdaging voor de relatief kleine geloofsgemeenschap. Veel kerkleden beschikten over beperkte middelen, maar droegen geld, bouwmaterialen of arbeid bij.

Onder leiding van Joseph Smith, zijn raadgevers en andere kerkelijke functionarissen werden werkzaamheden georganiseerd voor de bouw van het gebouw. Joseph Bump speelde een belangrijke rol als bouwmeester.

Bij het werk waren verschillende latere prominente kerkleiders betrokken, onder wie Brigham Young, die werkzaamheden aan de afwerking van het gebouw verrichtte.

Leden van de gemeenschap leverden bijdragen aan de productie van bouwmaterialen, het vervoer van stenen en hout en het verzorgen van de arbeiders.

De bouw vergde bijna drie jaar en leidde tot aanzienlijke financiële verplichtingen voor de jonge kerk. De totale bouwkosten worden in historische bronnen geschat op ongeveer 40.000 tot 70.000 dollar, afhankelijk van de gehanteerde berekening.

Inwijding in 1836

De Kirtlandtempel werd op zondag 27 maart 1836 ingewijd tijdens een bijeenkomst die ongeveer zeven uur duurde.

Volgens historische verslagen woonden ongeveer duizend personen de plechtigheid bij. Omdat niet iedereen in het gebouw kon worden toegelaten, werd op 31 maart een aanvullende inwijdingsbijeenkomst gehouden.

Tijdens de plechtigheid hielden verschillende kerkleiders toespraken en werd het avondmaal bediend.

Joseph Smith sprak een inwijdingsgebed uit dat tegenwoordig is opgenomen in Leer en Verbonden 109. In dit gebed werd onder meer gevraagd om goddelijke bescherming voor de kerkleden en om geestelijke zegeningen voor degenen die de tempel zouden bezoeken.

Tijdens de bijeenkomst werd de lofzang The Spirit of God Like a Fire Is Burning gezongen, geschreven door William W. Phelps. Ook vond een ceremonie plaats die bekendstaat als de hosannakreet (Engels: Hosanna Shout).

De inwijding werd binnen de jonge geloofsgemeenschap beschouwd als een belangrijke religieuze gebeurtenis. Verschillende aanwezigen beschreven geestelijke ervaringen die zij tijdens de bijeenkomsten hadden meegemaakt.

Religieuze ervaringen in de tempel

De Kirtlandtempel neemt binnen de geloofsgeschiedenis van de heiligen der laatste dagen een belangrijke plaats in vanwege verschillende religieuze ervaringen die daar volgens de betrokkenen plaatsvonden.

Op 21 januari 1836 verklaarde Joseph Smith tijdens een bijeenkomst in Kirtland een visioen van het celestiale koninkrijk te hebben ontvangen. Dit verslag is later opgenomen in Leer en Verbonden 137.

Op 3 april 1836 verklaarden Smith en Oliver Cowdery dat Jezus Christus aan hen was verschenen in de tempel en het gebouw als huis van God had aanvaard.

Volgens hun verslag verschenen vervolgens Mozes, Elias en Elia, die verschillende priesterschapssleutels aan hen overdroegen.

Binnen de leer van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen worden deze gebeurtenissen verbonden met de vergadering van Israël, het verbond met Abraham en het gezag om families voor eeuwig met elkaar te verbinden.

Het verslag van deze verschijningen is opgenomen in Leer en Verbonden 110. De gebeurtenissen behoren tot de religieuze overlevering en kunnen niet onafhankelijk historisch worden vastgesteld.

Vertrek van Joseph Smith

In 1837 kreeg de geloofsgemeenschap in Kirtland te maken met ernstige financiële en bestuurlijke problemen.

Een belangrijke oorzaak was de mislukking van de Kirtland Safety Society, een financiële instelling die onder betrokkenheid van Joseph Smith en andere kerkleiders was opgericht.

De financiële crisis leidde tot conflicten en een toenemende verdeeldheid binnen de gemeenschap. Verschillende prominente leden keerden zich tegen Smith of verlieten de beweging.

In januari 1838 vertrok Smith uit Kirtland en vestigde hij zich uiteindelijk in Missouri. Veel van zijn aanhangers volgden hem in de daaropvolgende maanden.

De tempel bleef achter in Kirtland en werd gebruikt door leden en groepen die zich niet bij de verhuizing aansloten.

Negentiende eeuw

Na het vertrek van Joseph Smith ontstond onduidelijkheid over de eigendomsrechten van de Kirtlandtempel.

In de jaren na 1838 werd het gebouw door verschillende groepen binnen de beweging van de heiligen der laatste dagen gebruikt.

Na de dood van Smith in 1844 sloten verschillende leden in Kirtland zich aan bij de beweging die later bekend zou worden als de Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, onder leiding van Joseph Smith III.

Gedurende de tweede helft van de negentiende eeuw waren er juridische geschillen over de eigendom van het gebouw.

In 1880 erkende een rechtbank de aanspraken van erfgenamen van Joseph Smith. Rond 1901 verkreeg de gereorganiseerde kerk het eigendom op grond van langdurig gebruik en bezit van het gebouw.

Beheer door de Gemeenschap van Christus

Gedurende meer dan een eeuw werd de Kirtlandtempel beheerd door de Gereorganiseerde Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, die sinds 2001 bekendstaat als de Gemeenschap van Christus.

De kerk gebruikte het gebouw voor erediensten, onderwijs en historische rondleidingen.

Daarnaast voerde zij verschillende restauratie- en onderhoudswerkzaamheden uit om het negentiende-eeuwse karakter van het gebouw te behouden.

De Kirtlandtempel was in deze periode een van de belangrijkste historische bezittingen van de Gemeenschap van Christus en trok bezoekers uit verschillende kerkgenootschappen.

Het gebouw werd niet gebruikt voor de besloten tempelverordeningen die binnen De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen gebruikelijk zijn.

Overdracht in 2024

Op 5 maart 2024 werd bekendgemaakt dat de Gemeenschap van Christus de Kirtlandtempel had verkocht aan De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

De overdracht maakte deel uit van een bredere overeenkomst over historische gebouwen, manuscripten en andere voorwerpen die verband houden met de vroege geschiedenis van de beweging van de heiligen der laatste dagen.

Tot de overgedragen bezittingen behoorden ook verschillende historische gebouwen in Nauvoo, Illinois, en documenten die betrekking hebben op Joseph Smith en zijn werkzaamheden.

De totale waarde van de overeenkomst bedroeg 192,5 miljoen Amerikaanse dollar. Het bedrag had betrekking op alle overgedragen bezittingen gezamenlijk; de afzonderlijke verkoopprijs van de Kirtlandtempel werd niet bekendgemaakt.

Volgens de Gemeenschap van Christus moest de verkoop bijdragen aan de financiering van haar toekomstige kerkelijke werkzaamheden.

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen verklaarde het gebouw als historische locatie te willen behouden. Op 25 maart 2024 werd de tempel opnieuw voor openbare rondleidingen opengesteld.

Bouwstijl en buitenzijde

De Kirtlandtempel is een voorbeeld van Amerikaanse religieuze architectuur uit de eerste helft van de negentiende eeuw.

Het gebouw combineert elementen van de federalistische bouwstijl en de neogotiek. Het vertoont daarnaast overeenkomsten met protestantse kerkgebouwen uit New England, de regio waaruit veel van de oorspronkelijke bouwers afkomstig waren.

De tempel heeft een rechthoekige plattegrond en een wit gepleisterde buitenzijde. Kenmerkend zijn de hoge spitsboogvensters, het schuine dak en de toren aan de voorzijde.

De buitenmuren zijn opgetrokken uit plaatselijk gewonnen zandsteen en vervolgens afgewerkt met pleisterwerk.

Het gebouw heeft een lengte van ongeveer 24 meter en een breedte van ongeveer 18 meter. De toren bereikt een hoogte van ongeveer 34 meter.

Het ontwerp weerspiegelt de combinatie van godsdienstige, educatieve en bestuurlijke functies waarvoor de tempel oorspronkelijk werd gebouwd.

Benedenzaal

De benedenzaal vormde de belangrijkste ruimte voor erediensten, preken en andere religieuze bijeenkomsten.

Aan beide uiteinden van de zaal bevinden zich verhoogde preekgestoelten, die in verschillende niveaus boven elkaar zijn opgesteld.

De preekgestoelten aan de westzijde waren bestemd voor de leiders van het Melchizedeks priesterschap, terwijl die aan de oostzijde werden gebruikt door leiders van het Aäronisch priesterschap.

De zaal bevat houten banken die zo waren ingericht dat de aanwezigen zich naar verschillende zijden konden richten.

Door middel van gordijnen kon de ruimte worden onderverdeeld voor kleinere bijeenkomsten en afzonderlijke activiteiten.

Deze inrichting onderscheidt de Kirtlandtempel van de meeste andere Amerikaanse kerkgebouwen uit dezelfde periode.

Bovenzaal en onderwijsruimten

De tweede verdieping bevat een grote zaal die vooral voor onderwijs en bijeenkomsten van kerkelijke leiders werd gebruikt.

De inrichting vertoont overeenkomsten met die van de benedenzaal, waaronder de aanwezigheid van verhoogde preekgestoelten.

Op de bovenste verdieping bevonden zich kleinere ruimten die dienst deden als klaslokalen, vergaderruimten en kantoren.

In de tempel werden onder meer lessen gegeven in theologie, Hebreeuws en andere vakken.

Het gebouw vervulde daarmee niet alleen een religieuze functie, maar was ook een centrum voor onderwijs en bestuurlijke activiteiten binnen de jonge geloofsgemeenschap.

Eerste tempel van de beweging

De Kirtlandtempel was het eerste gebouw dat door de beweging van de heiligen der laatste dagen als tempel werd gebouwd.

De bouw vormde een belangrijk onderdeel van de ontwikkeling van de beweging van een kleine religieuze gemeenschap tot een kerk met een uitgebreidere organisatie en eigen godsdienstige instellingen.

Binnen de geloofsleer van de heiligen der laatste dagen wordt de tempel beschouwd als een plaats waar goddelijke openbaring en priesterschapsgezag een bijzondere betekenis kregen.

De inwijding van 1836 vormde daarnaast een voorbeeld voor latere tempelinwijdingen, waarin onder meer inwijdingsgebeden, lofzangen en de hosannakreet een plaats kregen.

Verschil met latere tempels

De Kirtlandtempel verschilt in functie en inrichting van de tempels die later door De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen werden gebouwd.

De tempel in Kirtland werd vooral gebruikt voor openbare erediensten, onderwijs, gebed en kerkelijke bijeenkomsten.

De uitgebreide tempelverordeningen die later in Nauvoo werden ingevoerd, waaronder de begiftiging en het verzegelen van gezinnen, maakten in 1836 nog geen deel uit van de reguliere activiteiten in de Kirtlandtempel.

Het gebouw beschikt daarom niet over de ruimten die kenmerkend zijn voor veel latere tempels.

Ook na de eigendomsoverdracht in 2024 blijft de Kirtlandtempel in de eerste plaats een historische en religieuze erfgoedlocatie en geen reguliere tempel voor de hedendaagse besloten tempelverordeningen.