Bixbyit

Bixbyit

okaz bixbyitu z Afryki Południowej
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(Mn,Fe)2O3
Twardość w skali Mohsa	6–6,5
Przełam	nierówny/nieregularny
Łupliwość	niewyraźna wg ośmiościanu
Pokrój kryształu	sześcienny, masywny
Układ krystalograficzny	regularny
Klasa krystalograficzna	diploidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	4,9–5,0 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	czarna z brązowym odcieniem
Rysa	czarna
Połysk	metaliczny
Współczynnik załamania	2,51–2,56
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.CB.10

Bixbyit – rzadki minerał należący do tlenków.

Został odkryty w 1897 roku przez Maynarda Bixby'ego, handlarza minerałami z Salt Lake City w stanie Utah, który odkrył również inny minerał o bardzo podobnej nazwie - biksbit.

Właściwości

Krystalizuje w układzie regularnym. Wykształca kryształy sześcienne, często ze ściętymi narożami. Występuje w skupieniach zbitych i drobnoziarnistych. Posiada czarną rysę oraz metaliczny połysk. Jest minerałem kruchym oraz nieprzezroczystym.

Występowanie

Występuje w zmetamorfizowanych skałach bogatych w mangan oraz w wulkanitach, przede wszystkim w pierścieniach pogazowych. Spotykany również w kawernach ryolitów. Towarzyszą mu topaz, pseudobrookit, hematyt, kwarc, kalcyt, beryl, fluoryt, biksbit, spessartyn, manganit, braunit, hausmanit i hollandyt.

Miejsce występowania

Jest minerałem rzadkim. Najlepszej jakości i największe okazy pochodzą z Utah, Nowego Meksyku oraz Meksyku. Na terenie Stanów Zjednoczonych spotykany również w Arizonie, Teksasie, Nevadzie i Arkansas. Występuje ponadto w Hiszpanii, Niemczech, Szwecji, Rosji, Chinach, Austrii, we Francji, RPA, Indiach i Argentynie.

Przypisy