| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu19(NO3)2(OH)32Cl4 · 2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
nierozpoznawalna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, prążkowany |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Klasa krystalograficzna |
dwuheksagonalna dwupiramida |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,2–3,4 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnoniebieska, niebieska |
| Rysa |
jasnoniebieska, niebieska |
| Połysk |
szkilsty |
| Współczynnik załamania |
1,738–1,752 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,014 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.25 |
Buttgenbachit – minerał z gromady azotanów. Nazwa od nazwiska belgijskiego mineraloga Henriego Buttgenbacha.
Krystalizuje w układzie heksagonalnym, w formie słupków. Wykształca kryształ igiełkowe, często skupienia snopkowe i promieniste. Buttgenbachit jest półprzezroczystym minerałem o ciemnoniebieskiej barwie. Posiada połysk szklisty. Waży ok. 3,2 razy więcej niż taka sama ilość wody w temperaturze pokojowej. Miękki - 3 w skali Mohsa. Łatwo rozpuszcza się w kwasach i wodorotlenku amonu.
Powstaje w strefie utleniania kruszców miedzi. Towarzyszą mu azuryt, kupryt, chryzokola, brochantyt, kalcyt, malachit, oliwenit i lirokonit. Można go znaleźć w Australii (Queensland), Demokratycznej Republice Konga, Norwegii, Wielkiej Brytanii (Anglia), we Włoszech (Toskania) i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Arizona i Michigan).