logo Changan Automobile | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Data powstania |
1862 |
| Forma prawna | |
| Prezes |
Wang Jun |
| Udziałowcy |
CSGC (100%) |
Położenie na mapie Chin | |
| 29,573231°N 106,548331°E/29,573231 106,548331 | |
| Strona internetowa | |
Changan Automobile (chiń. upr. 长安汽车) – chiński państwowy koncern motoryzacyjny, z siedzibą w Chongqing, działający od 1862 roku. Należy do chińskiego holdingu China South Industries Group.
W 1862 roku w Szanghaju z inicjatywy Li Hongzhanga powstało Shanghai Foreign Gun Bureau zajmujące się importem uzbrojenia z zagranicznych rynków, które w latach 70. XIX wieku przeniosło swoją siedzibę do Suzhou, a następnie – do Nankinu. Tam zmieniono nazwę na Jialing Machinery Manufacturing Bureau, gdzie podczas toczących się w latach 1884–1885 wojny chińsko-francuskiej i pierwszej wojny chińsko-francuskiej zakład wyspecjalizował się w produkcji sprzętu wojskowego dla chińskiej armii. Pół wieku później, w wyniku drugiej wojny chińsko-japońskiej dokonano ponownej zmiany siedziby z dala od linii frontu, do Chongqing w centralnych Chinach. W okresie powojennym i przejęciu władzy przez komunistów, przedsiębiorstwo zachowało charakter zakładu wytwarzającego sprzęt wojskowy pod nową nazwą – 456. Zakład Centralnej Administracji Uzbrojenia Ogólnego. W latach 50. XX wieku, dzięki częściom pozyskanym z przechwyconego sprzętu wojskowego, fabryka w Chongqing rozpoczęła małoseryjną produkcję kopii amerykańskiego Willysa. W 1957 roku z kolei zastąpiła go zmodyfikowana, autorska iteracja pod nazwą Changjiang 46, do 1963 roku budując ok. 1,4 tysiąca sztuk pojazdu, by następnie powrócić do wytwarzania sprzętu wojskowego.

Po społecznych i politycznych niepokojach będących skutkiem rewolucji kulturalnej, na początku lat 80. XX wieku przedsiębiorstwo po raz pierwszy w historii rozpoczęło działania w celu produkcji cywilnych samochodów. W tym celu porozumiano się z japońskim Suzuki, by na licencji rozpocząć w 1984 roku produkcję mikrovana Carry jako Changan Minivan. W latach 90. XX wieku rozpoczęła się budowa korporacyjnej struktury Changana, która skutkowała zawarciem pierwszej spółki joint-venture Changan Suzuki w czerwcu 1993 roku. W 1999 roku Changan uruchomił produkcję swojego pierwszego współczesnego modelu, ponownie będącego bliźniaczą licencyjną wariacją na temat kolejnej generacji Suzuki Carry – mikrovana Star.
Pierwsza dekada XXI wieku upłynęła pod rozwojem działalności Changana zarówno w sektorze własnej produkcji samochodów, jak i współpracy z zagranicznymi partnerami. W 2001 roku zawarto kolejne joint-venture Changan Ford Mazda, a w 2006 roku zadebiutował pierwszy samochód osobowy opracowany od podstaw przez Changana – miejski hatchback Changan BenBen. W drugiej dekadzie XXI wieku przystąpiono do intensywnej rozbudowy portfolio, prezentując kolejne modele osobowe, a także minivany i samochody dostawcze wydzielone do odrębnej marki Chana. Poczynając od modelu CS35 przedstawionego w 2012 roku, firma przyszła do budowy szerokiej gamy SUV-ów i crossoverów, które stopniowo dominowały portfolio Changana.

W 2017 roku po pierwszych eksperymentach przy okazji przerobionego spalinowego modelu E30, firma zwiększyła także nakłady na elektryfikację swojej oferty modelowej. W 2018 roku roczna sprzedaż Changana przekroczyła 1 milion sztuk, a w 2023 roku dzięki dalszym nakładom na modele hybrydowe i elektryczne także powstałych w międzyczasie marek Avatr i Deepal – roczna sprzedaż pojazdów z takim napędem przekroczyła próg 470 tysięcy. W międzyczasie, w 2020 roku po raz pierwszy przystąpił do produkcji samochodu dla dużego, zagranicznego koncernu samochodowego na potrzeby rynków zewnętrznych. W rezultacie partnerstwa z Peugeotem powstał pickup Landtrek będący pochodną chińskiego modelu Kaicene F70 konstrukcji Changana. W 2024 roku kolejny zagraniczny duży producent skorzystał z technologii Changana, budując model Mazda EZ-6 będący pochodną chińskiego sedana Deepal SL03.

Już w połowie pierwszej dekady XXI wieku Changan rozpoczął ekspansję na pierwsze rynki zagraniczne, w 2006 roku pod siostrzaną marką Chana rozpoczynając eksport mikrovana Star do Brazylii oraz RPA. W 2009 roku pod macierzystą nazwą Changan firma poszerzyła swój zasięg o inny kraj Ameryki Południowej, Chile oraz region Azji Wschodniej poczynając od Malezji. Rok później koncern ujednolicił nazewnictwo na rynkach zagranicznych, wycofując się poza Chinami z marki Chana. W drugiej dekadzie XXI wieku Changan kontynuował rozwój swoich globalnych operacji, rozpoczynając dystrybucję na kluczowych w kolejnych latach zagranicznych rynkach: w 2013 roku w Rosji, a w 2016 roku na Bliskim Wschodzie. Po nieudanym debiucie w 2007 roku, w 2020 roku Changan ponownie uruchomił sprzedaż na Filipinach, z kolei rok później zasięg poszerzono o kolejny duży rynek Ameryki Łacińskiej – Meksyk.