okaz z Tyrolu w Austrii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Cu,Zn)15(CO3)4(AsO4)2(SO4)(OH)14·7H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, pseudorombowy |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny, pseudoheksagonalny |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna |
| Gęstość |
3,34 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
turkusowoniebieska, niebieskawozielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,645–1,751 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,106 pleochroizm: widoczny; O = jasnozielony do niebieskawozielonego; E = bezbarwny do jasnozielonego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.DA.30 |
Clarait – bardzo rzadki minerał z klasy węglanów.
Nazwa pochodzi od typowego miejsca występowania – Clara Mine w Badenii-Wirtembergii.
Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym lub pseudorombowym. Jest minerałem przeświecającym o szklistym połysku.
Jest minerałem wtórnym występującym w utlenionych złożach miedzi i cynku. Towarzyszą mu najczęściej azuryt, oliwenit, malachit, theisyt, tyrolit, strashimiryt, brochantyt, baryt, gips, devilin, kwarc, chalkopiryt, fluoryt oraz parnauit.

Występuje w Austrii (Karyntia, Salzburg, Styria, Tyrol), Chile (Atakama), we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia), na Węgrzech, we Włoszech (Toskania, Lombardia), Hiszpanii, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Utah).