Parnauit

Parnauit

okaz z Hiszpanii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu9(AsO4)2(SO4)(OH)10·7H2O
Twardość w skali Mohsa	2
Pokrój kryształu	listewkowy, łuskowy, wydłużony, spłaszczony, płytkowy
Przezroczystość	przeświecający
Układ krystalograficzny	rombowy
Klasa krystalograficzna	piramidalna
Gęstość	3,09 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	bladoniebieska, zielona, ciemnozielona, niebieskozielona, żółtozielona
Współczynnik załamania	1,680–1,712 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,032 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: X= bladozielony Y= żółtozielony Z= niebieskozielony
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DF.35

Parnauit – bardzo rzadki minerał z gromady arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, płytkowym, wydłużonym, spłaszczonym i łuskowym. Występuje w formie skorup i skupień rozetowych. Jest minerałem przeświecającym. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są fosfor, węgiel i glin.

Występowanie

Występuje w strefach utleniania złóż miedzi. Spotykany także w strefach utleniania hydrotermalnych złóż miedziowo-cynkowych w porfirach ryolitowych i brekcjach. Towarzyszą mu zwykle arthuryt, azuryt, chalkantyt, chalkofylit, chryzokola, klinoklaz, kornwalit, malachit, metazeuneryt, goudeyit, cheneviksyt, cornubit, oliwenit, lawendulan, mansfieldyt, chalkopiryt, tyrolit, connellit, farmakosyderyt, skorodyt, spangolit, strashimiryt, clarait, theisyt, cyanotrichit, brochantyt, kwarc, goethyt. Spotykany w Argentynie, Austrii (Karyntia, Salzburg, Styria, Tyrol), Brazylii, Bułgarii, Chile, Chinach, Czechach, we Francji (Oksytania, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech (Badenia-Wirtembergia), Grecji (Attyka), na Węgrzech, Irlandii, we Włoszech, Japonii, Maroku (Dara-Tafilalt), Namibii (Tsumeb), Portugalii, na Słowacji, Hiszpanii (Andaluzja), Szwajcarii (Valais), Tajlandii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Utah).

Przypisy