Connellit z Portugalii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu19(SO4)(OH)32Cl4·3H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
muszlowy, drzazgowaty |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,36–3,41 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska w odcieniach, niebieskozielona |
| Rysa |
jasnoniebieskozielona |
| Połysk |
szklisty, półszklisty |
| Współczynnik załamania |
1,724–1,758 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,026 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.25 |
Connellit – minerał z klasy halogenków.
Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowatym. Występuje często w skupieniach wiązkowych bądź promienistych. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada szklisty połysk oraz jasnoniebieską rysę. Jest izostrukturalny z buttgenbachitem.
Występuje w strefie utleniania kruszców miedzi. Towarzyszą mu kupryt, malachit, azuryt, brochantyt, miedź rodzima, langit, spangolit, chryzokola, kwarc, atakamit, chalkozyn, oliwenit, fehrit oraz liroconit.
Typowym miejsce występowania jest Kornwalia. Na terenie Wielkiej Brytanii spotykany także w Szkocji i Walii. Występuje także w Australii, Austrii, Belgii, Chile, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), Irlandii, we Włoszech, Portugalii, Hiszpanii oraz USA (Arizona, Kalifornia, Nevada, Utah).
