Dimerkaprol

Dimerkaprol
Enancjomery dimerkaprolu: R po lewej, S po prawej
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
przezroczysta, bezbarwna lub jasnożółta, oleista ciecz, o zapachu czosnku
Wzór Hilla

C3H8OS2

Masa molowa

124,23 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

59-52-9

PubChem

3080

DrugBank

DB06782

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

V03 AB09

Dimerkaprol, BAL (łac. dimercaprolum) – chelatujący związek chemiczny stworzony przez brytyjskich biochemików na Uniwersytecie Oxfordzkim podczas II wojny światowej. Został wynaleziony w sekrecie jako antidotum na bojowy środek trujący o nazwie luizyt.

BAL obecnie jest używany w medycynie jako antidotum w leczeniu zatruć arsenem, rtęcią i innymi metalami ciężkimi. Dodatkowo znalazł też zastosowanie przy leczeniu choroby Wilsona, genetycznego zaburzenia polegającego na spichrzaniu miedzi w tkankach.

Funkcje biochemiczne

Poprzez wiązanie się grup sulfhydrylowych (−SH) z metalami ciężkimi w organizmie człowieka tworzą się trwałe, nietoksyczne, rozpuszczalne w wodzie związki, które następnie zostają wydalone z moczem.

Dimerkaprol sam w sobie jest toksyczny, z wąskim indeksem terapeutycznym i tendencją do koncentracji arszeniku w niektórych organach. Inną wadą związku jest potrzeba podawania go w postaci bolesnych zastrzyków domięśniowych.

Zobacz też