Był pisarzem niezwykle płodnym. Potrafił pisać 60–80 stron dziennie i w ciągu swego życia napisał ponad 450 powieści i opowiadań. Łączny nakład jego książek wyniósł 550 mln egzemplarzy. Największą popularność przyniósł mu znany na całym świecie cykl powieściowy o komisarzu Maigrecie (75 powieści i 28 opowiadań). Za doskonalsze pod względem literackim od tego cyklu uważane są powieści o tragicznych losach ludzkich – tzw. romans dur z tłem kryminalnym, do których m.in. należą: Czerwone światła, Śmierć Belli, Zegarmistrz z Everton, powstałe w okresie powojennym w amerykańskiej posiadłości Shadow Rock Farm.
Wiele z jego utworów zostało zekranizowanych, a w postać komisarza Maigret często wcielali się wybitni aktorzy francuscy, np. Jean Gabin czy Philippe Noiret.
Życiorys
Oficjalnie urodził się 12 lutego w Liège przy ulicy Léopolda 26 (obecnie nr 24), w rodzinie Désiré i Henriette Simenonów, we francuskojęzycznym regionie walońskim. Jego ojciec zatrudniony w księgowości firmy ubezpieczeniowej, w kwietniu 1902 zawarł związek małżeński. Pod koniec kwietnia 1904 rodzina Simenonów przeprowadziła się do domu przy ulicy Pasteura 3 w dzielnicy Outremeuse w Liège (historię swych narodzin Simenon wspomina we wstępie powieści Pedigree).
We wrześniu 1906 roku urodził się jego brat Christian, który stał się pupilkiem matki. Odtrącenie głęboko dotknęło Simenona, czemu dał wyraz w powieściach Pietr-le-Letton i Le Fond de la bouteille.
W lutym 1911 roku rodzina Simenonów zamieszkała w dużej kamienicy przy rue de la Loi 53, gdzie matka wynajmowała mieszkania lokatorom pochodzącym z Rosji, Polski, a także Żydom i Belgom.
W 1922 roku przeniósł się do Paryża. Po wojnie podróżował i przez 10 lat mieszkał w USA (1945–1955), gdzie powieści powstawały m.in. w nabytej posiadłości Shadow Rock Farm w Lakeville (Connecticut). Po powrocie do Europy zamieszkał na stałe w Szwajcarii: początkowo w zamku Échandens (1957-1963), a w latach 1964–1972 w swej willi w Épalinges. Simenon twierdził, że uprawiał seks z około 10 tys. kobiet.
Paryski ekspres, WAB 2011 (L’Homme qui regardait passer les trains 1938)
Morderca, C&T 2010 (L’Assassin 1937)
Więzienie, C&T 2011 (La Prison 1969)
Powieści biograficzne
Je me souviens (1945)
Pedigree (1948)
Mémoires intimes (1981)
Adaptacje filmowe
Twórczość Simenona była wielokrotnie ekranizowana przez telewizję i kinematografię (co najmniej 171 filmów). Na uwagę zasługują następujące produkcje filmowe (w porządku chronologicznym):
La Nuit du carrefour (Francja, 1932), scenariusz i reżyseria Jean Renoir, w roli głównej Pierre Renoir jako Maigret
↑W rzeczywistości urodził się 13 lutego, jednak ze względu na przesąd fakt ten zarejestrowano z datą wcześniejszą.
↑Prawdopodobnie pochodzącym stąd reminiscencjom należy zawdzięczać wtręty lub wzmianki o Polakach obecne w jego powieściach, m.in. Maigret i goście z Europy Wschodniej, Maigret i trup młodej dziewczyny, Maigret w pensjonacie, Narzeczona pana Hire.
↑W tym samym przekładzie Zofii Bystrzyckiej wydana też pod zmienionym tytułem Maigret i przybysz z Krakowa (Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2004).
Przypisy
↑Alain Bertrand: Georges Simenon. Lyon 1988, s. 253-254.
_by_Erling_Mandelmann.jpg)
_is_in_gesprek,_staande_aan_de_bar_van_een_nachtclub,_Bestanddeelnr_921-6934.jpg)