okaz z Attyki | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Zn, Cu)10Al6(SO4)3(OH)32·18H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1 |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
promienisty, włóknisty |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Gęstość |
2,75 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska w odcieniach, niebieskozielonawa, brązowawa |
| Rysa |
bladoniebieskawa |
| Połysk |
woskowy |
| Współczynnik załamania |
1,540–1,562 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,022 dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.35 |
Glaukocerinit – bardzo rzadki minerał z klasy siarczanów.
Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Występuje w postaci mas o promieniowo-włóknistej strukturze. Jest minerałem przeświecającym o doskonałej łupliwości. Posiada woskowy połysk oraz blado niebieską rysę.
Rzadki minerał wtórny występujący w złożach siarczków miedzi i cynku. Towarzyszą mu smithsonit, azuryt, aragonit, serpieryt, galena, goethyt, agardyt, adamin, ktenasyt, malachit, gips, piryt, sfaleryt, fluoryt, kalcyt.
Spotykany w Austrii, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Norwegii i Stanach Zjednoczonych (Arizona).