HMS D2

HMS D2
Ilustracja
HMS D1 bliźniaczy do D2
Historia
Stocznia

Vickers, Barrow-in-Furness

Położenie stępki

10 lipca 1907

Wodowanie

25 maja 1908

 Royal Navy
Wejście do służby

29 marca 1911

Wycofanie ze służby

25 listopada 1914

Los okrętu

zatonął

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

483 ton (wynurzony),
595 ton (zanurzony)

Długość

49,7 metry

Zanurzenie

4,1 metra

Napęd
silnik spalinowy Diesla 1750 KM, silnik elektryczny 550 KM
Prędkość

14 węzłów na powierzchni
9 węzłów zanurzony

Zasięg

2500 mil przy 10 węzłach

Uzbrojenie
trzy wyrzutni torpedowych 450 mm, armata 76 mm
Załoga

25

HMS D2 – brytyjski okręt podwodny typu D. Zbudowany w latach 1907–1908 w Vickers, Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 25 maja 1908 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 29 marca 1911 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Max Horton.

W 1914 roku D2 stacjonował w Portsmouth przydzielony do Drugiej Flotylli Okrętów Podwodnych (2nd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Cdr. Arthura G. Jamesona.

28 sierpnia 1914 roku pod dowództwem Lt. Cdr. A. G. Jamesona okręt brał udział w pierwszej bitwie koło Helgolandu. 23 listopada dowódca A. G. Jameson, został zmyty z pokładu i utonął. 24 listopada nowym dowódcą został Lt. Cdr. C. Head.

25 listopada 1914 roku okręt został zatopiony przez niemiecką łódź patrolową w okolicach Borkum. Nikt z załogi nie przeżył.

Przypisy

  1. ↑ The Disposition of RN Submarines at the Outbreak of War, 4 August 1914
  2. ↑ J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Casemate / Greenhill, 2010, s. 88. ISBN 978-1935149071. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne