HMS D6

HMS D6
Ilustracja
HMS D1 bliźniaczy do HMS D6
Historia
Stocznia

Vickers, Barrow-in-Furness

Położenie stępki

24 lutego 1910

Wodowanie

24 października 1911

 Royal Navy
Wejście do służby

19 kwietnia 1912

Wycofanie ze służby

28 czerwca 1918

Los okrętu

zatopiony

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

483 ton (wynurzony),
595 ton (zanurzony)

Długość

49,7 metry

Zanurzenie

4,1 metra

Napęd
silnik spalinowy Diesla 1750 KM, silnik elektryczny 550 KM
Prędkość

14 węzłów na powierzchni
9 węzłów zanurzony

Zasięg

2500 mil przy 10 węzłach

Uzbrojenie
trzy wyrzutni torpedowych 450 mm, armata 76 mm
Załoga

25

HMS D6 – brytyjski okręt podwodny typu D. Zbudowany w latach 1910–1911 w Vickers, Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 25 maja 1911 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 29 listopada 1911 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Max Horton.

W 1914 roku D6 stacjonował w Harwich przydzielony do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Cdr. Roberta C. Halahana.

28 czerwca 1918 roku w czasie działań wojennych na Morzu Północnym na zachód od Inishtrahull Island, okręt został zatopiony przez niemiecki okręt podwodny SM UB-73. Z katastrofy ocalał tylko jeden marynarz.

Przypisy

  1. ↑ The Disposition of RN Submarines at the Outbreak of War, 4 August 1914
  2. ↑ J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Casemate / Greenhill, 2010, s. 88. ISBN 978-1935149071. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne