HMS D8 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
14 lutego 1910 |
| Wodowanie |
23 września 1911 |
| Wejście do służby |
23 marca 1912 |
| Wycofanie ze służby |
19 grudnia 1921 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
483 ton (wynurzony), |
| Długość |
49,7 metry |
| Zanurzenie |
4,1 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy Diesla 1750 KM, silnik elektryczny 550 KM | |
| Prędkość |
14 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
2500 mil przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| trzy wyrzutni torpedowych 450 mm, armata 76 mm | |
| Załoga |
25 |
HMS D8 – brytyjski okręt podwodny typu D. Zbudowany w latach 1910–1911 w Chatham Dockyard, Chatham, gdzie okręt został wodowany 23 września 1911 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 23 marca 1912 roku.
W 1914 roku D8 stacjonował w Harwich przydzielony do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Cdr. Theodore S. Brodiego.
28 sierpnia 1914 roku pod dowództwem Brodiego okręt wraz z HMS D2, HMS D3, HMS E5, HMS E7 brał udział w pierwszej bitwie koło Helgolandu.
19 grudnia 1921 roku w okręt został sprzedany H. Pounds z Portsmouth.