HMS D5

HMS D5
Ilustracja
HMS D1 bliźniaczy do HMS D5
Historia
Stocznia

Vickers, Barrow-in-Furness

Położenie stępki

23 lutego 1910

Wodowanie

28 sierpnia 1911

 Royal Navy
Wejście do służby

19 stycznia 1912

Wycofanie ze służby

3 listopada 1914

Los okrętu

sprzedany i zezłomowany

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

483 ton (wynurzony),
595 ton (zanurzony)

Długość

49,7 metry

Zanurzenie

4,1 metra

Napęd
silnik spalinowy Diesla 1750 KM, silnik elektryczny 550 KM
Prędkość

14 węzłów na powierzchni
9 węzłów zanurzony

Zasięg

2500 mil przy 10 węzłach

Uzbrojenie
trzy wyrzutni torpedowych 450 mm, armata 76 mm
Załoga

25

HMS D5 – brytyjski okręt podwodny typu D. Zbudowany w latach 1910–1911 w Vickers, Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 25 maja 1911 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 29 listopada 1911 roku. Pierwszym i jedynym dowódcą został Lt. Godfrey Herbert.

W 1914 roku D5 stacjonował w Harwich przydzielony do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Godfrey Herberta.

3 listopada 1914 roku w czasie działań wojennych na Morzu Północnym okręt wszedł na minę około 2 mil od Great Yarmouth, postawioną tego samego dnia przez niemiecki krążownik SMS „Stralsund”(inne języki). Z katastrofy ocalało tylko pięciu marynarzy z dowódcą.