w towarzystwie wulfenitu z Iranu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3Zn(OH)6Cl2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, pseudoheksagonalny, romboderalny, pseudoośmiościenny |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,85–3,95 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, zielononiebieska |
| Rysa |
jasnozielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,815–1,849 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,007–0,01 pleochroizm: słaby; O > E; zielony do zielononiebieskiego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.10c |
Herbertsmithit – bardzo rzadki minerał z klasy halogenków.
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, pseudoheksagonalnym, romboderalnym i pseudoośmiościennym. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada szklisty połysk i jasnozieloną rysę. Jest izostrukturalny z gillardytem oraz polimorficzny z kapellasytem.

Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania złóż minerałów polimetalicznych. Spotykany także w mineralizacjach miedzi w sjenitach i granitach, występujących w dolomitach. Towarzyszą mu zwykle gordait, wulfenit, christelit, linaryt, malachit, chryzokola, gips, dioptaz, opal, hemimorfit, rosasyt, iranit, kwarc, cerusyt, coronadyt, paratakamit. Spotykany w Australii (Australia Zachodnia), Chile (Antofagasta, Atakama, Tarapacá), Egipcie, we Francji (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Grecji (Attyka), Iranie (Isfahan), we Włoszech (Sardynia), Namibii, Hiszpanii (Andaluzja), Polsce (okolice Polkowic) i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia).