okaz z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3Zn(OH)6Cl2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, płytkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,55 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielononiebieska |
| Rysa |
jasnozielononiebieska |
| Połysk |
diamentowy |
| Współczynnik załamania |
1,76–1,80 (jednoosiowy) |
| Inne |
pleochroizm: silny; E = bladozielony; O = zielononiebieski |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.10c |
Kapellasyt – bardzo rzadki minerał z rodziny halogenków.
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym i igiełkowym. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada jasnozielononiebieską rysę oraz diamentowy połysk. Jest izostrukturalny z haydeeitem i polimorficzny z herbertsmithitem.
Powstaje w wyniku wietrzenia rud bogatych w miedź i cynk, w obecności jonów chlorkowych. Towarzyszą mu głównie anglezyt, atakamit, bianchit, kalcyt, diaboleit, cumengeit, fehrit, galena, gordait, gips, glaukocerinit, beaveryt-(Cu), hydrocynkit, ktenasyt, paratakamit, plumbojarosyt, piryt, kwarc, serpieryt, smithsonit, herbertsmithit, hemimorfit, laurionit, pseudoboleit, woodruffit. Spotykany jedynie we Francji (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech (Dolna Saksonia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Sardynia) i Hiszpanii (Andaluzja).