| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Tl,Pb)2(Cu,Ag)As5S10 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1,5–2 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna, wyraźna/dobra wg {010} i {100} |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, włóknisty, pryzmatyczny, promienisty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy, dwupiramidalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,6 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
wiśniowoczerwona do czarnej |
| Rysa |
czerwona |
| Połysk |
diamentowy, półmetaliczny |
| Współczynnik załamania |
3,078–3,188 (dwuosiowy) |
| Inne |
dyspersja (optyka): bardzo silna; anizotropia: silna; dwójłomność: 0,110 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.HD.45 |
Hutchinsonit – rzadki minerał z grupy siarkosoli zawierający tal, arsen i ołów.
Odkryty w 1903 roku. Nazwa upamiętnia Artura Hutchinsona (1866–1937), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Cambridge.
Arsen może być częściowo zastąpiony przez antymon. Typowym zanieczyszczeniem w strukturze jest także srebro. Krystalizuje w układzie rombowym. Kryształy mają pokrój od słupkowego do igiełkowego, włókniste. Występuje w skupieniach promienistych i jako naloty. Jest minerałem kruchym, nieprzezroczystym do półprzezroczystego. Posiada czerwoną rysę i najczęściej diamentowy połysk.
Występuje w hydrotermalnych utworach wraz z miedzią i srebrem przy wysokim poziomie zawartości arsenu. Często w formie spłaszczonych, pryzmatycznych, małych kryształów w dolomicie. Towarzyszą mu najczęściej aurypigment, enargit, piryt, baryt, sfaleryt, galena, sartoryt, realgar, kwarc i dolomit. Typową lokalizacją jest Szwajcaria. Występuje także w Niemczech, Peru, Japonii, Chinach, Iranie, Rosji.
