Hutchinsonit

Hutchinsonit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

(Tl,Pb)2(Cu,Ag)As5S10

Twardość w skali Mohsa

1,5–2

Przełam

muszlowy

Łupliwość

niewyraźna, wyraźna/dobra wg {010} i {100}

Pokrój kryształu

słupkowy, igiełkowy, włóknisty, pryzmatyczny, promienisty

Układ krystalograficzny

rombowy, dwupiramidalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

4,6 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

wiśniowoczerwona do czarnej

Rysa

czerwona

Połysk

diamentowy, półmetaliczny

Współczynnik załamania

3,078–3,188 (dwuosiowy)

Inne

dyspersja (optyka): bardzo silna; anizotropia: silna; dwójłomność: 0,110

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

2.HD.45

Hutchinsonit – rzadki minerał z grupy siarkosoli zawierający tal, arsen i ołów.

Odkryty w 1903 roku. Nazwa upamiętnia Artura Hutchinsona (1866–1937), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Cambridge.

Właściwości

Arsen może być częściowo zastąpiony przez antymon. Typowym zanieczyszczeniem w strukturze jest także srebro. Krystalizuje w układzie rombowym. Kryształy mają pokrój od słupkowego do igiełkowego, włókniste. Występuje w skupieniach promienistych i jako naloty. Jest minerałem kruchym, nieprzezroczystym do półprzezroczystego. Posiada czerwoną rysę i najczęściej diamentowy połysk.

Występowanie

Występuje w hydrotermalnych utworach wraz z miedzią i srebrem przy wysokim poziomie zawartości arsenu. Często w formie spłaszczonych, pryzmatycznych, małych kryształów w dolomicie. Towarzyszą mu najczęściej aurypigment, enargit, piryt, baryt, sfaleryt, galena, sartoryt, realgar, kwarc i dolomit. Typową lokalizacją jest Szwajcaria. Występuje także w Niemczech, Peru, Japonii, Chinach, Iranie, Rosji.

Hutchinsonit w towarzystwie aurypigmentu z Peru