| miasto na prawach powiatu | |||||
Śródmieście Jaworzna z lotu ptaka, w centrum Rynek (2026) | |||||
| |||||
| Dewiza: Jaworzno – źródło energii | |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Województwo | |||||
| Konurbacja | |||||
| Data założenia |
przed 1229 | ||||
| Prawa miejskie |
1901 | ||||
| Prezydent | |||||
| Powierzchnia |
152,42 km² | ||||
| Wysokość |
230–354 m n.p.m. | ||||
| Populacja (08.01.2025) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
| Strefa numeracyjna |
32 | ||||
| Kod pocztowy |
43-600 do 43-618 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
SJ | ||||
Położenie na mapie województwa śląskiego | |||||
Położenie na mapie Polski | |||||
| TERC (TERYT) |
2468011 | ||||
| SIMC |
0940335 | ||||
| Hasło promocyjne: Jaworzno – źródło energii | |||||
Urząd miejski ul. Grunwaldzka 3343-600 Jaworzno | |||||
| Strona internetowa | |||||
| BIP | |||||

Jaworzno – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce położone na Pagórach Jaworznickich (Wyżyna Śląsko-Krakowska) w województwie śląskim. Pod względem kulturowym, etnograficznym i historycznym Jaworzno wraz ze swoim regionem stanowi część ziemi krakowskiej oraz Małopolski.
Jaworzno jest usytuowane po południowo-wschodniej stronie rozwidlenia rzek: Biała Przemsza i Przemsza, które wyznaczały – wraz z Czarną Przemszą – trójstyk granic trzech cesarstw tj. Zakątek Trzech Cesarzy (potocznie zwany Trójkątem Trzech Cesarzy). Według podziału na regiony fizycznogeograficzne obszar Jaworzna wchodzi w obręb dwóch mezoregionów Wyżyny Śląskiej: Wyżyny Katowickiej na północnym zachodzie i północnym wschodzie oraz Pagórów Jaworznickich. W południowej i wschodniej części Jaworzno położone jest na dwóch mezoregionach Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej: Rów Krzeszowicki oraz Wyżyna Olkuska Jaworzno znajduje się na granicy dwóch mezoregionów Wyżyny Śląskiej: Wyżyny Katowickiej i Pagórów Jaworznickich, a także dwóch mezoregionów Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej: Równiny Krzeszowickiej i Wyżyny Olkuskiej Wikipedia .[potrzebny przypis].
Pod względem historycznym Jaworzno leży w dawnej ziemi krakowskiej, stanowiącej część Małopolski.
Do 1975 r. należało do województwa krakowskiego. W latach 1975–1998 w granicach woj. katowickiego. Od 1999 roku jest częścią województwa śląskiego. Miasto leży na zachodnim krańcu aglomeracji krakowskiej.
Jaworzno składa się z kilkunastu dzielnic (w skład niektórych wchodzą osiedla dawnych samodzielnych miast lub wsi), bez wyraźnych granic pomiędzy nimi. Rozchodzą się one gwiaździście od śródmieścia, najczęściej oddzielone są pasami zieleni. Potocznie używa się nazw osiedli, jednak w związku z tym, że dawne przyłączone miasteczka również miały swoje dzielnice, określenie lokalizacji bywa kłopotliwe. Powszechnie przyjmuje się poniższy podział na tzw. ośrodki dzielnicowe:

Teren miasta podzielony jest m.in. na następujące części (dzielnice):
Najwyżej położonym punktem jest wzniesienie Przygoń (354,7 m n.p.m.), najniżej – ujście kanału Matylda do rzeki Przemszy (232 m n.p.m.).


Wzgórza na terenie miasta:
W Jaworznie występuje klimat umiarkowany. Ze względu na ścieranie się wilgotnych mas powietrza znad Atlantyku z suchymi, kontynentalnymi, napływającymi ze wschodu, często dochodzi do zmian pogody. Średnia dobowa temperatura w ciągu roku waha się od -2 do +18 °C. Przeciętnie w ciągu roku występuje 70 słonecznych dni (1702 godziny nasłonecznienia). Najcieplejszym miesiącem jest sierpień, a najzimniejszym styczeń. W okresie letnim wieją na ogół wiatry zachodnie sprzyjające opadom deszczu, natomiast w zimie przewagę mają wiatry wschodnie, co wpływa na zmniejszenie ilości opadów atmosferycznych. Do najbardziej deszczowych miesięcy należą czerwiec i lipiec, ze średnimi opadami w wysokości od 100 do 177 mm. Najmniej deszczowy jest wrzesień i październik, gdy opady wynoszą od 13 do 30 mm[potrzebny przypis].
Przez Jaworzno przepływają lub przepływały takie cieki jak:

Na terenie Jaworzna znajdują się m.in. takie zbiorniki wodne jak:
Miejscowość swoją nazwę wzięła od słowiańskiej nazwy drzewa jawor (Acer pseudoplatanus), które występuje na terenie miasta.
Znana mieszkańcom i oparta na etymologii ludowej legenda głosi: W 1330 r. przyszły król Kazimierz III Wielki wracał z Poznania do Krakowa na wezwanie swojego ojca Władysława Łokietka. W rejonie zwanym dziś Pańską Górą napotkał drwali ścinających jawor i zapytał ich, co robią. Wówczas jeden z nich odpowiedział: „My se jawor zno lo tyk, co śrybra sukajo” (co można tłumaczyć: My sobie jawor ścinamy, dla tych, co srebra szukają). Na podstawie tej ludowej opowieści powstał obecny herb miasta – rozłożysty jawor i ścinający go dwaj drwale. Jak podaje znany językoznawca Kazimierz Rymut nazwa „Jaworzno” powstała poprzez dodanie do wyrazu „jawor” przyrostka *-ьno.
Nazwę miejscowości w obecnej polskiej formie Jaworzno wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis. Długosz wymienia również obecną dzielnicę miasta Szczakową w formie Sczakowa jako osobną miejscowość, która decyzją władz PRL arbitralnie została przyłączona do Jaworzna.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany w latach 1880–1906 notuje nazwę miasta Jaworzno.



Jaworzno historycznie leży na terenie Małopolski, a wykopaliska archeologiczne potwierdzają, że osiedle ludzkie istniało na jego terenie już w młodszej epoce kamienia. Zarysowane wały na powierzchni wzgórza Grodzisko wskazują również na istnienie osady we wczesnym średniowieczu. Przez wieki Jaworzno było niewielką osadą na terenie ziemi krakowskiej w pobliżu Chrzanowa należącą do parafii w Lędzinach. Pierwsze zapiski o Jaworznie pochodzą z 1229 r. W XIII wieku w obrębie kasztelanii chrzanowskiej, a w 1335 r. powstała parafia, która przyjmuje imię św. Wojciecha. Początkowo tereny te należały do biskupów krakowskich i wchodziły w skład klucza sławkowskiego. Do 1273 r. tereny ziemi jaworznickiej należały do księstwa opolskiego. Początkowo w Jaworznie wydobywano srebro i ołów z galeny, następnie rudę cynku i żelaza, a w 1767 r. w obecnej dzielnicy miasta – Szczakowej powstała pierwsza polska kopalnia węgla kamiennego i od tego czasu do dzisiaj w mieście wydobywa się ten surowiec.
Po III rozbiorze Polski Jaworzno znalazło się w zaborze austriackim. W latach 1809–1815 Jaworzno wchodziło w skład Księstwa Warszawskiego, w latach 1815–1846 na nim kończyło się terytorium maleńkiej, formalnie niepodległej Rzeczypospolitej Krakowskiej – Wolnego Miasta Krakowa. Od 1846 r. do 1918 r. Jaworzno należało do Królestwa Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim (w skrócie zwanego Galicją), w ramach zaboru austriackiego. W czasach rozbiorów na styku rzek Przemszy, Czarnej Przemszy i Białej Przemszy istniał tzw. Kąt Trzech Cesarzy, wyznaczający granicę między Austrio-Węgrami, Cesarstwem Rosyjskim a Królestwem Prus. W XIX wieku rozwój przemysłowy zdynamizował rozwój miejscowości, a przeprowadzenie w 1847 r. przez obecną dzielnicę miasta – Szczakową linii kolejowej Towarzystwa Kolei Krakowsko-Górnośląskiej (od 30 kwietnia 1850 r. C.K. Uprzywilejowana Kolej Północna Cesarza Ferdynanda) jeszcze bardziej wzmocniło impuls rozwojowy tych terenów, tworząc jednocześnie ze Szczakowej istotny do dzisiaj węzeł kolejowy, który po uzyskaniu połączenia z Koleją Warszawsko-Wiedeńską stał się również ważnym węzłem przeładunkowym pomiędzy Austrią a Rosją i Prusami. Już w 1898 r. powstała w Jaworznie pierwsza elektrownia, wydobycie węgla stanowiło 84% wydobycia w całej Galicji, powstała Fabryka Bieli Cynkowej, Fabryka Sody Amoniakalnej (przekształcona w Hutę Szkła Okiennego „Szczakowa”), Garbarnia, a w 1916 r. Zakłady Azotowe „Azot”. 21 września 1901 r. cesarz Franciszek Józef I podpisał ustawę Sejmu Lwowskiego w sprawie nadania praw miejskich dla Jaworzna. W latach 1918–1939 i 1945–1975 w woj. krakowskim.
W czasie II wojny światowej miasto znalazło się pod okupacją niemiecką. Zostało włączone do Rzeszy Niemieckiej. Utworzono tu podobóz Neu-Dachs obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, którego więźniowie pracowali w jaworznickich kopalniach.
24 grudnia 1943 roku grupa partyzantów z oddziału Gwardii Ludowej im. Jarosława Dąbrowskiego likwiduje Wiktora Dombka, niemieckiego sztygara kopalni „Sobieski” za znęcanie się nad polskimi górnikami.
W czasie II wojny światowej miasto znalazło się pod okupacją niemiecką i zostało włączone do III Rzeszy. W połowie czerwca 1943 r. na przedmieściach Jaworzna, przy kopalni Dachsgrube, utworzono podobóz KL Auschwitz Neu-Dachs, jeden z największych podobozów kompleksu Auschwitz. Więźniowie byli wykorzystywani przede wszystkim do pracy w kopalniach węgla i przy rozbudowie infrastruktury energetycznej.
W styczniu 1945 r. w podobozie znajdowało się 3664 więźniów; podczas ewakuacji większość z nich skierowano pieszo do Gross-Rosen, pozostawiając około 400 chorych i wycieńczonych więźniów, których następnie wyzwolili żołnierze Armii Czerwonej.
Po zakończeniu okupacji niemieckiej władze komunistyczne przejęły niezniszczoną infrastrukturę Neu-Dachs. Według Kazimierza Miroszewskiego Centralny Obóz Pracy w Jaworznie powstał najprawdopodobniej już w lutym 1945 r., natomiast na podstawie okólnika Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego nr 42 z 6 kwietnia 1945 r. Jaworzno znalazło się wśród utworzonych przez MBP Centralnych Obozów Pracy. Początkowo przebywali w nim m.in. internowani pochodzenia niemieckiego, Volksdeutsche, żołnierze podziemia antykomunistycznego, osoby podejrzane o współpracę z Niemcami oraz więźniowie osadzani na podstawie decyzji prokuratury lub urzędów bezpieczeństwa.
W związku z akcją „Wisła” w 1947 r. w obrębie COP utworzono tzw. podobóz ukraiński. Decyzję o jego utworzeniu podjęło Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Polskiej Partii Robotniczej na posiedzeniu 23 kwietnia 1947 r.; pierwszy transport ludności ukraińskiej przybył do Jaworzna 9 maja 1947 r.. Według stanu na 14 stycznia 1948 r. w Jaworznie znajdowało się 3761 więźniów pochodzenia ukraińskiego i łemkowskiego. Eugeniusz Misiło, na podstawie zachowanych miesięcznych sprawozdań statystycznych komendy obozu, obliczył, że od maja 1947 r. do początku 1948 r. osadzono co najmniej 3821 osób zakwalifikowanych w statystykach jako Ukraińcy, w tym 819 kobiet i kilkanaścioro dzieci; zaznaczył jednocześnie, że dane te są częściowo niepełne i obejmowały także pewną liczbę Polaków oraz osób z rodzin mieszanych polsko-ukraińskich.
Do Jaworzna kierowano m.in. chłopów uznanych za podejrzanych o współpracę z UPA lub przypisywanych do cywilnych struktur OUN. Miroszewski wskazuje, że część z nich osadzano pomimo nieudowodnienia zarzutów, niekiedy wraz z całymi rodzinami, małymi dziećmi i osobami starszymi; do obozu trafiali również najbliżsi krewni osób skazanych lub zabitych za przynależność do UPA. Wśród więźniów znajdowali się także przedstawiciele inteligencji ukraińskiej i duchowni. Twierdzenie, że członkowie UPA w ogóle nie trafiali do Jaworzna, jest nieścisłe: w maju 1948 r. w obozie przez dwa dni przetrzymywano odrębnie zaewidencjonowaną grupę 112 więźniów – żołnierzy UPA – których następnie przewieziono do więzienia przy ul. Montelupich w Krakowie.
Według wydanej przez Instytut Pamięci Narodowej edycji dokumentów opracowanej przez Igora Hałagidę w tzw. podobozie ukraińskim osadzono łącznie niemal 4 tys. osób. Wśród nich było 27 duchownych – 22 greckokatolickich i 5 prawosławnych. W wyniku warunków panujących w obozie oraz tortur stosowanych podczas przesłuchań zmarły 162 osoby. Wcześniejsze opracowanie Miroszewskiego podawało 161 zmarłych więźniów podobozu ukraińskiego.
Liczby 161–162 nie stanowią bilansu ofiar całego Centralnego Obozu Pracy. Miroszewski stwierdza, że dokładnej liczby wszystkich osób zmarłych w COP Jaworzno nie można ustalić na podstawie zachowanej dokumentacji. Sporządzony przez Centralny Zarząd Służby Więziennej wykaz 6987 zmarłych przypisanych Jaworznu i jego filiom obejmuje bowiem również więźniów ewidencjonowanych w COP, którzy zmarli w innych obozach pracy, w tym co najmniej 1140 zmarłych w obozie Świętochłowice-Zgoda, dlatego liczby 6987 nie można traktować jako liczby zgonów na terenie samego obozu w Jaworznie. Zmarłych więźniów grzebano w pobliżu obozu oraz na położonym w lesie na południowy wschód od niego cmentarzu, gdzie znajdowały się setki grobów. Miroszewski podaje, że początkowo zmarłych grzebano bez trumien, natomiast od 1948 r. chowano ich w lekkich drewnianych trumnach, a groby numerowano i rejestrowano.
Od historii osadzonych w COP należy odróżnić działalność Wojskowego Sądu Grupy Operacyjnej „Wisła”. Według badań Anny Homy, opartych na dokumentacji archiwalnej krakowskiego oddziału IPN, w okresie działalności tego sądu zapadło 350 wyroków skazujących. W literaturze najczęściej podawano 173 orzeczone kary śmierci, jednak Homa, po porównaniu wykazów osób skazanych, ustaliła co najmniej 174 takie wyroki; wykonano 164 z nich. Dane te odnoszą się do działalności Wojskowego Sądu GO „Wisła”, a nie do liczby więźniów COP Jaworzno skazanych na śmierć.
Podobóz ukraiński funkcjonował do początku 1949 r.; Miroszewski jako datę jego zakończenia podaje 8 stycznia 1949 r., natomiast Misiło wskazuje, że zwalnianie pozostałych więźniów trwało przez 1948 r., a ostatnia grupa duchownych greckokatolickich opuściła Jaworzno 8 marca 1949 r.. Nie oznaczało to jednak likwidacji całego COP. Jako obóz dla internowanych i jeńców Centralny Obóz Pracy praktycznie przestał funkcjonować dopiero w sierpniu 1949 r. Już na podstawie rozkazu organizacyjnego nr 50 z 1 czerwca 1949 r. rozpoczęto jego przekształcanie w więzienie progresywne I klasy, do którego kierowano m.in. więźniów politycznych z innych zakładów karnych.
W latach 1951–1955 na terenie dawnego obozu działało więzienie dla młodocianych więźniów, do którego kierowano m.in. młodych więźniów politycznych. 15 maja 1955 r., po śmiertelnym postrzeleniu przez strażnika więźnia Stanisława Barana, doszło do buntu osadzonych. Więzienie dla młodocianych w dotychczasowej formie zlikwidowano 31 grudnia 1955 r.; od stycznia 1956 r. placówka funkcjonowała jako Centralne Więzienie Jaworzno, przeznaczone dla młodocianych skazanych za przestępstwa pospolite. Ostatecznie więzienie w Jaworznie zlikwidowano 31 sierpnia 1956 r..
Środowisko byłych młodocianych więźniów zaczęło organizować się w 1990 r.; według IPN Związek Młodocianych Więźniów Politycznych lat 1944–1956 „Jaworzniacy” został utworzony w 1991 r..
Znaczący wzrost ludności miasta nastąpił w drugiej połowie XX w., kiedy napłynęły do niego tysiące ludzi (głównie z południowej Polski) do pracy w przemyśle, a także poprzez przyłączanie do Jaworzna okolicznych osad oraz dawniej niezależnych miast, tworząc dzisiejsze dzielnice Dąbrowa Narodowa, Szczakowa, Byczyna, Jeleń, Ciężkowice, Długoszyn. Powstał organizm miejski o specyficznej, nieposiadającej ciągłości zabudowy strukturze, mający bardzo dużą powierzchnię (152,2 km², co oznacza że miasto zajmuje 4. miejsce w województwie, a w skali kraju – 13.) i ok. 99 tys. mieszkańców. Do 1975 r. Jaworzno było jednym z ważniejszych miast ówczesnego woj. krakowskiego. Po reformie administracyjnej 1975 r. zostało przyłączone, głównie ze względu na silnie rozwinięty przemysł, do województwa katowickiego.
Kolejna reforma administracyjna z 1999 r. nie przywróciła miasta do historycznej Małopolski.
Pod koniec XX wieku Jaworzno było miastem z największą liczbą elektrowni na świecie – funkcjonowały 3 elektrownie.
Obecnie Elektrownia II i Elektrownia III tworzą jeden zakład pod nazwą – Elektrownia „Jaworzno III” będący częścią koncernu Tauron (Tauron Wytwarzanie).
W 2016 roku Jaworzno wystąpiło z Górnośląskiego Związku Metropolitalnego, a w 2017 roku odmówiło udziału w Górnośląsko-Zagłebiowskiej Metropolii z powodu odmiennego zdania w kwestii transportu publicznego.
† = obelus oznacza jednostkę administracyjną zniesioną po włączeniu obszaru danej miejscowości do Jaworzno
| Miejscowość | Status adm. przed zmianą | Obszar | Data inkorporacji | Data ekskorporacji | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|
| Stare Miasto | wieś | cały | 1229 (ok.) | ||
| Śródmieście | obszar wiejski | cały | 1855 (ok.) | ||
| Jęzor | przysiółek wsi Dąbrowa Narodowa | cały | 1855 (ok.) | ||
| Wysoki Brzeg | pogranicze | cały | 1855 (ok.) | ||
| Jęzor | część miasta (Jaworzno) | cały – do gm. Dąbrowa Narodowa | 1942-01-01 | ||
| Wysoki Brzeg | część miasta (Jaworzno) | cały – do gm. Dąbrowa Narodowa | 1942-01-01 | ||
| Jęzor | wieś (gm. Dąbrowa Narodowa †) | cały | 1944-08-01 | ||
| Wysoki Brzeg | wieś (gm. Dąbrowa Narodowa †) | cały | 1944-08-01 | ||
| Jęzor | dzielnica miasta (Jaworzno) | cały – do miasta Sosnowiec | 1953-09-12 | ||
| Dąbrowa Narodowa | gromada (gm. Szczakowa †) | cały | 1954-10-06 | ||
| Bory-Szyb Sobieski | przysiółek wsi Jeleń (gm. Jaworzno †) | cały | 1954-10-06 | ||
| Jeziorki Jaworznickie | część miasta (Jaworzno) | część – do grom. Byczyna | 1954-10-06 | ||
| Jeziorki Jaworznickie | miejscowość (grom. Byczyna) | część | 1955-08-01 | ||
| Szczakowa | część miasta (m. Szczakowa †) | cały | 1956-03-20 | ||
| Długoszyn | część miasta (m. Szczakowa †) | cały | 1956-03-20 | ||
| Dobra | część miasta (m. Szczakowa †) | cały | 1956-03-20 | ||
| Pieczyska | część miasta (m. Szczakowa †) | cały | 1956-03-20 | ||
| Bory-Szyb Sobieski | część miasta (Jaworzno) | część (218,07 ha) – do osiedla Jeleń | 1960-06-30 | ||
| Ciężkowice | sołectwo † (grom. Ciężkowice †) | cały | 1973-01-01 | ||
| Jeziorki Byczyńskie | sołectwo † (gm. Byczyna) | cały (127 ha) | 1974-10-19 | ||
| Jeleń | część miasta (m. Jeleń †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Dąb | część miasta (m. Jeleń †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Bory-Szyb Sobieski | część miasta (m. Jeleń †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Byczyna | sołectwo † (gm. Byczyna †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Cezarówka Dolna | sołectwo † (gm. Byczyna †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Cezarówka Górna | sołectwo † (gm. Byczyna †) | cały | 1977-02-01 | ||
| Koźmin | sołectwo † (gm. Byczyna †) | cały | 1977-02-01 |
Pod koniec 2012 r. Jaworzno zamieszkiwało 94 305 osób. Wśród mieszkańców miasta 16,2% stanowiły osoby w wieku przedprodukcyjnym, 65,5% osoby w wieku produkcyjnym, zaś 18,3% osoby w wieku poprodukcyjnym. Najwyższą liczbę mieszkańców Jaworzna odnotowano w 1991 r., gdy według danych GUS miasto zamieszkiwało 99 993 osoby.
Pracujących ogółem w gospodarce narodowej jest 21 572 osoby, z tego w przemyśle i budownictwie pracuje 11 787 osób, w usługach rynkowych 5274, w usługach nierynkowych 4407. Rolnictwem zajmują się 104 osoby[potrzebny przypis].
Piramida wieku mieszkańców Jaworzna w 2014 roku.

Od czasu transformacji ustrojowej w Polsce, wskutek znacznej redukcji zatrudnienia w sektorze przemysłowym w latach 90. XX wieku, znaczna część mieszkańców Jaworzna trudni się handlem detalicznym[potrzebny przypis]. W Jaworznie swoje sklepy zlokalizowało kilka dużych sieci handlowych, np. Carrefour, Supeco, Kaufland, Lidl, Aldi, Biedronka, Netto, a także restauracje typu fast food – McDonald’s, KFC oraz Pizza Hut. 20 listopada 2015 r. w centrum miasta otwarto galerię handlową Galena mieszczącą sklepy, kino itp. Obecnie w mieście funkcjonuje jedna kopalnia ZG Sobieski, należąca do spółki Południowy Koncern Węglowy. Dawniej istniała jeszcze Kopalnia Jan Kanty.


Jaworzno znajduje się na skrzyżowaniu szeregu drogowych szlaków komunikacyjnych. Przez miasto przebiegają:
Planowane jest przedłużenie Drogowej Trasy Średnicowej do Jaworzna.
W czasach Polski Ludowej, do 1985 roku, przez miasto biegła droga międzynarodowa E22a.
Stacja kolejowa Jaworzno Szczakowa jest jednym z największych w Polsce węzłów kolejowych i ważnym punktem ruchu ludności, a także przeładunku towarów. Kolejowy transport towarowy to przede wszystkim przewozy węgla kamiennego. Ze względu na położenie miasta dużą rolę odgrywają przewozy tranzytowe, także międzynarodowe.
W mieście znajdują i znajdowały się następujące stacje i przystanki kolejowe:

Głównym operatorem transportu w mieście jest PKM Jaworzno, funkcjonujący niezależnie od struktur ZTM.
Jaworzno jest krajowym liderem elektromobilności, pojazdy elektryczne stanowią 65% floty i realizują ponad 80% kursów. Miasto jako jedno z pierwszych w Polsce wprowadziło kartę magnetyczną (Jaworznicka Karta Miejska) zamiast biletów papierowych oraz innowacyjny bilet roczny który obecnie dostępny jest jedynie dla posiadaczy karty mieszkańca J-ka. Sieć obejmuje 25 stałych linii autobusowych, zapewniając połączenia wewnątrzmiejskie oraz połączenia międzymiastowe z Katowicami, Mysłowicami, Sosnowcem, Chrzanowem i Balinem. Oprócz tego, połączenia z sąsiadującymi miastami (Mysłowice, Sosnowiec) zapewniają linie 292 oraz 220 realizowane przez Zarząd Transportu Metropolitalnego.
Dzięki dobrze rozwiniętej sieci dróg i połączeń kolejowych oraz bliskości międzynarodowych portów lotniczych: Katowice-Pyrzowice – 41 km i Kraków-Balice – 47 km, komunikacja z miastem jest szybka i bardzo łatwa.
W 2014 r. przy ul. Chełmońskiego oddano do użytku sanitarne lądowisko dla helikopterów.

W Jaworznie znajduje się Okręgowa Komisja Egzaminacyjna. Jaworzno posiada także wiele szkół, w których można się kształcić na różnorodnych kierunkach. Jaworzno jako pierwsze miasto w Polsce wprowadziło do szkolnych pracowni komputerowych system operacyjny Linux.

Świętem Miasta jest pierwsza sobota czerwca. W tym okresie organizowane są Dni Jaworzna.

Na rozwój kultury ludowej mieszkańców Jaworzna i przyległych dawnych wsi miało wpływ położenie tych terenów na pograniczu dawnej I Rzeczpospolitej. Rzeka Przemsza przez setki lat była granicą państwa. Przez co była jedną z bardziej trwałych granicy w całej historii państwowości Polski. Okoliczne tereny wiejskie były w przeszłości częścią jednostek samorządu terytorialnego których stolicą był Kraków, przez co osady te ciążyły do tego ośrodka. Te czynniki wpłynęły na to, że w mieście wykształciły się i są nadal obecne wyraźne cechy kultury Małopolskiej (krakowskiej).
Współczesne tereny miasta znajdują jest w zasięgu dialektu małopolskiego języka polskiego. Bliskie położenie Krakowa wpłynęło na wykształcenie się tutaj gwary krakowskiej.
Z tego względu wśród lokalnej ludności można zauważyć jedno z bardziej charakterystyczniej dla Małopolski formy językowej występującej w polszczyźnie tj. „wychodzę na pole” - konfrontując to z ogólnopolskim „wychodzę na dwór”.
Tak jak w innych miastach ziemi krakowskiej występuje tutaj krakowski strój ludowy. Jest on używany przez lokalne koła gospodyń wiejskich czy zespoły śpiewacze.
Muzeum Miasta Jaworzna prowadzi Pracownie Haftu Regionalnego, gdzie lokalne hafciarki kultywują tradycje wytwarzania jaworznickich odmian gorsetu krakowskiego oraz innych elementów ubioru ludności wiejskiej. Miejskie muzeum współpracuje również z Muzeum Małopolski Zachodniej w Wygiełzowie. W skansenie tym eksponowane są m.in. jaworznickie gorsety.
W mieście funkcjonuje dziewięć zespołów śpiewaczych:






Atrakcje turystyczne Jaworzna:
W mieście znajdują się 3 skategoryzowane hotele:

Jaworzno jest miastem na prawach powiatu. Mieszkańcy wybierają do Rady Miejskiej w Jaworznie 23 radnych. Organem wykonawczym samorządu jest prezydent miasta, którym obecnie jest Paweł Silbert.
| Ugrupowanie | 2002–2006 | 2006–2010 | 2010–2014 | 2014–2018 | 2018–2024 | 2024–2029 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sojusz Lewicy Demokratycznej | 12 (SLD-UP) | – | – | – | – | – |
| Jaworzno Moje Miasto | 11 | 6 | 7 | 7 | 7 | 5 |
| Prawo i Sprawiedliwość | – | 4 | 4 | 7 | 7 | 6 |
| Platforma Obywatelska | – | 6 | 6 | 8 | 9 (Koalicja Obywatelska) | 12 (Koalicja Obywatelska) |
| Wspólnie dla Jaworzna | – | 7 | 6 | – | – | – |
| KWW Bernadety Siostrzonek | – | – | – | 1 | – | – |

| Lata | Imię Nazwisko | Partia lub blok partyjny |
|---|---|---|
| 1975 – 1979 | Leszek Jagodyński | PZPR |
| 1979 – 1982 | Marian Skalski | PZPR |
| 1982 – 1990 | Józef Cichowski | PZPR |
| 1990 – 1998 | Andrzej Węglarz | Unia Wolności |
| 1998 – 2002 | Marian Tarabuła | SLD |
| 2002 – nadal | Paweł Silbert | Jaworzno Moje Miasto |

Większość mieszkańców Jaworzna stanowią wierni Kościoła Rzymskokatolickiego.
Jaworzno niemal w całości należy do diecezji sosnowieckiej w obrębie archidiecezji częstochowskiej. Obszar Cezarówki Górnej i Koźmina podlega Parafii Chrystusa Króla w Balinie, natomiast Jeleń-Dąb, w którym znajduje się tylko kaplica dojazdowa, należy do parafii Przemienienia Pańskiego w Libiążu. Obie te parafie znajdują się w granicach archidiecezji krakowskiej, której w przeszłości podlegało całe Jaworzno.
Obszar Jaworzna należy do dwóch dekanatów diecezji sosnowieckiej oraz dwóch dekanatów archidiecezji krakowskiej.
Diecezja sosnowiecka:
Archidiecezja krakowska:
Działalność duszpasterską na terenie miasta prowadzą kościoły protestanckie o charakterze ewangelicznym. Należą do nich:
Na terenie miasta działają cztery zbory Świadków Jehowy (w tym grupa rosyjskojęzyczna): Jaworzno–Południe, Jaworzno–Śródmieście, Jaworzno–Wschód, Jaworzno–Zachód, spotykające się w dwóch Salach Królestwa (ul. Elektryków 3, ul. Kolejowa 15).
W przeszłości istniała w Jaworznie synagoga, która została zdewastowana przez hitlerowców w czasie II wojny światowej.