| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Zakłady Kirowskie w Czelabińsku |
| Typ pojazdu | |
| Trakcja |
gąsienicowa |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Prototypy |
1941–1942 |
| Produkcja | |
| Wycofanie | |
| Egzemplarze |
3 |
| Dane techniczne | |
| Silnik |
1 silnik wysokoprężny, 12-cylindrowy W-2K o mocy 600 KM V12, |
| Transmisja |
mechaniczna |
| Pancerz |
120 mm |
| Długość |
6,65 m (całkowita) |
| Szerokość |
2,8 m |
| Wysokość |
2,5 m |
| Masa |
32 ton |
| Osiągi | |
| Prędkość |
65 km/h |
| Zasięg pojazdu |
320 km (200 km) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata czołgowa ZIS-5 76 mm i 1 karabin maszynowy DT-29 kal. 7,62 mm | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR | |
KW-13 (ros. КВ-13) – radziecki eksperymentalny czołg średni z okresu II wojny światowej.
Na początku 1941 roku ruszyły prace nad nowym czołgiem średnim. Czołg był projektowany jako czołg uniwersalny mający zastąpić w armii T-34 oraz czołgi serii KW. Pierwszy prototyp zbudowano wiosną 1942 roku i poddano eksperymentom, podczas których został zniszczony w próbach ogniowych. Okazało się, że pojazd jest nieodporny na ogień przeciwnika, jak też ma niską wytrzymałość modułów. Co więcej, pojazd potrzebował lepszego pancerza i nowej wieży mieszczącej trzech członków załogi. Chociaż spełniono te wymagania i w grudniu 1942 roku rozpoczęto konstrukcję dwóch usprawnionych prototypów, to projekt czołgu średniego KW-13 zarzucono na korzyść T-34. Dwa powstałe prototypy wykorzystano później w projekcie produkowanego seryjnie czołgu ciężkiego IS-1 rozwiniętego w 1943 roku. Czołg nie brał udziału w walkach.