Legrandyt

Legrandyt

Legrandyt z kopalni Ojuela w Meksyku
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Zn2(AsO4)(OH)·H2O
Twardość w skali Mohsa	4–5
Przełam	nieregularny/nierówny
Łupliwość	niedoskonała, dobra do słabej wg {100}
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, prążkowany, promienisty, blaszkowaty
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,98–4,04 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, pomarańczowa; bezbarwny, zielonkawa
Rysa	biała
Połysk	szklisty, półszklisty, żywiczny, woskowy
Współczynnik załamania	1,675–1,740 (dwuosiowy)
Inne	dyspersja (optyka): wyraźna, silna dwójłomność: 0,0600–0,66 pleochroizm: widoczny; X = Y = bezbarwny do żółtego; Z = żółty
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.10

Legrandyt – rzadki minerał, będący wtórnym arsenianem cynku.

Nazwa została nadana w 1932 roku i upamiętnia belgijskiego inżyniera górnictwa i kolekcjonera minerałów Louisa C.A. Legranda (1861-1920).

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca zwykle wydłużone, pryzmatyczne lub masywne promieniująco-pryzmatyczne kryształy. Spotykany w agregatach. Jest minerałem kruchym, przezroczystym lub półprzezroczystym. Posiada zazwyczaj szklisty połysk i biała rysę. Zabarwienie pochodzi głównie od jonu arsenianowego. Najczęściej w odcieniach żółtym lub pomarańczowym. Rzadko szlifowany, jeżeli już to fasetkowo.

Występowanie

Rzadki minerał wtórny występujący w utlenionych strefach złóż zawierających arsen i cynk. Spotykany też rzadko w pegmatytach granitowych. Towarzyszą mu sfaleryt, piryt, syderyt, adamin, smithsonit, limonit, willemit, goethyt.

Miejsce występowania

Jego typową lokalizacją jest kopalnia Flor de Peña w Meksyku. Wysokiej jakości okazy pochodzą również z kopalni Ojuela, gdzie występuje w towarzystwie zielonego adaminu. W większych ilościach występuje też w Grecji, Niemczech i Japonii. Stwierdzony również w Stanach Zjednoczonych (New Jersey), Australii, Brazylii, Namibii (Tsumeb) oraz Zimbabwe.

Przypisy