| Inne nazwy |
MTB |
|---|---|
| Główna organizacja | |
| Charakterystyka | |
| Rodzaj sportu |
jazda z użyciem mechanizmu |
| Popularność | |
| Dyscyplina olimpijska |
od 1996 roku |
Kolarstwo górskie (MTB – z ang. mountain biking) – forma kolarstwa terenowego uprawianego na trasach nieutwardzonych, obejmujących zwykle podjazdy, zjazdy, odcinki płaskie oraz przeszkody naturalne lub sztuczne. Do jazdy używa się rowerów górskich, których konstrukcja jest przystosowana do poruszania się w trudnym terenie, m.in. dzięki szerszym oponom, wzmocnionej konstrukcji oraz, w wielu odmianach, amortyzacji.
Kolarstwo górskie jest uprawiane zarówno rekreacyjnie, jak i sportowo; obejmuje jazdę amatorską, turystykę terenową oraz rywalizację w wyspecjalizowanych formatach zawodów. W badaniach nad turystyką sportową opisuje się także rozwój turystyki rowerowej opartej na trasach i parkach MTB, zwłaszcza w regionach o atrakcyjnym ukształtowaniu terenu.
Uniwersalność roweru górskiego sprawia, że jest on wykorzystywany także poza sportem wyczynowym: podczas wycieczek terenowych, przejazdów po drogach leśnych, szlakach górskich, singletrackach i innych trasach niedostępnych lub trudnych dla rowerów szosowych i miejskich. Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) opisuje odmiany trail i all-mountain jako ogólniejsze formy MTB, w których rower ma umożliwiać jazdę po zróżnicowanym terenie – pod górę, w poprzek zbocza i w dół, po naturalnych oraz sztucznie przygotowanych elementach trasy.
Jazda rowerem poza drogami utwardzonymi istniała wcześniej niż współczesne rowery górskie, a jej rozwój nie miał jednego miejsca początkowego. Do poprzedników współczesnego MTB zalicza się m.in. francuski Vélo Cross Club Parisien, którego członkowie w latach 1951–1956 rozwijali jazdę terenową na specjalnie modyfikowanych rowerach, oraz pojedyncze konstrukcje amerykańskie, takie jak „Woodsie Bike” Johna Finleya Scotta z 1953 roku. Wystawa SFO Museum dotycząca początków roweru górskiego wskazywała również na wcześniejsze eksperymenty z jazdą terenową w Kalifornii, m.in. w Santa Barbara i wśród członków Morrow Dirt Club w Cupertino.
Kolarstwo górskie w nowoczesnej postaci wykształciło się w Kalifornii w latach 70. XX wieku, zwłaszcza w środowisku rowerzystów z Marin County, którzy przerabiali ciężkie stalowe rowery typu cruiser do jazdy i zjazdów po górskich drogach oraz ścieżkach. Jednym z ważnych elementów wczesnej historii były zjazdy Repack rozgrywane w latach 1976–1979; ich nazwa nawiązywała do konieczności ponownego smarowania piast z hamulcami torpedo po intensywnych zjazdach.
Wśród pionierów konstrukcji i popularyzacji roweru górskiego wymienia się m.in. Gary’ego Fishera, Charliego Kelly’ego, Toma Ritcheya i Joego Breeze’a. W 1977 roku Joe Breeze zbudował jeden z pierwszych specjalnie zaprojektowanych rowerów górskich, znany jako Breezer 1, przechowywany później w zbiorach Smithsonian Institution. W 1979 roku Gary Fisher i Charlie Kelly założyli firmę MountainBikes, sprzedającą rowery budowane na ramach Toma Ritcheya.
Początkowo kolarstwo górskie miało w dużej mierze charakter nieformalny i było związane z jazdą terenową oraz zjazdami. Z czasem zaczęło się różnicować na odrębne formaty rywalizacji, obejmujące m.in. cross-country, downhill, dual slalom, four-cross, enduro i maraton MTB.
UCI zorganizowała pierwsze mistrzostwa świata w kolarstwie górskim w 1990 roku w Durango w stanie Kolorado, gdzie rozegrano konkurencje cross-country i downhill. Puchar Świata UCI w kolarstwie górskim został utworzony w 1991 roku. Puchar Świata w downhillu rozpoczęto w 1993 roku. Cross-country w kolarstwie górskim zostało włączone do programu Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 w Atlancie, gdzie rozegrano wyścigi kobiet i mężczyzn.
UCI opisuje kolarstwo górskie jako grupę wielu formatów, od rodziny cross-country po konkurencje zjazdowe i grawitacyjne. We współczesnych regulacjach i klasyfikacjach sportowych wyróżnia się m.in. cross-country, downhill, four-cross, enduro, pump track, alpine snow bike i E-MTB.
Kolarstwo ekstremalne, zwane też kolarstwem grawitacyjnym, obejmuje odmiany MTB rozgrywane głównie na trasach o znacznym nachyleniu, naturalnych lub specjalnie przygotowanych. Wspólną cechą tych odmian jest pokonywanie trasy z licznymi przeszkodami, takimi jak kamienie, korzenie, muldy, bandy, dropy, skocznie i sztucznie budowane elementy techniczne. W konkurencjach takich jak freeride, slopestyle i dirt jumping istotną częścią jazdy są skoki oraz ewolucje wykonywane w powietrzu.
Istnieje kilka rodzajów dyscyplin zaliczanych do kolarstwa ekstremalnego:
Aktualnie w ramach kolarstwa górskiego lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie funkcjonuje kilka formatów jazdy i rywalizacji:
Wybrane zawody MTB w Polsce w 2024 roku, ujęte w kalendarzu branżowym CentrumRowerowe.pl, obejmowały m.in. następujące imprezy.